Ino Yamanaka の小説・ストーリー

Ikinalma ko ang sarili at pinigilan na huwag sumugod at paulanan siya ng sapak. Mataman kong tiningnan ang lalaki at pinag-aralan ang kabuuan. Matangkad ito at napakaganda ng tikas ng pangangatawan. Nakaharap ito sa direksyon ko kaya napansin ko ang mapupungay na mga mata nito na para bang kapag tumingin ay nakaka-magnet. Kaya naman pala bumigay si Fatima. Nakadagdag rin sa karisma ng lalaking ito ang kilay niyang bukod sa makapal ay well-shaped rin. Bagay na bagay sa kaniya ang buhok niyang parang pancit canton, ngunit tama lang ang haba. Sakto rin lang sa oval face niya ang matangos niyang ilong at manipis na labi.

“May milagro kayang nangyari? Narinig ko na ang banal na panginoon ay naka-isolate sa loob ng dalawampung taon. Baka nakalabas na siya sa wakas?” “Huh? Iyan ay karapat-dapat sa engrandeng pagdiriwang! Ang banal na panginoon ay ang unang eskrimador sa Japan. Ngayong nakalabas na siya sa isolation, ibig sabihin ba ay naging diyos na siya? Sa palagay ko dapat siyang tawaging unang eskrimador sa kontinente, ang unang eskrimador sa mundo, at ang pinakamalakas na eksperto sa mundo!” Halos lahat ng matatanda dito ay bulag na humahanga kay Aoda Sasaki. Naramdaman nila na walang mas malakas kaysa sa kanya sa mundo.

Pero ako, wala pa rin sa wisyo. Tumitingin lang ako sa tapat. Doon sa hanay nila. Hindi siya tumitingin pabalik. Pero nararamdaman kong andiyan siya. Hanggang sa narinig ko ang pangalan niya. "Representing the Ryuketsu, Ryu Yamada." Bahagyang yumuko si Ryu para magbigay galang, ganun din sila Ren. Palakpakan sa paligid. Calm, poised, emotionless.

Napabuga ng hangin ang binatilyo at saka niya mabilis na pinakawalan ang palaso at mabilis rin iyong bumaon sa prutas na nasa ulo ni Mang Pitong. Napuno naman ng palakpalakan ang mga taong nakasaksi at maging si Mina ay napapalakpak rin dahil sa kamangha-manghang ginawa ng binatilyo. Nagitla siya nang amkita niya ang binatilyong iyon, hindi siya maaring magkamali dahil ang binatilyong ‘yon ay si Anaceto, ang binatilyong magsasaka na kaniyang nakilala sa pagdiriwang sa hacienda ni Heneral Edilberto.

Mas lalo n'ya pang pinag-igihan ang paglakad habang nakapaskil sa mga labi ang isang matamis na ngiti para sa lahat . "Hiro Nagasaki, fifty eight years old, leader of one of the scariest yakuza group in Japan. Isa sa mga kinatatakotang lider dahil sa sobrang pagkahalimaw nito. Mahilig bumili ng mga babae at ginagawang sex slave at kapag nagsawa na ay pinapatay nito at pinapakain sa alagang tigre.

Ang cute talaga niya mag-japanese, literal na anime boy, e! “Good morning everyone! My name is Yohan Kora, and I'm 20 years old. I’m Japanese but I used to live here since I was young.” saglit siyang huminto sa pagsasalita at napunta sa akin ang tingin. Dahil ayokong gumawa siya ng kalokohan ay pinandilatan ko siya ng mata na mas lalo niyang kinangiti sa harapan.

Dahil may tiwala naman siya kay Iñigo, umaasa si Marie na maging maayos ang kinalabasan ng mga plano ng asawa. Kinagabihan. Unang misyon ni Iñigo ay ang makapasok sa loob ng club. Gamit ang sariling pera—nagpareserba ito ng isang VIP para sa kanya, at gamit ang sariling pangalan, nakuha niyang makita at makausap si Yamamoto. "Konichiwa. Watashi Iñigo Alcantara. It's my pleasure to me you Mister Yamamoto-chan." Isang ngisi ang ipinakita ni Yamamoto kay Iñigo nang sinipat ng hapon ang lalaki mula ulo hanggang dulo ng sapatos nito.

"Lord Yamamoto, ibig mong sabihin... ang taong sumampal sa akin?" Tumango si Yamamoto Kazuo. "Tama. Isa lang siyang ordinaryong tao na hindi sumailalim sa anumang pisikal na pagbabago, ngunit nasaktan ka niya ng tatlong suntok. Kung uminom siya ng divine medicine ng pamilyang Miyamoto, mas lalakas pa siya. Baka maging pinakamalakas na tao sa mundo! "Bilisan mo at sabihin mo sa akin kung paano siya mahahanap!"

Hindi niya akalaing mas lalo pala itong gumagwapo kapag nakangiti. Hindi pa talaga niya nakikitang ngumiti ito at mukha naman itong mabait kapag nakangiti. Palagi na lang kasi itong seryoso sa tuwing nakikita niya. Sa isang larawan, nakasuot ito ng yukata, isang pulang floral kimono habang may hawak na wooden sword. Napakaganda ng ngiti nito sa camera. Para itong isang aristokratang Japanese warrior mula sa Edo era. A gorgeous samurai.

Tanya's POV Napabuntong-hininga na lang si Aodhan. Habang ako naman na nakaupo sa gilid nila ay dahan-dahang s********p sa chocolate chip shake ko, pabalik-balik ang tingin sa kanilang dalawa na parang nanonood ng isang nakatutuwang serye sa n*****x. Kung alam mo lang, Yuzu, kung anong klaseng 'modeling' ang ginagawa niya sa Japan kasama ang mga Yakuza. “Yung totoo, parang sila lang ‘yung tao rito, ah?” bulong ko sa sarili ko habang nakataas ang isang kilay.