Short Prayer Before Work นิยาย & เรื่องราว

"Thank You, Lord! Thank You for we could now enjoy electricity-consuming. Tomorrow I would pay our dues. Thank You for blessing Jano with that money. Lord, god, guide me. Protect me tomorrow. I hope I could pay it safely without loss or bad fate. Then, help me in decision-making. I was in chaos. I did not know how to get a job. There are so many vacancies but, I was double-minding. There's always a trouble such as resume/bio-data, picture, fare or the same. You know, God, how much I have longed for a job. Please, Lord, help me. Give me a job. Whatever job will do, as long as it's decent. Thank You! Thank You for everything. Pardon me. Pardon us, the sinners. Amen!"

May emergency daw sa work ni Ziyad kaya hindi na niya ako nasundo pa sa penthouse. Ayos lang naman iyon dahil may sarili naman akong driver. At saka magsisimba din kasi ako. I spent one hour praying. I was asking for guidance from Him. And also I asked Him for signs. Ten am na ako nakarating sa opisina. Hindi ako kumain para lang matapos ang nakatambak na papeles sa aking mesa.

Kailangan Kong unahin Ang singkit na ito, Maliligo na muna ako upang mabawasan Ang inis ko sa mga taong halang Ang kaluluwa na mga yon. Nag-alis ako ng kasuotan at Wala Akong tinira kahit Isa. Agad naman akong tumapat sa ilalim ng shower upang ma- preskohan. Hindi ko na pinatagal Ang pagligo ko,dahil balak Kong pumunta sa aking opisina . Bibisita na muna ako sa aking mga negosyo bago ako magsimula sa aking misyon.

"Dear Lord. Good morning. We are here infront of you. Giving thanks for we are still alive and andito kami ngayon upang pag-usapan ang tungkol sa paparating na event namin. We are needing your help upang makayanan namin ang task na ito. Nagpapasalamat kami dahil binigyan Niyo po kami ng buhay, pamilya, at kaibigan. Sana ay gabayan niyo po kami. Ang lahat ng ito ay pinapasalamatan at inaalay namin sa Iyo Ama. Amen." "In the name of the Father, the Son, and the Holy Spirit. Amen." Nagsiupuan ang lahat pagkatapus naming magpray. Hays! Salamat naman at natapus ko rin ng hindi ako nasasablay. At tiyaka hindi rin ako nabulol. Thank you, Lord. "So, our agenda for this meeting ay...,” habang sinusul

Sunod-sunod nang salita nito na tila nagmamadali na rin. "Okay sige, salamat ha!" Alam kong batid niya na naninibago pa ako hinintay pa niyang makabalik ako sa Elevator bago ako tuluyang iniwan. Haysst! Unang araw ko nga pala ngayon kaya kailangan kong magpaimpress. Pero narito pa ako at mukhang nakatakdang ma-depress sa sermon ng secretary ng CEO. "Aleyha, brace yourself kung ayaw mong mawalan agad ng trabaho!" Bulong ko sa aking sarili na medyo napalakas yata.

'Wag po muna, hindi ko po kaya. Mahal na mahal ko po siya, kahit bawasan mo na lang po ang nalalabing buhay ko para lang maidugtong ko sa buhay niya, basta lang 'wag niyo po muna siyang kunin. Bubuo pa po kami ng magagandang alaala, eh! Sabay pa po kaming aabutin ang mga pangarap namin. At siya na rin po ang huling lalaking mamahalin ko at gusto kong makasama hanggang sa pagtanda. Kaya nakikiusap po ako diyos ko, dinggin mo po sana ang panalangin ko, 'wag po muna. Sa ngalan ng iyong pangalan JESUS, mula sa puso ko po inaalay ko na ang lahat sa 'yo diyos ko. Sa ngalan ng Ama, Anak, at Espirito Santo. Amen.'

I was catching my own breath as the elevator started to close. Pawis na pawis na ako dahil sa pagmamadali kahit alam kong sobrang late na ako. I prayed silently na sana hindi ako pagalitan ng boss ko pero alam kong malabong mangyari ‘yon.

Mas mapoprotektahan ko siya ng maayos, lalo na at ang dami niyang iniikot at pinagkakaabalahan. Pagdating ko, nagbatiin at nagkamustahan muna kami bago magsimula ang gawain. Yung tipong simpleng “Good morning” niya pa lang, ramdam ko na agad yung energy niya. Ang gaan. Ang liwanag.

At ang paglalakad-lakad ko ring 'to ay nakakatulong sa katawan ko para sumigla at manatiling malakas kahit paano. After thirty minutes of walking I reached the church. Hindi pa nagsisimula ang misa kaya naghanap muna ako ng mauupuan. Marami na ring mga tao dito sa loob at alam kong hindi magtatagal ay mag-uumpisa na ang misa. Pero bago pa ito magsimula ay dahan-dahan kong pinikit ang mga mata ko para magdasal ng tahimik. "Please, guide me, My Lord," I murmured before staring at the cross.

galit-galitang sigaw ko habang nagsasabon ako ng katawan. “Do you want something for breakfast?” ganito lagi ang tanong niya tuwing umaga na susunduin niya bago pumasok sa trabaho. Ano ‘to, wala man lang sorry? Hindi man lang mag-aapologize dahil hindi niya ako sinipot kagabi?