In Denial In Tagalog の小説・ストーリー

"You don't just walk away when I'm speaking to someone." "Magwo-walk out ako kung kailan ko gusto!" ganti ko, nanginginig ang boses sa halo-halong galit at emosyong ayaw ko pang pangalanan. "Bakit mo ba ako dinala rito? Para ipagmalaki sa mga babae mo na ako na yung bago mong laruan?!" "You’re talking about things you don't understand," sabi niya, habang lumalapit sa espasyo ko. "Hindi ko alam na nandito si Jennie."

"W-Why a-are y-you l-like t-this?" Medyo humigpit ang hawak niya sa aking panga. "Je to jen prostý důvod. Proto, že vás mám rád." Kumunot ang noo ko sa kaniyang sinabi. It was a foreign language that he used the last time. Marahan akong umiling sa kaniya. "H-Hindi k-ki-t-ta ma-i-intind-d-dihan..." "Simple, amour. I like you." Umawang ang labi ko sa sinabi niya.

May accent ang pagsasalita nito, halatang lumaki ito sa ibang bansa. “Tsk, why not? Kung tumitingin ka lang naman kasi sa daan ay hindi tayo mangkakabanggaan. But ever mind, I will just say sorry to satisfy your pride.” Sabi ni Isaac at tumingin sa mukha ng dalaga. Ang singkit nitong mga mata ay masungit na nakatingin sa kaniya habang ang isang kilay ay nakataas, “go, tell me your sorry.”

Ikalawa kahit english ang vow ay nakabisado naman niya. Pero sa mga katotohanang nakita at nalaman niya ng sandaling ito.Pakiramdam ni Darlene ay hindi bagay sa kanya ang vow na iyon. "Mr. Dela Serna.............. pwede bang tagalog. hindi ako marunong mag english. At nakakatakot ang basta na lamang susunod sa iniuutos hindi ba?" nakangit ang bibig ni Darlene habang kausap si Kenneth pero nanlilisik ang mga mata.

100] 【？ ？ ？】 【？ ？ ？】 [Ah no... ganito ka maglaro?] [fanacc_dami: Tulong, inaamin ko na medyo malakas ang boses ko kay Kero_Dixlo kanina, masyado bang huli para mag-apologize ngayon?]

Mababakas ang seryoso n'yang mukha na hindi naman nakaligtas sa paningin ng binata. "Ramdam kong tila ayaw mo yatang maging okay ako. May problema ba?" tanong ni David sa dalaga. "Baka kasi, balik ka na naman sa denial mood mo noon which is sobrang nakakainis. Baka hindi ako makapagpigil at i-umpog na talaga kita sa pader. Ang hirap kayang maghabol sa damdamin ng isang tao na patay sa deny. Sa tingin mo kaya masaya 'yon. Of course, malulumbay puso mo. Lalo na at mahal na mahal mo iyong tao," hindi na napigilan ni Yana ang sarili at nailabas n'ya sa binata ang daing ng kanyang puso.

Napatawa ako—pero pinigilan ko agad. “Delusional.” “Denial,” balik nito agad. Napakunot noo ako. “Excuse me?” “Galit ka sa’kin, pero kausap mo pa rin ako,” sabi nito. “Wala lang akong choice.” “Meron.” “Wala.” “Meron.” “Wala nga.” “Ang kulit mo!” “Mas makulit ka.” Napahawak ako sa noo ko.

Naiiling niyang wika. "Sweetheart kung ano man ang iniisipi mong kakaiba diyan.Dismissed it, iyong dati kasi na tinitirahan na dampa nina Mama Dhalia. Pinatayuan ko na i ng malaking bahay, hinihintay ko lang bumalik si Lola Ofen doon. kaso, ayaw na niyang iwan sina Lola Devi at Lino, naiintindihan ko naman iyon. Mas nasanay na siya rito kasama si Zeki. Sana maikunsidera mo bago ka sana bumalik sa Maynila na mapasyalan mo iyon kasama ka at ng anak natin."

Ang sakit sakit kaya! "Huwag kang sumigaw!" "Gusto kong sumigaw! Matapos mo'kong IHULOG!" diniin ko talaga yung salitang hulog. Bwisit na lalaking toh! "Kasalanan mo din yan pang—" "Hephep!..." pinigilan ko siya "..HINDI. AKO. PANGIT!" sabi ko ulit. "Hindi rin ako DRAGON." diniin niya talaga yung salitang dragon.

Dugtong ni em at tumingin isa-isa sa aming dalawa. "Ayun yang magaling mong kaibigan lumalandi na," sarkastiko nitong pahayag ni Vicente while nakatingin sa akin. Sinamaan ko naman ito ng tingin. "Ano naman ang ibig mong iparating ha?" Tanong ko kay Vicente haban masama ko itong tinitigan. Kinain muna nya ang inorder nya bago magsalita. "Denial 'to,"mahinang bulong nito na narinig naman namin ni em. Anong denial pinagsasabi nito? Kung kurutin ko kaya ang singit nito.