Ilustrado By Miguel Syjuco นิยาย & เรื่องราว

Napapikit na lamang ako dahil sa sobrang inis. “Ay teka po muna meron akong litrato ng lalaki na may ari ng sperm na aksidenteng naiturok kay Milagros” wika naman ni Doc Javy pinakita naman niya agad ang litrato, kumunot naman ang noo ko dahil mukhang Photoshop naman ang nasa litrato masyadong gwapo parang inedit na ang mukha dahil sa sobrang kagwapohan.

napaisip si Julius. Biglang kumislap ang screen ng laptop ni MJ, kaya hindi sinadya na napalingon si Julius sa direksyon nito. Napamangha siya nang makita ang interior design drawing na gawa ni MJ. Bagaman ito ay isang rough draft pa lamang, sapat na upang makita ng kanyang mga expertong mata ang pagka orihinal at makabagong konsepto ng disenyo. Ang bawat guhit nito ay sumasalamin sa talento at kahusayan ni MJ sa pagguhit.

Dahil sa silaw na dulot nito, bahagya akong napapikit at hinarangan ng kamay ang mga mata. Isang itim na Hilux. Bumukas ang pinto ng driver’s seat at isang matangkad na pigura ang bumaba. Nanigas ako sa kinatatayuan ko nang makilala ko kung sino ito. Si Joaquin… Agad umakyat ang hiya sa mukha ko nang magkatinginan kami. Bumaba ang tingin niya sa hawak kong sako, sunod ay sa madungis ko nang damit bago niya ibinalik sa mukha ko.

I thought I was already fine without them in my life pero siguro may parte pa rin na humihiling na sana kasama pa rin sila sa buhay ko. Na sana nakilala man lang nila si Maverick. But I should stop thinking about it. Malabong mangyari ang gusto ko. Nang kumalma na’y nag-retouch lang panandalian. Matapos ay lumabas na ako sa ideyang wala na ang kapatid ko roon but I saw him with Juago. Both of them are eyeing each other with arrogance. Nakasimangot pa si Juago habang nakikipag-usap dito. Parehong napatayo nang maayos nang makita ako. “Nice to work with you, Mr. Precillias. I hope to have a project with you again,” sambit ni Kuya Mauricio kay Juago.

Bakit feeling ko lalo siyang pumugi. Tumampad na kasi sa paningin ko ang mamula-mamula nitong labi. Ang mala-Leonardo Di Carpio nitong hugis ng mukha at ang matangos nitong ilong. Shit na malagkit...para siyang artista na nakikita ko lang sa cover ng notebook nang mga ka-classmate ko noong nag aaral pa ako ng elementary...

Hindi rin crowded tingnan kahit marami pa rin ang tao sa court dahil parang dragon ito kung bawalan ang mga estudyante na lumapit habang kinukuhanan nya kami ng litrato. "We'll, I like this one. Pwedeng pang dp or cover photo. What do you think?" My eyes went on the picture that Joshua suggested to make as a cover photo or display icon and I couldn't help but to smile when I saw it. Iyon nga ang pinakamagandang tingnan sa lahat ng kuha ni Jane. It looked candid and simple/

Itinaas ni Hiraya ang sketchbook at ngumiti nang masaya habang tinititigan ang kanyang obra. Ang lalaking iginuhit niya ay matangkad at may magandang pangagatawan, may matalas na mga tampok ng mukha, malamig at makapangyarihang ekspresyon, at mga matang tila nakatingin sa buong mundo mula sa itaas. May suot itong korona at may hawak na setro. Oo, perpekto niyang nailarawan si Miguel sa kanyang isipan.

bati ko sa kustomer. Ngunit parang napako ako sa aking kinatatayuan, biglang nanlamig ang aking katawan at namawis ang aking mga kamay. Nakasuot ang lalaki ng isang itim at mamahaling suit, ang buhok nito ay maayos na naka dyel at wala ni isang nakatabing sa kanyang nakaka-akit na mukha. Kapansin-pansin rin ang dalawang magkasunod na nunal sa ilalim ng kanyang mata. Kahit lumipas pa ang ilang taon, ang mukha ng lalaki ay ganon parin, maliban nalang sa lalong pag mature nito. Ang tikas ay ganoon parin, at ang eleganteng tindig ay buhay parin. Hindi ako nagkakamali, ang lalaking ito ay si Juancho Makoto Kirigaya.