Imagination Mo Ang Limit Novels & Stories

Pinapanood ko para basahin. “Napansin mo?” tanong ni Alessia. “Oo,” sagot ko. “Hindi sila nagtatanong tungkol sa limitations,” dugtong niya. “Dahil hindi nila iniisip ang limits,” sagot ko. “Ang iniisip nila—control.” Tahimik siya sandali bago tumango. “At iyon ang magiging problema nila,” sabi niya. “At advantage natin,” dagdag ko.

Grabe ang imagination ko, kung anu-ano na lang ang ang naiisip! Mahirap ang umasa at kailangan kong itatak sa kukute ko na imposibleng ma-inlove sa akin ang isang Elijah Valdez! Imposibleng imposible kaya ngayun palang dapat ko nang sanayin ang sarili ko na hwag din mahulog ng tuluyan ang loob sa kanya! Ang nangyari sa amin kagabi ay bunga lamang ng init ng katawan tsaka naka-inom siya noon eh! Nabigla lang din siguro siya!

Napanganga ako ng unti-unting maalala ang lahat. No...No freaking way! Imposible yon! Baka nag i-imagine lang ako? O di kaya panaginip, yong parang nangyari non na akala ko totoo pero panaginip lang. Kase napaka imposible...? Bakit kami maghahalikan non? 'Tuturuan kita' Napatakip ako ng bibig.

Kaya hinayaan na lang niya ito. "Okay sige magsalita ka na, ano ba ang gusto mong sabihin?" "Alam kong naiinip ka na at marahil iniisip mo na hindi ka makagalaw. May limitasyon ang bawat kilos mo. Dahil marami ka ring iniisip." "Bakit hindi mo na lang ako diretsahin doon rin naman ang punta mo. Gusto mo akong sumunod sa Amo mo hindi ba?"

Pero ang tanong ay hanggang kailan ko kayang lunukin ang proteksyon na unt-unti nang nagiging limitasyon? Humiga ako sa malambot na kama, pero ang pakiramdam ko ay mas mahimbing pa ang tulog ko sa matigas na lupa ng Batanes. Doon, kahit delikado, malaya kaming nagmamahalan. Dito, kahit ligtas, tila bawat kilos ko ay may nakabantay na mata.

Iyong ice pack pala ang pakay at hindi ang labi mo! Natampal ko na lamang ang sariling labi nang mapagtanto ang kagagahang nagawa. Sana lang hindi niya napansin iyon dahil talagang wala na akong mukhang maihaharap pa sa kaniya. That’s because you’re imagining and assuming things that are impossible to happen! Stop humiliating yourself, Lura Elise!

Chapter4 LUMIPAS ANG ILANG BUWAN PAUBOS NA ANG PERANG BINIGAY SA KANILA NG MGA TUMULONG. AYAW DIN NI BRENDA NA MAGTRABAHO PA ANG KANYANG INA DAHIL AYAW NITO MAGKAKASAKIT DAHIL SA PAGLALABADA. KAYA PINAG ISIPAN NIYANG MABUTI KUNG ANO ANG KANYANG DAPAT GAWIN. NAGDESISYON SI BRENDA NA HUMINTO NALANG NG PAG AARAL DAHIL HINDI KAKAYANIN NG KANYANG INA NA BUHAYIN AT PAG AARALIN SILANG LIMA. KINAUSAP NI BRENDA ANG KANILANG TITSER.

"Paano kung hanggang doon lang talaga ako?" "Test your limit. Huwag mong i-baby masyado ang sarili mo. Kaya 'di mo nagagawa kasi iniisip mo na ayaw mo. Kaya 'di ka mag-e-exert ng effort kasi nasa isip mo na hanggang doon lang kaya mo. Pinapangunahan mo lagi ang sarili mo. Why don't you try it first bago ka mag-conclude?"

anas nito. Hindi niya alam kung imagination niya lang o talagang gumaralgal ang boses nito. Nakagat niya ang pang ibabang labi upang pigilan ang paghagulgol at takbuhin ito para sugidin ng yakap. Bigla itong tumayo dahilan para matumba ang inuupuan nito. Malalaki ang hakbang na tinawid nito ang distansiya nila saka siya hinila at mabilis na niyakap.

"Of course, I talk like an idiot. Otherwise how could you understand me?" Sa huli ay nagpakawala na lang siya ng hangin. "I can give you everything you need, even freedom. But the freedom you are asking is beyond the limitation. You are free in doing anything inside the house, free in giving orders, free in getting and using anything you want. Pero ang lumabas at pumunta sa kung saan, hindi ko mapahihintulutan."