Instant Mommy Novels & Stories

Dagdag mo pa si Randall na madalas siyang kamustahin bilang bagong ina. May mga times na nakakaranas siya ng ‘baby blues’. Ito ‘yung nararamdaman ng isang bagong ina sa unang ilang araw pagkatapos manganak. Ito ‘yung pakiramdam na lagi kang malungkot kahit walang dahilan. Naiisip mo na masama kang ina o dapat ka nang mamatay. Kahit ako, nakaranas nito pero pinigil ko para sa anak ko.

Nahihirapan na rin si Hanz nang wala ang secretary niya mismo, kasama niya kaya minabuti kong pumasok na talaga. Sa gabi ay full-time mom ako at bago ako pumasok ng trabaho ay sinisiguro kong may gatas na ang anak ko na galing sa akin. Mas maganda raw kasing ipadede ang gatas ng ina kaysa sa formula. Mas masustansya raw iyun at gusto ko malusog ang anak ko paglaki at matalino kaya nagtiyatiyaga akong gumamit ng breast-pump nang madaling araw.

tita Jackie clap her hands. All those cliches, those things you hear about having a baby and motherhood, all of them are true. And all of them are the most beautiful things I ever experience. “The amazing thing about becoming a parent is that you will never against your own first priority. You’ll learn to lower your expectations about what you can accomplish in a day. Some days, it will be all you can do to keep baby safe, warm, and fed. And that will be enough.

I love watching Reeve, who's attentively listening to Mom. "So, Daddy, ingatan mo si Mommy, alright? I'm not saying this just because I am her mother but also as her Ob-gyne. She's in her first trimester, and it was the most critical stage in pregnancy, so you better let her eat healthy foods." Reeve nodded like an obedient kid. "Opo, Tita."

mahina kong tawag sa aking ama, “okay lang po kayo?” Tumango siya, pero bakas sa kanyang mukha ang pag-aalala. “Kahit anong sabihin natin... delikado pa rin ‘to. Alam mong kahit modern na ang panahon, may mga ina parin na hindi na nakakabalik mula sa delivery room.” Napatingin ako kay Mommy. Tahimik lang siyang nagdarasal. Nakaupo siya pero hindi mapakali habang nakapikit ang mga mata.

Hindi pa rin nagbabago, magmula noon hanggang ngayon. Natawa siya. Hinila niya ito palapit sa kaniya at muling pinaupo sa kandungan. Masuyong hinagaod gamit ng daliri ang buhok nito. Una siyang naging close dito. Unang minahal nito bilang isang ama. Magmula sanggol pa lamang ay siya na ang nasa tabi nito. Siya ang kasama 'pag dinadala ito sa hospital. Siya ang nasa tabi nito kapag umiiyak ito tuwing gabi. Siya lang ang dapat nitong makasama at wala ng iba.

Mayroon ding maliit na cr na may lababo at mayroon ring TV. Kumpara sa iniisip kong itsura ng mga pribadong hospital, Mukha lang itong normal na kwartong gawa sa bato. "Ate?" lumingon ako sa kama, mabilis na gumihit sa labi ko ang matamis na ngiti nang makita na siyang gising. Natutuwa ring lumapit sila mama at papa sakaniya. "Hello Bunsoy..." emosyonal akong lumapit sa kanya at yumuko para lapatan siya ng halik sa noo at pisngi. "Tinakot mo si ate..."

Mas marami ring tauhan ko’t bantay ni Mom sa paligid dito. “Sige,” sagot ko sabay halik sa pisngi niya. “Upo ka na muna ro’n, ako na maghahain.” “Okay,” tumango siya bago tumungo sa mesa. “May appointment tayo sa OB ngayon, may oras ka ba?” “Syempre naman, libre ako,” sagot ko habang naupo sa tapat niya. “Nakaramdam ka na ba ng sipa ni baby?”

mahina niyang tinawag ang pangalan nito at ngumiti ito sa kanya nang lumingon ang babae. "Patty, pakiusap, huwag na sana itong makarating kay Mama. Ayaw kong masira ang kanyang bakasyon." Kanina, habang nakahiga siya at pinakinggan ang heart beat ng kanyang anak sa loob ng kanyang tiyan, hindi niya mapigilan ang maging emotional. Kasi kung nagkataon na may nangyaring masama sa bata, hindi niya mapapatawad ang kanyang sarili. Hinding-hindi na mauulit na mas uunahin niya ang lalaki o ang kahit sino. Mugsy should be her topmost priority and nobody else!

Hinang-hina akong napasandal sa dingding. "Hindi pa nga! Pero kailangan ng mailabas ang babies sa kanyang sinapupunan. Pumunta ka na ngayun din dito sa hospital! Bilisan mo!" sagot ni Mommy. Hindi ko man ito nakikita pero ramdam ko ang pagpapanic sa boses nito. Lalo akong nakaramdam ng matinding kaba.