Identity Crisis Novels & Stories

“Huwag kang mahulog sa kanya dahil iba ang prinsipyo mo. Iba ang gusto mong makuha sa kanya kaya ka nagpapanggap ngayon.” Heto na naman, kinakausap na naman ako ng bahagi ng utak ko. Marahil hindi ko maamin sa sarili ko na unti-unti na akong nahuhulog kay Clyde. At ang masakit, ramdam kong wala siyang balak na saluhin ako. Bumaba ang tingin ko sa files na dapat pirmahan ni Crystal — na ako rin. Kaya ko pa ba 'to? Ang magpanggap ng dalawang identity? Mabilis kong pinirmahan iyon bago pa man ako mahuli ni Clyde.

Hindi bilang tao. Kundi bilang protocol designation. Lumapit ako sa console. Pinipilit kong i-process lahat nang mabilis. Pero kahit gaano ako ka-trained ngayon… may parte ng utak ko na pilit umiwas. Kasi ito na yung level ng truth na hindi lang identity crisis. Existence crisis na ito. “Freya,” narinig kong sabi ni Torren sa likod ko. Hindi malambing.

“You’re the only one who can decide this.” She looked at me. And I saw it. Fear. Not of dying. Of choosing wrong. RHEA Lagi na lang choice. Lagi na lang ako. “Model,” sabi ko. “If we merge…” “Will you still be you?” Silence. Then— > Uncertain. THE MODEL Core identity fragmented. Reintegration may alter structure. Outcome unknown. RHEA “Kung hindi naman…” > System degradation continues. “So either you change…” “Or you disappear.”

Siguro nga ganoon ang mangyayari. At the age of 18, I was going through an identity crisis and didn't have a positive self-image as a woman. I was afraid I'd be alone for the rest of my life, but I knew I had to go. Even while both were there, the serenity was stronger than the dread. Something is missing, something isn't right, and I'm not pleased.

They say the mind has its own place, capable of creating a sanctuary or a prison, a heaven or a hell. But what happens when you are a prisoner in a room with no windows, and the person who holds the key is someone you no longer recognize? Psychology says that our identity is a built of continuity. Isang tulay ng mga alaala na nagkokonekta sa kung sino tayo kahapon at kung sino tayo ngayon. Pero ang kabilang bahagi ng tulay ko na iyon ay tuluyan nang nawasak twenty-two years ago, matapos kong magising na hindi kilala maging ang sarili ko.

Hindi ba ito nagagandahan sa kanya? "Kaya siguro hindi talaga ako bakla that I thought I was. Parang na brand lang na bakla ako dahil sa business ko na parlor... "Buti naman" bulong ni Jade sa sarili.. May nararamdaman na kasi cyang pagka hanga sa binata. Napaka bait nito at matulungin.... idagdag pa na napaka gwapo at matanggkad.... Para feeling nya lagi itong mabango.... Sayang naman kung bakla ito.... baka parehas lang silang my identity crisis... Napangiti cya sa sarili