Instant Mommy Novels & Stories

Malakas na tumawa ang ama kaya sinamaan n'ya ito ng tingin. "I'm so happy Henry son. I feel love today! Akalain mo yon, ang lahat ng napagdaanan ko sa mommy mo noong ipinagbubuntis ka n'ya ay nararanasan mo ngayon! Thank you son, thank you so much! Masaya ako na naghihirap ka ngayon! Nakaganti na din ako sayo sa wakas!" "Daddy!" singhal n'ya rito. Sasagot pa sana ito ngunit nagulat sila pareho ng biglang tumili ang mommy n'ya at nagtatalon na lumabas ng banyo hawak ang pregnancy kit.

MY BREATH HITCHED while I’m staring at the monitor above wherein, I saw two small pea-like shapes. I could also hear a loud heartbeat which made my heart flutter in delight. It was still surreal, and I’m completely mesmerized by the fact that I’m really a mother now.

Kung paano ako nalayo sa kanila at paano nagsimula lahat. "Rayne, noong sinabi ng mommy mo na buntis siya, masaya ako noon. Sobrang saya ko pero, may bahid na takot. Takot kasi hindi ko alam paano ka bubuhayin. Hindi ako nanggaling sa mayaman na pamilya gaya ng mommy mo kaya noong mga panahong iyon kakasimula lang namin sa negosyo. Habang tumatagal ay nagiging maselan at lumalaki na ang gastos namin sa pagbubuntis kaya noong ipinanganak ka na ng mommy mo, inilagay ka muna namin sa ampunan." Nakatunganga lang akong nakatingin sa kanila. Parang hindi ako tinatamaan ng mga salitang iyon ngunit patuloy parin ang pag-iyak noong babae at maluhaluha naman yung lalaki. "Masakit sa loob ko na gawin i

Ngayon pa lang naiiyak at nasasaktan na siya sa kan'yang mga anak na nakasama na ang kanilang daddy. Nakahiga na siya sa kama ng oras na 'yon, ngunit hindi pa rin siya dinadalaw ng antok. Marahil marami pang gumugulo sa isipan niya at bumabagabag ng kan'yang utak sa mga posible pang mangyari sa kanilang pamilya, gayong buntis pa siya at wala ito. Umiyak siya ng impit at ayaw niya rin namang may makarinig pa sa pag-iyak niya at baka magtanong pa sila lalong lalo na ang kan'yang Mommy. Hindi pa talaga siya handang magkwento sa mga nangyari sa ospital. At gusto niya rin naman protektahan ito gayong naging bahagi rin naman ito ng kan'yang buhay. Siguro talagang may nangyayari lamang sa mga buhay

sa aking braso ko siya pinatulog at pumikit ako nang may malawak na ngiti sa labi. Kinabukasan, maaga akong gumising upang ipaghanda siya ng almusal. As a first time Dad, nag-research ako ng mga dapat gawin. Isa sa mga nalaman ko na ang buntis pala ay magugutumin. Dahil dalawa na silang kakain. moody din daw ang buntis kaya dapat ay habaan daw ang pasensiya at ang pinaka kailangan daw ay huwag mo raw ipaparamdam sa kaniya na parang nababaliwala siya dahil emotional din daw ang mga ito.

"Alam ko naman yun kaso baka sabihin nila Mama masyado kitang pinapagod sa kakaalaga sa akin. Ni hindi ka na ata pumapasok sa trabaho sa kakabantay sa akin." "I can manage my time in the office, kung iyon ang iniisip mo. And sila Mama, okay lang sila na makita nilang nagkakandaugaga ako sa pag-aalaga sayo dahil magkakaroon na tayo ng baby. Dapat nga daw mas mag doble ingat tayo at delikado ang first trimester ng pagbubuntis mo." Napatingin na lang si Samantha sa guwapong mukha ng asawa nito at napangiti. Naisip niya, sobrang bait ng Diyos sa kanya dahil sa kabila ng mapapait na karanasan niya sa buhay ay may kapalit naman pala ang lahat ng iyon. Ang magkaroon siya ng mapagmahal at mabait na

Then he cried again. " We both know that it would be a big risk but Mommy took the risk and fight for you Princess and she did." May malungkot na ngiting gumuhit sa kanyang labi habang nakatingin sa akin. "Mommy did it for you, baby. She did deliver a healthy baby girl and we are extremely happy. Mommy saw you and heard you cried the first time. Mommy even latched you for a minute in her arms but then..." Hindi niya na naituloy ang kanyang gustong sabihin dahil tuluyan na itong bumigay. My dad started crying hard that Dra. Marfori needs to stand ang hug his brother.

Single Mom. She's a Business woman according sa investigator ko.. Naisipan kong mag rent sa Condo na tinitirahan nito. And yes finally, nandito na ako sa unit. MagKapit bahay kami.. Bukas pupunta ako kina Mommy. Jude Anak, nasa Bahay na ako. Yumakap si Mommy sa akin. Nag simula na kami sa pagkain. Si Mommy panay ang Salita. Anak kailan ka mag aasawa? Lumampas na ang edad mo sa kalendaryo ahh.

Rhamsey kay Anaiah at ginulo ang buhok nito. Tinignan ko ang orasan ko at 1:30 AM na nang madaling araw. Kung hindi ako nagkakamali ay dalawang oras na nasa operating si Martina. *Unga-Unga-Unga* We all simultaneously turned to look at the OR door the moment we heard the first cries of a newborn coming from inside. Tears fell from my eyes like rain when I heard the first cries of my little angels. Bigla naman akong hinimas sa braso ni Zebedee. “Congats, brow... Tatay kana talaga!”pagbati ko rito.

Pagkakita ko kay Mommy Kara na may bitbit na baso ng gatas, halos matunaw ako sa hiya. "Hi, Mommy!" bungad kong may ngiting parang bata. "Ang bait n'yo naman po… kayo pa ang nag-abala." Ngumiti siya pabalik habang iniabot ang baso. "Gatas ‘yan, anak. Pampalakas para kay baby, at siyempre sa’yo rin. Buntis ka na, hindi na puwedeng puyat-puyat. Walang action-action muna, ha?"