Imprecatory Prayer Novels & Stories

Sinundo sila ni Magnus sa sala at doon nga'y sabay-sabay kaming kumain. Nag-offer ng prayer si Quil sa hapag, ito ang naglead ng prayer na siyang ikinangiti naming tatlo. Halatang sanay ito sa pagdarasal dahil sa tulong nina mother superior sa ampunan. "Amen," nag-sign of the cross pa ito. "Amen." Usal naming tatlo.

Ito ay isang planadong paghihiganti na walang katapusan. Bawat segundong lumilipas ay pagpaparusa sa kanila. Ang bawat pangungutya, bawat sipa, at bawat amoy ng dumi ay bahagi ng isang impiyerno na binuo para sa kanila. Napaupo si Precy sa sahig, at ang kaniyang mukha ay kaniyang ibinaon sa kaniyang maduming mga palad. Hindi na siya humihingi ng tawad. Hindi na siya humihingi ng pagkakataon. Parang sasabog na ang utak niya.

we responded while holding each other's hands. Nanatiling tahimik ako that time na medyo pre-oocupied sa oras na iyon. Nasa isipan ko pa rin kasi ang sinabi ni Lawrence over the phone. "God forgives us for all the things we do bad, so together we pray; I confess to Almighty God and to you my brothers and sisters that I have sinned through my own fault in my thoughts and in my words in what I have done and what I have failed to do, and I ask the Blessed Mary, ever virgin, and all the angels and saints and you, my brothers and sisters, to pray for me to the Lord, our God." Dinig namin mula sa pari.

Ang paring naroon sa pagbitay kahapon ng isang diumano ay bruha. “Mga Kapatid ko sa Diyos,” pagsisimula ng kanyang sermon. “Nakapakaliwanang sa Banal na Kasulatan ang tungkol sa mga demonyo at diyablo. Nakaranas mismo ang ating Panginoong Hesukristo sa temptasyon ng isang demonyo. Ngunit hindi natinag ang ating Panginoon sa anumang inalok ng demonyo. Sa halip ay isinumpa niya ito at kanyang pinaalis pabalik sa impyerno. Kaya mga kababayan ko sa Santa Barbara, ating itakwil ang mga demonyo o anumang uri ng diyablo sa ating sarili o nasa ating labas man. Ating sugpuin ang mga uri ng diyablo sa ating lipunan lalong lalo na ang mga mangkukulam na kagaya ng kahapon. Kumilos tayo! Imulat ang inyon

Nakatitig lang siya sa puting kisame ng silid, ngunit ang kaniyang mga tainga ay abalang-abala sa pakikinig sa bulung-bulungan at tawanan ng kaniyang mag-ina sa ibabaw ng kama. “Pero bago tayo tuluyang matulog, magdarasal muna tayo kay Papa God, okay?” paalala ni Kiara sa dalawang bata. “Opo!” mabilis na sagot ng kambal. “Ipikit ninyo ang inyong mga mata,” utos ni Kiara. “In the name of the Father, and of the Son, and of the Holy Spirit, Amen. Dear Papa God, thank you po sa lahat ng blessings na ibinigay Niyo sa amin ngayong araw. Sa bagong bahay, sa malambot na kama, at sa masasarap na pagkain na pinagsaluhan namin. Patawarin Niyo po kami kung minsan ay nagkakasala kami. Nawa’y gabayan Niyo

Pinaupo ako ng mga madre sa silya na nasa gitna at tsaka itinali ako ng mga malalaking kadena. "In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti. Amen." pagsisimula ni Father Joseph. "Exorcismus Te, immundissime spiritus, omnis incursio adversarii, omnis phantasmatis, omnis legio, in nomine Domini nostri Iesu Christi eradicare et effugare a Dei ecclesia, ab animabus ad imaginem Dei conditis et pretioso Filii eius Sanguine redemptis."

Kukuha na sana siya ng pagkain nang bigla ko siyang pinigilan. "Let's pray first." Nabigla man siya sa sinabi ko ay sumunod naman ito. "Ama, basbasan mo po ang mga biyayang ipinagkaloob mo sa amin upang aming pagsalu-saluhan. Ibinabalik po namin sa iyong harapan ang lahat ng kapurihan at nawa’y maging karapat-dapat kami sa lahat ng biyayang patuloy ninyong ipinagkakaloob sa aming pamilya at sambahayan. Maraming salamat po, Panginoon sa aming masaganang pamumuhay. Ang iyong kabutihan at kaluwalhatian ay hindi magkukulang kailanpaman. Amen." At nagsign of the cross kami pareho.

Na ang tanging irereklamo ko lamang ay masakit ang tiyan ko dahil sa kabusugan at hindi dahil sa wala itong laman. "Santa Maria, Ina ng Diyos, napupuno ka ng grasya, ang Panginoon ay sumasaiyo. Bukod kang pinagpala sa lahat ng mga babae, at pinagpala rin naman ang bunga ng iyong tiyan, si Hesus," my father prayed loudly. I yawned while sitting on the floor in a squat position, facing our old altar with my mother and sister praying loudly, and my father leading it.

Si Aning ang naglead ng prayer. “Lord, salamat po sa grasya na pinagkaloob niyo po sa aming magkakaibigan po. Nawa’y mabusog po kami sa mga pagkaing nakahanda sa aming harapan at nawa’y mabigyan kami ng sustansya sa katawan at isipan at sana po Lord ay gabayan niyo ang mga magulang namin na nagta-trabaho para lamang may makakain kami. Lahat ng ito’y hinihingi namin sa ngalan ni- ay sorry Lord! May nakalimutan po ako! Nawa po’y ibalik alisin niyo ang masamang espiritu na sumapi po sa kaibigan naming si Doring. Sa ngalan sa ama, sa anak at sa Diyos espiritu santo. Amen!”

wika ng kanyang anak. “Okay,” malumanay niyang wika. “Baby, can you lead the prayer?” “Okay, mommy.” Matamis itong ngumiti sa kanya at agad na pinikit ang mga mata. “In the name of The Father, The Son, and of the Holy Spirit, amen. Thank you, God for food, and family, and friends. We remember those who have no food today, and those who have food, but nobody to share it. As you have blessed us, help us be a blessing for others. Amen.”