In Search Of Lost Time Book นิยาย & เรื่องราว

tanong ulit ni Sue. Napahinga nang malalim 'to bago sumagot. "Akin nga 'yan. Nakaraan ko pa hinahanap." sabay kuha nito sa libro. "Oh, so, nahanap ko 'yang poor book mo, right? Kaya dapat may reward ako, Ate Hayacinth?" madiing sabi ni Sue sa huling salitang binitawan.

C. Marahil, nakatadhana na nga na magtagpo ang aming landas. Pinulot ko ang libro at umupo sa gilid ng kama kung saan siya nakahiga. Makintab ang itim na kulay nito at ang gintong guhit sa mga letra ay natanglawan ng liwanag ng ilaw. I don’t know if it’s just me or something but I can feel the weight that the book has. It’s a lonely feeling and the man lying beside me—not knowing where he is, chilled and got me panicking; hurtling around the little dark room of Outcast at 2 am in the morning. I felt nervous with the man who got lost in the middle of the City of Dublin.

Something that maybe Gustavo gave her, or kept for a long time. Halos mabiyak na ang isip ni Peruvian sa pag-iisip sa oras na iyon. Naisip niyang basagin na lang ang antigong orasan, baka magiba niya ito gamit ang paghampas. Madali niya itong inabot ang kinuha. Niyugyog niya ito at naramdamang may laman sa loob. Inalog niya ulit ito at sinilip sa pagitan ng butas ng susian. Kumpirmadong nandoon nga ang itim na libro. Nakasilid ito sa mismong orasan. But, he need a key.