Imperfection Quotes Novels & Stories

Sabi nga ng teacher ko no’ng high school, ‘Hindi lahat ng tao ay perpekto kahit pa Perfecto ang apilyido mo. Kagaya rin naman ‘yon ng mga lugar o kahit na ano pang nakikita natin. Ang ipinapakita lang nila ay ‘yong magandang angulo ng lugar ngunit kapag tayo mismo ang pumunta sa lugar na ‘yon, makikita natin ang mga flaws na siyang nagpapa-realize sa atin na hindi nga lahat ay perkpekto. Kailangan nating itatak sa isip natin na walang perpekto sa mundo. Lahat ay may tinatago. Lahat ay may kapintasan. Lahat ay may sekretong prinoprotektahan. Ngunit hindi natin sila maaring husgahan base sa nakikita ng ating mga mata sa halip ay dapat natin silang intindihin dahil pareho lang naman natin sila.

Chapter 48 Ang daming nagsasabi noon na perpekto ako. Some of the businessmen who knows me always state that I am perfect. But I am not. Dahil kung perpekto nga ang buhay ko ay wala ako dito ngayon. Wala ako sa loob ng kwartong 'to. I am not begging and crying to be free. I am not perfect. Being free is perfect.

"Paki-alam mo!" "Masakit talaga ang katotohanan pero mas maganda yakapin mo na lang. Embrace your imperfection." wika pa nito sabay lumapit sa ref at binuksan ito. Kinuha nito ang pitsel ng tubig at nagsalin sa baso na kinuha nito sa lagayan. 'Yeah! Yakapin ko na lang ang katotohanan, na kahit kailan hindi mo ako kayang mahalin. Yakapin ko na lang ang katotohanan na kailangan na kitang ipaibaya kay Leona.

"Hindi kita pinipilit maging siya. Alam mo ang hirap na pinagdadaanan ko. Alam ko ang mga takot mo. Pero nandiyan ka pa, at yun ang mahalaga. Hindi mo kailangang maging perpekto." Hindi makapaniwala si Dianne sa narinig. Hindi siya sanay sa mga salitang iyon mula kay Drake. Alam niyang hindi perpekto ang kanilang sitwasyon, at maraming bagay ang hindi nila kayang kontrolin. Ngunit sa mga simpleng salitang iyon, naramdaman niyang hindi siya nag-iisa sa kanyang laban. Sa lahat ng paghihirap at sakit, may isang tao na nandiyan para tanggapin siya—bawat pagkatalo, bawat takot, bawat pagluha.

"Mahirap ipaalam sa iba ang tunay na iyong sinapit. Ngunit, naalala ko na sinabi ko na pala ito sa iilang tao. Sa mga taong akala ko totoo at mapapagkakatiwalaan, pero, hindi rin pala. Ikaw lamang ang tunay na naging sandalan ko at totoong tao na handang samahan ako. Napakabait mo at sobrang perpekto." Napailing-iling naman ako sa huli niyang sinabi. Napangiti pa ako nang tipid. Hindi makapaniwala na iyon ang kaniyang nasa isip. "Walang perpekto sa mundo. Tandaan mo. Lahat ng tao na tumatapak sa kalupaan na ito, may tinatago rin na kasamaan." Seryoso kong sambit. Narinig ko naman kung paano ba siya mapabuntong-hininga. "Tama ka. Wala talagang perpekto sa mundo."

Kenneth saw his wife in a very bad condition and Kenneth curse himself for being an idiot. “How stupid you can get to not to think of your wife?" How stupid you are for not checking whether your wife has no motion sickness? How ridiculous you are for thinking much about your pride and ego than thinking about her safety” sermon ni Kenneth sa sarili. “Darlene? Are you okay? I’m..”

“Natatakot akong malaman ang totoo dahil baka ang katotohanang iyon ay magpapatunay na ako ang pinakamasamang tao sa mundo. Na ako ang dahilan kung bakit nawala ang kapayapaan nila noon.” Umupo siya sa upuan sa harap ng mesa ko, parang gusto niyang makinig nang maayos. “Sir, walang taong perpekto. Lahat tayo ay nagkakamali lalo na kapag nadadala ng emosyon. Pero ang pagsisisi ay hindi sapat kung wala itong kasamang pagbabago. Kung handa ka nang harapin ang lahat, kahit ano pa ang mangyari, doon mo lang malalaman kung may pagkakataon pa ang lahat.”

mataray na litanya nya. Napahalakhak nang tawa si Rom. Talaga lang ha, nakangising sabi nito, tingnan natin kung hanggang saan yang pagpapakipot mo, o baka naman plano mo yan na sa una ay mag dedeny na walang gusto sa akin, tapos sa huli ay hahabol habol ka dahil na inlove kana sakin, mayabang na sabi nito.

Ayaw ko namang lumaki ang mga anak kong malayo ang loob sa ama nila. "I may not always say it, but thank you for being such an amazing mother to our children... Our children are lucky to have a mother like you." I smiled. Mahigpit kong hinawakan ang kamay ni Lucien. No matter how hard we try, life will never be perfect. I've never regretted anything I've done. Only things that I haven't done. The greatest competitor in your life is the life itself. "Oh, I could say that I'll be all you need... but that would be a lie

Pinunasan niya ito at umatras ng kaunti para tingnan. Hindi perpekto. May bakas pa rin ng luma. Pero matibay na ulit. Lumapit si Clara at hinaplos ang ibabaw nito. “Looks good.” Ngumiti siya nang bahagya. “Yeah.” At sa unang pagkakataon matapos ang matagal na panahon, hindi niya hinanap ang perfection. Sapat na ang maayos. — May mga bagay na hindi mo kailangang gawing flawless para mahalin.