Imagination In Tagalog Novels & Stories

Literal. Bawat hakbang niya sa imahinasyon, nag-iiba ang props—minsan may tray siya na may gamot, maya-maya may hawak siyang feather duster, tapos biglang nagiging chalk. Minsan naglalakad siya nang seductive, pero nadadapa dahil sa bigat ng wings o kaya naiipit ang buntot sa gilid ng kama. "Fae... ang tagal mong tahimik ah. Babe, imagine mo pa—taga-simba ka, tapos si Richard ang parish priest na mahuhulog sa tukso mo. Or construction girl ka—may tool belt ka lang at..."

Better to be called like that than that certain three-letter word. Napangisi siya sa reply nito. Kung ganoon ayaw nitong matawag na "gay". Nakonsensya tuloy siya. She shouldn't have gone far with her imagination. Pero hindi pa rin niya mapigilang mainis dito dahil first kiss niya ang nadale. Hindi pa siya nakapag-reply nang may natanggap na naman siyang text galing dito. I could return the kiss if you want. ;)

naiilang na talaga ko. "I see..." "Ano’ng I see?" "Strong imagination is a must if you want to be a writer. Or kung hindi mo naman kaagad mapagana ang imagination mo, pwede ring iyong mga napagdaanan mo o ng ibang tao ang ilapat mo sa pagsusulat. Although hindi naman tayo dapat palaging magrely ng result sa mga experiences but as they say experience is the best teacher. What I’m trying to say is, you failed in using your imagination dahil hindi nga well detailed. Parang mga wild beast lang sa gubat itong mga characters mo kung mag-ano, eh. Punitan ng damit at iyon na kaagad. Tipong minadali. You also failed using experience since wala ka pa naman talagang...alam mo na ‘yon!"

Ngunit ano ang sinasabi nila Sushi na si Agamemnon, ang hari ng dilim ay siyang maghahatid ng kapahamakan ng lahat? Pinaglalaruan lang ba ako ng aking isipan? Dreams are not real, kaya posibleng gawa gawa lang iyon ng imahenasyon ko. Pero hindi ko mapigilan na mapa-isip sa mga posibilidad. Hindi ko din naman masisiguro na si Agamemnon nga ang nasa panaginip ko. How can I dream someone without meeting him? Not unless my subconscious is making up images again. Madalas naman iyon sa panaginip na nasa isang lugar tayo na hindi natin alam at kung saan. Mga taong hindi pa natin nakakasalamuha.

JADE’S POV H I N D I . . . niya sigurado kung imahinasyon niya lang o talagang mabagal na naglakad papasok ang lalaking mukhang pamilyar sa kanya. Pilit niyang iniisip kung saan niya ba ito nakita pero hindi niya talaga maalala.

Hindi lang dahil sa magagandang katangian niya kundi dahil siya talaga ang lalaking pinapangarap ko. “Hey… stop crying.” Magaan niyang pinahid ang mga luha ko. He was about to hug me, pero nauna na akong gawin iyon. “Natakot lang ako na baka panaginip lang ang lahat. Akala ko paggising ko, balik na ulit ako sa dati. Pero totoo ang lahat, Gem! Masyado lang akong masaya kaya napaluha ako habang kausap ko si Mama.”

Palibhasa younger version siya ng tatay namin. "What meet ba ang ibig mong sabihin? Paki-elaborate. Meet as in date?" may ngisi sa mga labi ko nang sabihin ko iyon dahilan para makatanggap ako sa kanya ng matalim na tingin. "Huwag kang mag-alala. Sasabihin ko agad kapag nag-propose na siya." "I told you to stop fantasizing him. Your imaginations are always want to reach the impossible."

Imagination kasi nito kung minsan parang ewan. "Ooohhh, so ano na? Mukhang idinaan ka na sa santong paspasan ah. Sinagot mo na ba? Naku, kung ako sayo hindi ko na patatagalin pa yan. Sa guwapo nun, hindi dapat yun pinaghihintay." Saad pa nito at tila may iniimagine na naman.

Nanatili na lang akong nakadungaw sa bintanang nasa likuran ko upang makita ko ang daan patungo sa destinasyon namin na sa totoo lang ay hindi ko alam. "Mama para ho!" pasigaw na wika ni inay sa mamang driver. Itinigil ng mamang driver ang jeep saka kami bumaba dala dala ang mga gamit namin. "Ikaw bata ka, alam mo ng natutulog ako bakit hindi mo agad pinara, ayan nakalagpas tuloy tayo" pagalit niya sa akin. Grabe hindi ko naman alam yung lugar paano ko ipapara? Si inay talaga oh!

biglang sabi niya at pilit na ngumisi ito. Bahagyang tumango na lamang ako, at humakbang na papalayo sa kaniya. Ang sakit sa dibdib, dapat magkahawak kamag kaming maglalakad dito hanggang sa pagpasok sa eroplano. Ngunit Imagination ko lamang pala iyon. Kaya hirap na mag imagine ehh. Kabaliktaran tuloy nangyayari. Nakakailang hakbang palayo na ng palayo sa kaniya, "Wag ka ng lilingon Leo." utos ko sa sarili ko.