Ikimono-gakari Blue Bird Novels & Stories

Maari pang magtayo ng kubo rito kung papayag si Mama at Papa. Nakuha ng atensyon ko ang isang insketong kanina pa lumilipad. The color of its wings is that of a cerulean sky. Napawi ang lahat ng problema ko sa ganda ng paro-parong nagpapahinga sa isang bulaklak. It looks beautiful even at night. The wings is like illuminating from the dark.

Si Debbie, Rita, at ang iba pang banda ay tumayo sa entablado. Ang kantang kakantahin nila ngayon ay "Blue Bird," ang theme song mula sa Japanese anime movie. Isa itong masiglang kanta, na kailangan nilang lahat na kumanta at sumayaw.

Kukunin ko na lang mamaya ang schedule niya. Binilhan ko rin siya ng phone. Napansin ko kanina na keypad pa rin ang gamit niya. Not a typical phone for a graduating college student. Nilagay ko na rin ang number ko para ma-contact niya. Isinilid ko iyon sa drawer. Mayamaya ay tumahol si Blue. He is wagging his tail and walking playfully in circles. “Do you like it here?” Hinimas-himas ko ang baba niya na sinuklian niya ng tahol. “Stay with your Mom while I’m away, ok?”

Tahimik na sinulyapan ni Enzo ang hawak niyang card, matapos ay napatingin siya kay Danica. "Anong kulay mo?" "Blue." Samantala, si Marikit naman ay tumingin sa hawak niyang card. Blue rin iyon. Kasunod niyon, si Professor Keny naman ang bumunot at kulay blue rin ang nakuha niya. Kaya dahil doon ay nabuo ang blue team.

isang long-type dragon na may purong puting kulay ng buong katawan, doble ang height nito kay Rocky. Sumunod naman ang aking Bosom Fera na si "Blue, The Blue Phoenix" isang kulay ibon na nababalutan ng kulay blue na apoy, sakanya hango ang Hold ko kaya naman nagkakasundo talaga kami, kasing height nito si Shinobu, kaya masasabi mo talagang dambuhala ito.

“Does your drone have a name?” Itinaas ni Amara ang kaniyang ulo patungo sa sikat ng araw, na nag-iiwan ng gintong liwanag sa kaniyang mukha. “Of course,” mahina niyang sagot. “Its name is Bluebird.” Ang mga ibon ay nilikha upang malayang lumipad sa kalangitan. Hindi sila kailanman nilikha upang ikulong sa loob ng hawla.

Tumango ako. “Blue ang kulay ng bloodstone mo, tama?” tanong ko ulit sa kaniya. Hindi naman kasi ako masyado pamilyar sa mga heir. “Oo. Si Ziyu, black ang kulay ng kaniya. Si Seal naman kulay red at white kay Yuka.”

Pagkaraan, tumingin ito kay Blue na parang gustong manghingi ng paliwanag. Kahit hindi siya nakaharap sa salamin ay alam nga niyang tigmak na ng luha ang kanyang mga pisngi kaya mabilis niya iyon pinahid lalo na't nakita niyang buong tiim na nakatingin sa kanya si Blue. Tiyak niyang hindi nito nagustuhan ang tanong ni Mimi. "Bakit mo pinaiyak ang ate ko?" Natatawang tanong ni Mimi kay Blue.

maarteng saad. "Hahahaha my name is Blue Michael Milzer that's my english name but im really japanesse and my name is Haruto Takishima. Just call be my english name Blue Michael Milzer, my age? I'm 25." pakilala niya. Taga-japan siya? Hala bakit hindi halata? Akala ko laking tambayan eh. Pero, Blue? Tinignan ko siya paa hanggang ulo at hanggang sa mukha nito ay napangisi ito.

Nayukong sabi ni Blue rito. Naningkit ang mga mata ng matanda at nilapitan si Blue. Inangat nito ang kaniyang mukha at pinakatitigan ang kaniyang noo. "Where did that scar on your forehead come from?! Kung ano-anong pinaggagawa mo sa sarili mo." Hindi sumagot si Blue roon. Mas lalo siyang yumuko. "Kung hindi ko pa kinalat ang mukha mo sa newspaper hindi ka pa talaga uuwi rito?! Did you know I've been looking for you for a week? Who do you get along with in life and do you prefer that kind of life?!" "Allergic po kasi kayong lahat sa chicken kaya ayoko po rito."