Novel & Cerita Imagination Mo Ang Limit

“Limang milyon ‘yan. Imagine kung… kung magsusumbong ako, life-changing ‘yan.” Dumaloy sa isip niya ang mga pangarap—utang na mababayaran, bahay na maaayos. Napahalik siya ng konti sa labi, dahil parang hindi makatotohanan ang magiging kapalit ng isang larawan lang.

Ganito ba yun? Pero, kahit ganun, alam nya kung ano ang limitasyon. Ayaw nya namang masira ang magandang pagkakaibigan. Minsan, naisip nya ding umamin sa kanyang nararamdaman pero nanghihinayang sya sa tuwing masasagip sa isip yung mga "what ifs" Duwag na kung duwag! Ang mahalaga, mapanitili nyang nasa kanyang tabi si Veron.

Buhay na puno ng pag-ibig, pag-asa, at mga pangarap para sa kinabukasan na magkasama. End of my fantasy sako marahang iminulat ang aking mga mata. Napakasakit isipin na hanggang sa imahinasyon na lamang ang pagpapantasya ko maging sa pangarap na kasal. Dahil taliwas lahat ng nangyayari sa realidad. Malabo at hinding hindi na kailanman mangyayari ang pinangarap ko. At ang higit na mas masakit ay ang realidad na hinding hindi na rin ako kailanman mamahalin ng lalaking siyang tanging minamahal ko.

"are you done, Karson? Next, I want you to imagine na kaharap at kausap MO ngayon si Lucy. Huwag mong isipin na nandito ako sa loob ng kwarto na ito. Just focus on Lucy, ano 'Yung mga gusto mong sabihin sa kaniya. Go ahead," Kahit na muli na namang inokopa ng mga Tao sa imagination ko ang aking isipan ay pilit ko muna silang mga inalis. Nag-focus Lang ako sa sinasabi ni Dok Tirso at iyon na nga ay ang imagining Kong kaharap ko si Lucy ngayon.

SABRINA'S POV “Limits,” simula niya, boses na mababa at mabagal, parang bawat salita ay pinipili nang maingat. “Una, dapat maintindihan mo na hindi lahat ng function ay may value sa bawat punto. May mga pagkakataon na lalapit ka sa isang numero, pero hindi ka makakarating doon nang eksakto. Iyon ang limit.”

Tahimik lang pero bahagyang gumalaw ang sanggol. "Di ba sabi ko hintayin nyo ako, di ba sabi ko mamahalin naman kita kahit na anong result. Kaya lang naduwag ang mommy mo. Sana pinanghawakan lang niya yung love ni daddy, sana nakita niya na that will be enough for us to move on."

Ano kaya ang pakiramdam ng ganon? Naglaro sa imahinasyon niya ang eksena na bubuksan niya ang pinto ng bahay, tatakbo ang isa o dalawang bata tapos nasa likod ay ang ama ng mga ito na kamukha ni… Bigla siyang napatuwid sa pagkakaupo. Kumurap-kurap na parang ginigising ang sarili. Bakit siya nagi-imagine siya ng ganon?! Bente-singko pa lang siya.

“May pera naman ako.” “I know. But you’re my wife. Use it.” Ba’t kinilig ako dun? Ang bait naman niya kahit fake marriage lang kami. Wait lang, hindi pwede kiligin, Maya. Tandaan mo, kalaban siya. “Anong limit?” Mukha siyang naguluhan sa tanong ko. “Limit?” “Oo, like monthly limit. Para alam ko hanggang saan pwede.” “There’s none.” Namula ako. Wala ba talagang limit ang mga ganitong card?!

First imagination: Biglang naglabas ng confetti. "Tada! Surprise, suprise! Sila ang mga anak natin, Sky!" sabay pakita sa mga anak namin na parang nasa magic show lang. Napailing na lang ako sa naisip. Ano yon? Parang ang tanga naman. Second imagination:

Bumuntong hininga ako, "Hindi naman kami makaalis, dahil bantay sarado kami ni dad. We have two options. One is not to run away, and two is to run away, but we should make sure na hindi kami mahuhuli." Nag baba ako ng tingin sa kanya at tipid siyang nginitian, "Just like you, I really like to imagine things," nakita kong ngumiti siya, "Same reason din kung bakit. Ginagawa ko ang pag gawa ng bagong mundo sa isip ko, dahil gusto kong makahinga. Para kasi pag nandoon ako sa realidad, parang may sumasakal sa leeg ko. Hindi ako makatakas kahit na ano ang gawin ko, kaya sa isip nalang ako tumatambay."