Novel & Cerita Imagination Mo Ang Limit

Ang kulit ng tinamaan ng lintik. "Lawak ng imagination mo, 'te. Ang layo na nang narating. Walang limit, ah," sarkastikong komento ko. "Of course. Ako pa ba?" proud pa na sagot nito. Jusmiyo talaga. "Pero paalala lang, iba ang imagination sa reality. Kahit single kami pareho, cannot be, okay?" "Cannot be? Sino ang may sabi at kakatayin ko, now na!"

"Napakaimposible naman ho 'nay. Alam ko po limitasyon ko." Napabuntong hininga ang ina at bumalik sa pagkakaupo. "Ang isip na'tin may limitasyon, pero ito," sabay turo sa kanyang kaliwang dibdib. "Wala. Hindi mo 'yan malilimitahan." Natawa siya at hinawakan ang kamay nito. "Mas imposible pa sa maabot ang buwan 'yang sinasabi mo 'nay."

Bat sya nagpu-purong English kung magsalita sa akin. "You really think of something beyond someone's imagination" dagdag pa nya na mas lalong nagpadugo ng utak ko. Anong beyond imagination? Sino ba kasi yan si Beyond? Kapatid ba yan ni Beyonce? Ay ewan ko sa kanila, marunong naman ako mag english pero kinamatis kinutlo lang sa daplin daplin (kinutlo lang sa daplin daplin- a bisaya term, translation: kinuha sa may gilid gilid)

Tumulo yata ang laway ko. Iniling ko ang ulo ko. Easy self! Tanggalin mo na kasi siya sa isip mo. Hindi patuloy mong paglawayan ay este pagpantasyahan sa imagination mo! Nang balingan ko ulit ang kinaroroonan niya wala na ito doon! See! Ang tindi talaga ng imagination ko. Pati ba naman mga pandesal niya napaka specific sa imahinasyon ko! "Malala na ako! Kailangan ko na talaga siyang kalimutan! Baka maglaway pa ako ay este ma imagine ko na naman siya." nakanguso kong saad.

Sa pagkakaalam ni James, ang bawat cultivation rank ay may limitasyon. Matapos maabot ang limitasyon ng rank, imposibleng pumunta pa. Ang isa ay kailangang pumasok sa susunod na ranggo ng paglilinang upang makakuha ng higit na lakas. "Tama. Ang Boundless Rank ay nagbibigay daan sayo na patuloy na lumakas."

"There's no limit in giving things." "Kung walang limit sa iyo, may limit sa akin. Ayokong tumanggap ng iba't ibang regalo dahil ayaw kong magkautang ng loob sa isang tao. Ou, mayaman ka, nabibili mo lahat ang hindi namin maibili pero hindi sapat iyon para gawin mo ito." "Paano ba maging sapat para magawa ko lahat?" Natigilan ako sa tanong niya. I did not expect him to rebut like that.

Tumaas ang sulok ng bibig ko't marahan kong inalis ang duguang guwantes. "Kahit abutin ka ng ilang taon? This will hinder and limit you, Lev." "I don't think so. I have a patience of a Saint, James. Nakalimutan mo na rin ba? I don't believe in limits. Nor I am bound by them. I demolish and kill them."

Natatawa siyang umirap at nag-iwas ng tingin. “Madalas akong mag-imagine na paano kung maging sikat ka in the future? Na sumali ka sa isang band tapos naging sikat kayo, nagkaroon ng mga concerts, at magkakaroon kayo ng maraming fans.” “That’s impossible to happen.” “Ano? Malay mo diba? Tapos kapag sumikat ka, ipagmamayabang ko na ako ang kauna-unahang fan mo.”

Imagination kasi nito kung minsan parang ewan. "Ooohhh, so ano na? Mukhang idinaan ka na sa santong paspasan ah. Sinagot mo na ba? Naku, kung ako sayo hindi ko na patatagalin pa yan. Sa guwapo nun, hindi dapat yun pinaghihintay." Saad pa nito at tila may iniimagine na naman.

Pakiramdam niya ay hindi niya dapat hayaan ang puso niyang magpatangay sa bagay na alam niyang imposible, alam niyang hindi para sa kanya. Ash is just friendly. Oo, ganoon nga. Ganoon naman talaga. He's easy to love like how hard it is for him to be reached. Mataas siya kung mangarap, pero hindi sa ganito. Huwag 'yung direktang sa puso. Masyado na itong durog para madurog pang lalo. Limitations, dear self. Limitations. ***