Novel & Cerita Inspirational Graduation Speech Tagalog

Nakangiti habang paakyat pero alam kong kinakabahan siya dahil ang mga daliri niya ay hindi mapakali sa kakagalaw. "May we face the new challenges that are waiting ahead of us with full courage and perseverance. Continue to become an inspiration to the next generation. Congratulations, graduates." Huling pahayag nito. Agad akong natutop sa inuupuan ko nang tumingin ito sa akin bago bumaba ng stage. Dahil doon ay tinuon ko nalang ang atensyon ko sa ibang estudyante habang papalapit siya sa upuang nasa harapan ko. Maya-maya lang din ay isa-isa na kaming tinawag para tanggapin ang mga awards at diploma namin sa entablado.

EPILOGUE FOUR MONTHS LATER “Sotsugyosei no minasan, omedetogozaimasu!” [Congratulations to all graduates!] “Congratulations, guys! Road to college na us!” Isang mahigpit na yakap ang natanggap ko mula sa dalawang malalapit ko na kaibigan, sina Patrice at Truce. We’re now both wearing togas and holding our diplomas. Kakatapos lamang ng graduation and awarding ceremonies at inimbitahan pa kami na umakyat ng stage for picture taking.

Pagod na ang mga paa ko para umakyat pa sa ganito kataas na hagdanan habang nakasuot ng takong. "The fifth was for your graduation. I have witnessed your final days in college. Bawat pagpupuyat, pagpapakagutom, pagsasakripisyo mo para makapagtapos, nakita ko lahat 'yon. Hindi buo, ngunit nakita ko kung gaano mo kagustong abutin ang pangarap mo. I am so proud of you, my Architect baby." Napaiwas ako ng tingin nang maramdaman ang pag-init ng bawat sulok ng mga mata ko. He's making me teary again. Not in pain, but in happiness and gratefulness.

Bilang studyante ay hindi madali lahat mararansan, physically, emotionally, mentally and most of all financially drain pero lumalaban pa rin kami. Natapos nga ang speech ni Carmela at lahat nang taong nasa graduation ay nagsipalakpakan dahil sa na inspire sila sa speech niya. Nakangiti naman si Dina, humanga siya kay Carmela. Naisip niyang sana nga siya si Carmela ang anak ng best friend niyang si Carina.

Sana hindi magagalit si mama. Umakyat ako sa stage para magbigay na ng aking speech, nanghihina ang mga tuhod ko. Ganito rin ba kaya ang nararamdaman ni Cloud nung nagbigay din siya ng kanyang speech? Ganito rin ba ang naramdaman niya na may kulang? Nauna sa pagpapakilala, pagbibigay ng pagpupugay sa mga teacher, students at sa school. Nahihirapan mang ibigkas ang mga salita, mabuti na lang naituwid ko pero, "A..and of course sa nag-iisang superhuman ko, sa aking super mama, my super hero. M..mama kung nasaan po kayo ngayon, look ma oh hindi lang po diploma ang natanggap ko sa special na araw na ito mama ko, isa rin po akong Valedictorian, gusto ko sana na ikaw magkabit kanina pero hindi kit

Sobrang saya ko! Nagbigay na rin ako ng speech. Kinakabahan ako pero mas nagkaroon ako ng lakas ng loob ng makita kong nakatayo sa unahan si Miguel na may hawak ng Boquet of flowers. Nakangiti sya at halatang proud na proud sa akin. “ Good morning everyone! I’m Serenity Dela Vega, and it’s with a heart filled with gratitude that I stand before you today. First and foremost, I want to express my deepest thanks to my alma mater, for providing me with the best possible environment to learn and grow. The faculty and staff have been incredible mentors and supporters, guiding me through the challenges and triumphs of my academic journey.

’’Aniyang ipinapahayag ang totoong nararamdaman ng mga sandaling iyon. ‘’Dati, tulad nyo mga dear graduates nang nakaupo ako sa isa sa mga upuan na yan. Nakikinig lang din ako sa guest speaker na nagsasalita dito sa stage. Habang nakikinig ako lumalakbay ang isip ko na nangangarap. Ini-imagined ko na ako ang nagsasalita sa stage. Sinasabi ang lahat ng mga napagdaanan ko sa buhay, kung paano ako naging matatag sa mga unos na dumating sa buhay ko, kung paano ako lumaban sa bawat pagsubok at nagpumilit na makatayo kahit na gumagapang na. Ang tanging inspirasyon ko lang ay ang aking mga magulang at mga kapatid. Sila lang ang nagbibigay sa akin ng lakas at yon ang aking sandata para patuloy na lu

Iyon lang ang reply ko nag-send ng crying emoji kaya nakangti ako napapiiling pagkatapos tuluyan akong lumabas sa koste ko. Nandoon lang ako nanonood sa ganap ng graduation nila Jeselle. Hanggang sa tinawag na siya para sa speech n'ya bilang batch valedictorian. Nakangiti lang ako habang pinanonood si Jeselle na buong husay n'yang binibigkas ang valedictorian n'yang speech.

Natuod ako sa pagkakaupo. "I was there...I was there when you cried on your graduation day.." bulong niyo na nagpainit ng aking mata. "You make me proud, baby.." Kinagat ko ang nangangatal kong labi. May sumungaw na ngiti sa labi kong nanginginig. Umiinit narin ang gilid ng aking mata.Hindi ko ininda ang bilis ng tibok ng aking dibdib.

Via "Congratulations!!" bati ni sir Ivan sa amin. Nagkaroon kami ng farewell party nang matapos ang graduation namin dito sa isang resort na malapit lang sa amin. Lahat ay nagkakasiyahan at sumasabay din sa tugtog ang mga bewang at kamay nila. Andito rin ang ibang teachers namin para makisaya sa celebration ng pagtatapos namin. May ilang nagkwekwentohan at ang iba naman ay naliligo na. Nakashort at sando lang ako para anytime na gusto kong maligo ay makakaligo ako.