Infinitely In Tagalog Novels & Stories

May caption na nakalagay at naka-tag pa. 'Visiting Colorado, USA. With Rafael dela Vega.' Ang pinsan niya siguro na madalas tumatawag sa kanya ang kasama niya sa sandaling iyon. Umabot na sa halos isang libo ang reacts at mahigit apat na daan ang comments. Nanginginig ang aking kamay sa pagbabasa ng mga komento. Kinakabahan ako sa maaaring makita na makasakit na naman sa aking damdamin pero hindi ko mapigilan ang sarili.

hindi niya natapus ang kaniyang sasabihin when he saw me sleeping. Nabigla ako sa ginawa niya. Gikugos (a term in Cebuano means carried by two arms) niya ako. Kaya napatawa ako sa ginawa niya na nagsanhi nang pagtawa niya rin. "I thought you were asleep." Wika niya while giggling. "Bakit? Hindi mo ba ako bubuhatin pag hindi ako tulog?" Pabebe kong sabi. "Of course not. I mean, bubuhatin kita kahit kailan mo gusto. Kung ikakasaya mo." Malambing niyang pagkakasabi. "Tara na nga! Baka ikaw kainin ko diyan, eh."

If you’re confused, Sereia is Bisaya (Living in the Gensan, Philippines) and for those who couldn’t understand the language, I put the translation in every sentence na may Bisaya. Hope you’ll understand! Happy reading ♥️💜

Tapos umiling siya at tumawa. Maswerte kang tao. Sayang lang at hindi ka magtatagal. “ "Anong ibig mong sabihin?” Alex asked, tilting his head.Michael chuckled. “ Ang mga taong nagbabanta sa akin ay may posibilidad na mabuhay ng maikling buhay," sabi niya. “ And I think you're at the end of yours. “

Sa loob niyon ay isang singsing na may hugis pabilog na diyamante. “Will you marry me, baby?” Mariin niyang pinagdigpit ang mga labi, napailing. “P-pero Michael . . . ”

sagot ko “Ay oo tama yan, para naman makasama na ang mga baby sa outing natin! Eh alam niyo naman, sabi ng matatanda, hindi pwedeng ilayo pag hindi pa binyagan.” masayang sagot ni Tita Sophia “Tuloy ba yung outing natin sa Palawan, Tita?” Regina asked “Oo iha! Bakit?” Tita Sophia answered at nung hindi kumibo si Regina ay si Ate Maegan na ang sumagot

"Ate Leia is right. Tsaka, once in a lifetime lang mangyayari 'to so better celebrate those 18s." "Tsaka, ano naman kung wala pa sa sampu ang kaibigan mo? Ano pa ang purpose naming kamag-anak mo? Yung mga pinsan mo pa sa side ni Tito Son, marami hindi ba? Mas malaki pa ang angkan nila kesa sa'tin baka nakakalimutan mo." "Malaki nga pero hindi pa rin naman tayo sigurado kung makakapunta ba lahat at kung ilan ang available. For sure ay kakaunti lang dahil busy rin ang iba." Pagdidipensa ko pa.

nakiusap siya sa akin at marahang naglakad na papalapit. Walong taon s'yang nanirahan sa ibang bansa kaya marahil hindi na siya sanay magsalita ng tagalog pero siguro naman naiintindihan niya pa rin kung tagalog ang sasabihin ko. "Wala na tayong dapat pag-usapan, wala na si mama at wala ka na ring babalikan pa, simula ng iwan mo kami kinalimutan ko nang may ama pa ako." matigas kong binitawan ang mga katagang iyon saka nagpasya na akong talikuran sila, patakbo ulit akong naglakad pabalik sa taas dahil ramdam ko ang pangingilid ng luha ko na hindi ko na makayang pigilan pa.

Umiwas lamang ito ng tingin, ha? "Ang iba pang lahi ay may kakayahan ding mabuhay na matagal katulad ng may mga dugong bughaw kung may sumusuportang banal na dugo na galing sa mga tao. Ngunit imposible na 'yon mangyari. Hindi tulad ng mga may dugong bughaw na kaya nilang mabuhay ng ilang siglo na wala no'n." Napatango na lang ako habang nagdududa ako sa mga ikinilos nila.

sagot ng computer sa kan'ya na ikinaawang ng kan'yang labi dahil sa gulat. "Fvck! Nagtatagalog ka na pala ngayon na hayop ka?" sagot n'ya rito sabay mura. "Syempre! Pinoy ako eh, mababa ang loob ko pero malaki naman ang itlog," sagot ulit ng machine sa kan'ya na ikinaawang ng kan'yang bibig at ikinasalubong ng kan'yang kilay. "Fvck! Hey! Are you playing with me?" galit na sita n'ya sa computer at pinokpok pa ito.