Novel & Cerita Instant Mommy

Ito ang oras ng pasok n'ya sa kanilang kompanya. Bumangon na ako para asikasuhin si Emzo ngayon na hindi pa rin tumitigil sa pag-iyak. Alam kong gutom na 'tong anak ko ngayon kaya siya umiiyak. Kahit may mga mamahaling gatas siya na bili ni madam na lola n'ya para sa kaniya ay hindi ko ginagamit. Mas mainam kasi kapag breastfeed ng ina na mula sa akin para sa kalusugan n'ya.

Tumango-tango siya. Kinabukasan ay hinanda ko na ang aking sarili. Bago sabihing buntis ako ay ikokompronta ko muna siya tungkol sa mga narinig ko kahapon. “Anak, is it really okay? Ugh! I hate this emergency,” naiinis na pagmamaktol ng aking ina. Marahan niya pang pinadyak ang kanyang paa, kulang na lang ay patayin niya sa isip ang sinumang tumawag sa kanya.

Masayang wika ni mommy pagkatapos ng yakapan naming dalawa. "Really po? Wow. Actually, gutom na naman kami ng baby ko po, kanina pa.” Sabi ko at sumama kay mommy na hindi na nagpaalam kay Zane, narinig ko na lang itong napasinghap sa ginawa ko kaya tawang-tawa naman ang ginang. "Sabi ko sa iyo anak, basta buntis ay huwag ninyong pagutomin kung ayaw kayong iwan.” Sambit ni mommy na nakabungisngis sa akin.

I shouldn't have said those. "He'd listen to you, misis ko, maybe you don't know anything about this." natatawa pa nitong sambit. Natawa nalang ako. Now I realized, being a mother for the first time is so physically intense. Hindi talaga mapipigilan ang kabang nararamdaman lalo na't maririnig mong umiiyak ang anak mo, dodoble pa ang takot kapag hindi tumahan ang anak mo kahit anong gawin mo.

Sa maikling sandaling tahimik na pag-obserba, naramdaman ni Margarette ang magandang relasyon ni Wallace sa matandang kasambahay. "Oo naman. Nakikita ko sa batang ito ang busilak niyang puso," tugon ni Yaya Anita na ngumiti sa kanya at ginagap ang kanyang mga kamay. "Maligayang pagdating dito, Madam Margarette. Kapag may kailangan ka ay 'wag kang mangiming tawagin ako." "Salamat po," magalang niyang sabi. Kung paano man nito nasabi na may busilak siyang puso, sana ay hindi niya ito mabigo.

Dahil nahihirapan ako maging Ina sa mga anak ko mas lalo sa kambal. In the first 2 months after ko manganak nag karoon ako ng anxiety sabi ng doctor normal ito sa bagong panganak at first time mommy. Nilabanan ko yun kasama ko ang asawa kong si Blake sa lahat ng yun hindi ako nito iniwan. Natatakot lang naman ako paano kung hindi ko magampanan ang pagiging mabuting ina? Pero si Mommy Aaliyah siya ang nandyan at si Ate Sky para suportahan ako at tulungan.

"Hindi ko sasayangin ang pagkakataong ito." Ngumiti si Alexa at hinawakan ang kamay ng kanyang anak. "Simula ngayon, gagawin natin ang lahat para maging masaya ang ating pamilya."

mahina kong sabi nang hindi inaalis ang tingin sa salamin. Pumasok si Mommy sa loob at malambing siyang ngumiti sa akin. Marahang ang kanyang hakbang na lumapit sa likod ko. “Ako na…” aniya sabay kuha ng suklay sa kamay ko. Napapikit ako nang maramdaman ang unang haplos ng suklay sa buhok ko. “Magiging mommy na rin ang baby ko.” bulong niya na halos pabulong lang pero punong puno ng emosyon.

Nakalabas na rin ng ospital si Cathy and everything is good naman. Veronica was there to accompany her and teach her how to take care of a newborn baby. Cathy is still not used to it and still processing that she is now a mother. Two days pa lang naman siyang Mommy kaya she really needs to adjust.

“Diyos ko, magkakaapo na ang magulang mo! Halika’t pumasok ka. Siguradong matutuwa sila.” Pagkabukas ng pinto, si Mommy ang unang bumungad sa akin, may hawak pang tabo at plantsador. Napatigil siya sa paglalakad at halos malaglag ang hawak niya nang makita ako. “Caleigh? Anak!” mabilis ang hakbang niya papunta sa akin. “Oh my God... Anak, buntis ka?” Napaluha siya habang nakatitig sa akin, sa tiyan ko.