Novel & Cerita Instant Mommy

Sobrang bilis ng pangyayari at hindi pa rin ako makapaniwala na nandidito ako sa lugar na 'to na minsan ko nang pinangarap. As a first time mom, everything are strange to me. Akala ko sapat na ang kaalaman ko ng 25 na taon dito sa mundo pero nagkamali ako. Na realize ko na mumulat pa lang ako sa tunay na mundo. Kakabukas pa lamang ng pinto sa akin nang pagiging isang Ina.

Napatingin tuloy ako ulit kina mama at papa. “Hindi mo alam na buntis ka?” tanong ni papa Umiling ako ng sunod sunod. Napahawak tuloy ako sa tiyan ko. “Kaya pala pinapabayaan mo ang sarili mo.” Umiiling na sabi ni mama na para bang disappointed siya. “You have to go back as soon as possible. Take care of your body and take care of your family.” Nakangiting ani mama saka hinalikan ako sa noo. Ganoon din ang ginawa ni papa.

Dumila naman ito sa kanya na parang bata kaya gumanti rin siya ng pang-aasar na animo’y hindi siya nasa kalagitnaan ng pagle-labor. And just like that, they forgot they were in front of the sophisticated Mrs. Imperial, who tried to take over both their businesses as if they were mocking her very presence. Isang tikhim mula rito ang nagpatigil sa kanila. “I see, you’re in good hands. I’ll go and check the baby’s necessities in your house. Wala akong tiwala sa iyo at kay RC as first time parents. I’ll be back.” Hindi na nito hinintay pa ang sagot niya. Tahimik itong umalis tulad nang bigla nitong pagdating.

“To our dear Missamy is going to make a fantastic Mom. She has the tenderness to care for a newborn, the sense of humor necessary to endure the terrible twos, and the strength to make it through the teen years. Siguro naman Missamy nagkukunwari kang buntis noong bata ka pa. Nagpapabili ng baby doll para complete yung paglalaro bilang isang ina.” At bakit alam mo Shin? Syempre lahat naman ng bata dumadaan dyan. Namiss ko tuloy si Kuya noong ginawa ko lang namang baby yung laruan niyang si Superman. Nilagyan ko ng Diaper kunwari. May milk bottle na nakahanda in case na umiyak. “What's more, she has great instincts, which will guide her in making choices for her baby. No matter how many sleeple

Tila ba parang sinisigurado nila na hindi ako makakuha ng kahit isang pagkakataon na makatakbo. Habang papasok kami sa loob ng napakalaking mansion. Pabilis ng pabilis naman ang tibok ng puso ko. Hindi ko alam kung bakit ginagawa ni daddy ito. Sa buong buhay ko kahit mahigpit ito sa akin. Ni minsan hindi ko naranasan na pinakaladkad niya ako sa mga tauhan niya. Mula ng mamatay si mommy dahil sa panganganak sa akin. Si daddy nalang ang tanging pamilya na meron ako.

Pilit na ngumiti si Tita upang makumbinsi ito. Umabot pa ng mahigit isang oras sina mommy bago nagpasyang umalis na. Todo bilin pa sila kay Jeush na ang iba ang ‘di ko na matandaan. Maging sina Tito at Daddy ay binilinan rin siya na bantayan ako sa bawat galaw ko. Para tuloy akong bata na may instant nanny.

Masyadong malalim kasing usapin iyon dahil siyam na buwan din iyon at paano niya ipapamigay ang dugo at laman niya? "Ah, saka na, ang sabi lang naman ng matanda kung sakali lang mabuntis ako. Hindi naman talaga requirement o sapilitan, just in case lang madisgrasya siya, malamang kukunin ng mga ito ang bata. Hindi niya alam ang mararamdaman niya, sa ngayon kase ay relax siya, okay sa kanya pero marami ang nagsasabi na nagbabago ang mother instinct kapag nakita o na o naramdaman ang bata."

Iniisip ko ang sinabi ni mommy at unti-unting tumango. "Sige po, magpaalam po ako ng maayos sa kanya.” Wika ko sa kanila kaya masaya sila dahil sa sinabi ko. Hanggang sa inilipit na nga si kuya sa private room. “Bantayan mo muna si Izaak at kausapin siya, kakain lang muna kami sa labas ng ospital, ayos lang baby?” Ngumiti ako kay mommy habang nagpapalambing sa akin.

Nanginginig ang kanyang mga kamay dahil sa pananabik na mahawakan ang kanyang anak. Mahimbing na natutulog ang bata. Umagos ang luha sa kanyang mga mata. Hinalikan niya ito sa ulo at noo. Buhay ang anak niya! Iyon lamang ang pinakaimportante sa ngayon. Tsaka na niya aayusin ang relasyon kay Liam. Kailangan niyang sumunod sa lolo nito upang makapiling ang anak. Bilang isang ina ay wala siyang hindi kayang gawin para kay baby Enzo. Gumalaw ang bata at dumilat ang mata. Titig na titig ito sa kanya. “Hello, baby Enzo. Si mommy ito.” Pinaliguan niya ng halik ang mukha ng bata.

Kailangan niyang mapuntahan ang ama niya ngayon din. "Pupunta na po ako diyan!" sabi pa rin ni Amanda at mabilis na ibinaba ang tawag. Nag ayos siya at mabilis na bumaba. Mabilis ang kilos niya na para bang hindi siya buntis. Hindi na niya alam kung paano nangyari iyon pero hindi na niya kailangan pang pagtuonan ng pansin iyon masyado. Ang importante ay dapat niyang makita ang ama niya ngayon din!