In Denial In Tagalog Novels & Stories

DAhil hangga't kaya ko ay tatapusin at reresolbohan ko agad. "Tell me, dahil sa ex-husband mo hindi ba?" tanong niya na ikinatigil ko. Tinignan ko siya. "Of course not-" sabi ko pero bigla niyang pinutol ang sasabihin ko. "Don't deny it. I know and I see the pain," sabi niya pa kaya hindi na ako nakapagsalita pa. Natigilan na ako atbumaling muli sa iba.

At wala siyang lusot ngayon. "Scared? You should be!" Matigas na wika nito Nangatal ang labi niya at hindi malaman kung ano ang sasabihin. "J-jayden...ah...w-wala lang 'yan." Namutawi sa labi niya Umarko ang isang kilay nito. "Wala? I'm not dumb, Denise! Para saan 'to? Bakit

) "Alam nyo po ba kung san nakatira si Aleng Paty po?" "Unsa?" (Ano?) "Taga manila ka dong? Di ko kabalo masyado og tagalog man." (Taga manila ka ba? Hindi ako masyado marunong ng tagalog) Ayy oo nga pala nakalimutan ko saglit na dapat mag bisaya ako. Napakamot nalang ako sa ulo. "Salamat nalang. Sige mo una nako te." (Sige salamat nalang, mauna na ako)

"Sige subukan mo lang puputulin ko rin yong ano mo..." "Nǐ zài shuō shénme??" (What are you saying??) "Pfft, di nya gets yong tagalog ko hahah." "You two stop! Let's just play. Hey Eugene let's one on one after this." "Dāngrán kěyǐ..." (Yeah sure...)

Bakit ang sakit nang dibdib ko? "Ayos ka lang ba mahal?. Nananaginip ka kaya ginising kita. Masama ba ang panaginip mo?!. Ano ba ang napanaginipan mo?. Sabihin mo sa akin!." Abot -abot na tanong nito. Tinitigan ko si Rigor, ngunit hindi pa rin ako makapagsalita. Pinunasan ko ang luhang lumandas sa aking mukha. Umiiyak ako sa panaginip. Pero totoo ang mga luha ko. Pumikit ako para maalala ang mukha nang babae pero hindi ko na iyon matandaan pa.

Kung malalaman to ni prof papagalitan niya ako. "Oyy! Tama na y-yan." Saad ko sakanilang dalawa pero hindi sila nakinig. "T-Tama na yan, papagalitan tayo ni prof." Mahinahong saad ko sakanilang dalawa. "Kung ayaw mong madamay wag kang makialam!!"

dagdag na sabi ko. "Alam ni Damian na ikaw ang mahal ko kaya gusto niyang magkaayos tayong dalawa. Gusto niyang mabuo tayo ulit, and what you saw was his good bye kiss. Wala akong feelings sa kaniya dahil ikaw ang mahal ko-"

untag ni Finn pero biglang nagsalita ang babae. "Wait, he kissed me. Hindi ako, okay? But..." Napatingin ito sa kanya. "He hates being denied hindi mo dapat ginawa yun, I-I mean..." Napahawak ito sa ulo. "Oh gosh hindi ko alam ang sasabihin. Maybe I'm ano...yeah, I'm sorry."

Kundi dahil sa takot na baka may kung anong mapansin ito na hindi niya napapansin. She tried to chuckle. “What are you even talking about, Cyd? Something like what? Am I really that denial to you?” She expected him to shake his head and make her feel better. But no. Tumango ito habang diretsong nakatitig sa kanya. “Yes. Vy sklonny otritsat' to, v chem vam stydno priznat'sya.” [translation: You tend to deny things that is making you feel embarrassed to admit.]

he initiated. "Just a random question, what if I denied it?" He stopped and turned to me, he slowly walk towards me and smiled. "Lagot ka sa'kin." ....._......