Hi Mom Novels & Stories

tanong ng mommy niya sa kanya na hindi gustong marinig 'yon na magkaibigan ang dalawa. "Ayaw mo ba na maging magkaibigan kaming dalawa ni Georgia, Mom? Wala naman pong masama doon, 'di ba? Magkaibigan lang naman po kami, eh. Ayaw n'yo po sa kanya na mapangasawa ko siguro naman ay kahit magkaibigan ay huwag mo naman pong ayawan kaming dalawa ni Georgia. Magkaibigan na lang po kaming dalawa, eh. Walang masama po doon. We're good friends," sabi ni Hector sa mommy niya.

Lungkot. O awa sa sarili ko. Ngunit sa kabila ng lahat ay mas nangingibabaw ang pasasalamat ko dahil buhay pa rin akong nakabalik sa tunay kong pamilya. “At ngayon,” pagpapatuloy ni Mom habang nakangiti na ulit, “dahil tapos na ang lahat ay pwede ka na rin naming dalhin sa Korea.” Korea. Parang biglang kumislap ang mga mata ko sa narinig.

Sa sobrang tuwa ay mabilis kong hinalikan si Mama sa kaniyang pisngi. "Mama, you’re the best Mom in the whole wide world!”

Yung lalaki naman ay mukhang isang Afam, unang kita ko pa lang alam ko nanf ibang lahi 'to. "Maupo ka, 'nak." Puwersahan pa ng ako ni mama na pinaupo. At nang muli kong balingan ng tingin ang babaeng kaharap ko na ay umiiyak na ito. "B-bakit po? Ma? Sino ba sila? At saka, nasaan po si papa?" Tatayo pa sana ako pero nagsalita na ulit si mama.

my mom said. Thank you so much mom, I owe you a lot. “It's my pleasure anak dahil hindi pa naman ako nakabawi sa inyong dalawa ni Arex. Mahal na Mahal ko kayo at sa apo namin nalang kami babawi ng daddy mo,”mom said. Pang FAMAS award ka talaga mom, magkakasakit ka sa puso nyan eh. Dad, wala bang kiliti si mommy? Bakit puro sentimental emotions lang ang meron si mommy?

Yumakap siya sa akin ng mahigpit gayon din ako. "Mommy loves you so much." ©Hanamitchiunnie

Ngumiti ako kay Mommy at niyakap ko rin siya pabalik at hinalikan ko siya sa kanyang pisngi. “I’m so sorry kung hindi na po ako nakapaghintay, Mom. Inaantok na kasi talaga ako eh,” mahina kong sabi at umarte ako ngayon na parang inaantok. Nakikita ko naman sa mukha ni Mommy na parang kumbinsido siya sa aking pag-arte na inaantok ako. Tumango si Mommy sa aking sinabi at nagsalita siya.

I don't need to bother my group mates since hindi naman kami magdi-defense. Hinawakan ni Mommy ang aking pisngi. Bumaling ako sa kanya at nangunot ang aking noo nang mapansin ko ang pasimpleng panunubig ng mga mata nito. “Are you okay, Mom?” I asked in confusion. Ngumiti ito at bahagyang kinurot ang aking pisngi. “Wala. Miss ko lang ang Daddy mo. You have the same hazel eyes.”

tili ni Mom sa labas habang paulit-ulit na kumakatok. "Mom, natutulog pa ako," reklamo ko at tinakpan ng unan ang sarili ko para na rin di na siya marinig. "No baby, saglit lang 'to." Padabog akong bumangon. Kahit gulo-gulo ang buhok ko ay hinarap ko pa rin si Mom. "What?" walang gana kong sambit. "Ang aga pa Mommy." Nakangiti lang siya sa harap ko habang hawak-hawak ang kaniyang cellphone.

mapagpakumbabang paliwanag ng mommy niya. "Mom, I know and I understand. But I'm happy with what I am doing right now. Please try to consider it. I love my gang's at kailangan nila ako. Hindi naman po kami gumagawa ng kalokohan. I help them, Mom. I know, you know that." Naiiyak na paliwanag niya.