Imperfection Quotes Novels & Stories

Hindi siya nagulat nang bumukas ang pinto. “May gusto lang sana akong sabihin,” panimula ko. “Sige.” “Hindi pa tayo perpekto. Pero sa araw-araw na ganito, naiintindihan ko na... hindi mo kailangang maging perpekto para piliin.” Tumayo siya. Lumapit. Hindi siya nagmadali. “Basta araw-araw, pipiliin kita nang totoo. Walang takot. Walang games.”

Nanatili siyang umiiyak sa pagitang ng kanyang mga magulang, hinahalikan nito ang kanyang ulo at paulit ulit na humihingi ng kapatawaran sa kanya. And she know the answer,even before she came here. She already forgive them,no parents are perfect . Akala lang ng lahat ‘yon,pero ang totoo hindi . In reality,no parents are perfect. No children are perfect,no human being are perfect . Lahat nagkakamali at nagkakasala,sa pag ibig ,sa pamilya o sa batas man . But being imperfect doesn’t invalidate you on being hurt. It’s okay to be hurt,to trip .But at the end of the day,you will always get up,and fight to go on. Life must go on,and being hurt is part of that. And life with your family,that’s the

Napatingin siya sa akin, at doon ko nasilayan ang kislap sa kanyang mga mata—ang uri ng liwanag na nagpapainit sa malamig na panahon. "Alam mo, Cris," sagot niya, "Hindi mo kailangang maging perpekto para maging mabuting tao. Minsan, sapat na ang pakikinig, pagyakap, at pananatili." Napangiti ako. Walang halong duda sa puso ko — kasama ang babaeng ito, kaya naming harapin ang kahit anong pagsubok.

“Pero ang totoo, doon tayo natututo. Doon tayo nagiging totoo.” Inalis ko ang microphone sa stand at naglakad sa pinakaharap ng stage. Nilahad ko ang kamay ko sa audience. “And to all young women—everyone rather—you don’t have to be perfect just to show up and most especially, you have to listen to yourself more than others. Take me as an example, I do not have the skills to answer questions in a pageant but still, I’m here. Imperfectly beautiful but beautifully brave. Thank you.”

Ngunitiin ko siya at hinaplos ang makinig niyang mukha gamit ang aking palad. “Walang perpekto na tao, walang relasyon na hindi nagkakaroon ng hindi pagkakaintindihan. Kailangan nating tanggapin na sa mundong kinabibilangan natin ay wala tayong makikitang perpekto pero mayroong taong sasakto at pupuno ng pagkatao natin.. at ang sa akin ay ikaw. Hindi ka man perpekto ay ikaw ang bumubuo sa akin, sapat ng ginagawa mo ang lahat ng makakaya mo para sa akin. Para sa kinabukan nating dalawa.”

"Okay, tatandaan ko yan anak." "Tsaka last step 'tay, mahalin mo po ang sarili mo. Mahalin mo ang sarili mo nang mas higit pa sa pagmamahal mo sa kaniya. Kasi kapag nangyari yon, hindi ka na makakaramdam ng mga insecurities mo because you love you for who you are. Tanggap mo kung sino ka, kung anong kakayahan mo maging ang mga kulang sayo. And that's the real beauty. Sabi nga nila, beauty is when you turn your imperfections into perfection."

I heard Rene carefully uttered. "There's nothing wrong in loving someone, guys. Wala bang imperfections ang mga mahal niyo? Mayroon din naman. Don't judge my feelings for him because of what personality of him you've known. Lahat naman ng tao nagbabago, lahat may dahilan sa lahat ng bagay." "I remember Taylor Swift lyrics in a song." Janpzy suddenly added. "If a man talk shit then I owe him nothing." I chuckled and shook my head. "Palitan natin. If a person talk shit then we owe them nothing."

Unti-unti ko na siyang isinusulat sa kasalukuyan. Napatingin ako kay Atticus. “What if I mess up? What if hindi ako maging mabuting ina?” Hinarap niya ako, marahan ang haplos sa pisngi ko. “Then we’ll learn together. You don’t have to be perfect, Ceila. You just have to love her, and I already know, sobra-sobra ang pagmamahal mo.” Napaluha ako sa sinabi niya, pero ngumiti rin. Oo nga, hindi ko kailangang maging perpekto. Basta nandito ako. Nandito siya. At darating na ang munting milagro namin.

Ang kahihiyan. Ang pagsisisi. At ang paulit-ulit na paghusga ng mga tao. Tahimik siyang nakinig hanggang matapos ako. Walang panghuhusga. Walang paninisi. Walang sermon. Nang matapos ako ay marahan niyang hinawakan ang kamay ko. “Shane.” Tumingin ako sa kanya. “We are all imperfect.” Nangilid ang luha ko. “Kahit gaano pa kalala ang pagkakamali mo, hindi iyon sapat na dahilan para apihin ka ng ibang tao.”

Basta alam niya sa kanyang sarili na may natutunan siya. At Oo, sabay kaming napapa-grown up ni Sean. Sa bagong kabanata ng kwento namin, merong progress sa mga pananaw sa buhay. Yung ilan napapatunayan naming tama. Ang ilan hindi. Ang mundong to na maraming kailangan matutunan tungkol sa buhay. Kailangan magkamali para lang may matutunan. Kaya nga nobody's perfect. And the greatest opponent of success is being perfectionist.