Imperfection Quotes นิยาย & เรื่องราว

Pinunasan niya ito at umatras ng kaunti para tingnan. Hindi perpekto. May bakas pa rin ng luma. Pero matibay na ulit. Lumapit si Clara at hinaplos ang ibabaw nito. “Looks good.” Ngumiti siya nang bahagya. “Yeah.” At sa unang pagkakataon matapos ang matagal na panahon, hindi niya hinanap ang perfection. Sapat na ang maayos. — May mga bagay na hindi mo kailangang gawing flawless para mahalin.

Naalala ko tuloy, yung moment na may debate kami tapos ako yung magdedepensa tungkol sa statement na, ‘Nobody’s perfect’. “Talaga namang walang perpekto sa mundong ito. Lahat tayo may mga bagay na di magandang nangyari sa buhay natin. Lahat tayo may pagkukulang na natatangap sa mga taong kakilala natin. Worst nasasaktan din tayo ng taong nagmamahal sa atin. Kaya naniniwala talaga ako na ‘Nobody’s perfect.” At sa classroom namin kung recitation na ang usapan, walang susuporta sayo. Kanya-kanya kayo supporta sa sarili dapat. Natural yan sa star section.

sagot ko. "Almost everyone thinks that they're not good enough for their better half, Enna. We always find fault in ourselves dahil tao lang tayo. Kahit gaano natin sinisikap na maging perpekto pero hindi natin nagagawa. Kayaga rin iyan sa buhay natin. Walang taong ninanais na maghirap o magdusa pero hindi man natin gustuhin, nariyan lagi ang problema. Hindi perpekto ang buhay. Sometimes we are tested, hindi para masukat kung saan ang hangganan natin pero para lalo tayong patatagin. Alam kong sobrang hirap ng mga napagdaanan niyo ni Mikho. I actually admire how the two of you have come this far at magkasama parin hanggang ngayon. And I admire you so much for being strong. Mikho is indeed luc

"Masyado ka lang cynical sa usaping pag-ibig dahil 'di ka pa nagmamahal. Hindi ka ba nagkaka-crush man lang?" Ibinaling niya ang mukha kay Pierce at umiling na nasa bibig pa ang ice candy. "Ang tigas naman ng puso mo kung ganoon." "Siguro nga matigas ang puso ko." "Takot ka lang sigurong magkamali. You seem like the kind of person who hates regrets. You want to be always right. 'Di naman kasi laging ganyan. Hindi mo malalaman ang pakiramdam kapag 'di mo susubukan. Loosen up, queen. Your life is too perfect. Hindi naman maling lumabag ka ng ilang rules sa buhay mo. It makes you more human."

“Nagpupuyat ka na naman.” “Nag-eedit kasi ako kagabi,” sabi ko, sabay inom ng mainit na kape. “Alam mo, Althea, hindi mo kailangang i-perfect lahat. Okay lang magkamali.” Nagkibit-balikat ako. “Hindi ko kasi kayang hindi subukang gawin lahat ng kaya ko. Para wala akong pagsisihan.” Ngumiti siya. “Alam ko. At yun ang dahilan kung bakit alam kong malayo ang mararating mo.”

sagot niya. “Paano kung hindi pumayag ang mundo sa atin?” tanong ko. Tumawa siya nang mahina. “Hindi ko hinihingi ang permiso nila.” “Mateo,” sabi ko. “Hindi ako perpekto.” “Neither am I,” sagot niya. “Pero pipiliin pa rin kita. Wala naman sigurong perpektong tao aa mundo.” Napahawak ako sa tiyan ko. “Ang anak natin ay bunga ng isang pagkakamali.”

“Nakikita ko ang effort mo, ngunit kailangan mo ring tanggapin na ang perfection ay imposible. Ang kailangan mo ay resilience at mabilis na recovery.” Tumigil ako, pilit kinokontrol ang tibok ng puso. Hindi ito biro; bawat salita niya ay may implikasyon, hindi lamang sa trabaho kundi sa personal na sarili ko. Parang paulit-ulit niyang sinasabi na dapat akong maging matatag, ngunit hindi niya kailanman binibigay ang kasiguruhan na hindi ako masaktan.

“You built Eden out of memories. Every consciousness here still remembers pain — and that’s your weakness.” Napakunot ang noo niya. “You can’t destroy perfection.” “Maybe not,” sagot ko, humigpit ang hawak ko. “But I can make it remember imperfection.” Biglang kumislap ang paligid — lahat ng tao sa Eden, nagsimulang gumalaw nang hindi ayon sa system. May tumakbo. May sumigaw. May umiyak. Emosyon — totoong emosyon — nagsimulang bumalik.