Instant Mommy Novels & Stories

Kikay interrupted kaya sinamaan ko siya ng tingin. “Ayokong kumain,” pagmamatigas ko. “Kung hindi ka lang buntis binato ko na sa’yo itong hawak ko na cell phone,” mom warned angirly losing her patience on me. Humiga ako sa kama at tinalikuran ko siya. “Bahala ka mamatay diyan sa kwarto mo!” Galit na sigaw ni mom at malakas na sinara ang pinto. “Huwag mong papakainin iyan!” Dinig ko na sigaw ni mommy.

I know that she will come to me when she's ready to open up. Mamaya pa darating si Ismael kaya nagdesisyon akong maligo muna. I also made a glass of milk since I need its nutrients for my baby. Nasa kalagitnaan ako nang pag-inom dito nang tumunog ang doorbell ng unit ko.

natatawang tanong niya sa house manager nang marinig ang palahaw ng sanggol sa nadaanan nilang nursery. "Bagong admission ang sanggol na iyan. Bunga raw ng panggagahasa kaya ayaw palakihin ng sariling ina." Nagkatinginan sila ni Ymir. She can't blame the mother of the baby. Kapag nakita siguro nito ang sanggol ay bumabalik sa isip nito ang masalimuot na karanasan at mahirap paghilumin ang trauma lalo na kung kulang sa support system ang biktima.

Regular check-up every month sa unang trimester para mamonitor ang kondisyon. Habang pinapaliwanag niya, napapikit na lang ako. Hindi ko alam kung matutuwa ba ako o matatakot. “Calista…” mahina ang boses ni Mommy habang hinahaplos ang likod ko. “May baby ka na.” At doon ko naramdaman ang bigat ng lahat. Isang bagong buhay ang nasa loob ko—isang parte ng akin, at parte ni Levi.

the only thing that she remembers is his touch and his smell who's like alexander's touch and smell. "first time moms always got that reaction... but i am happy for you and your future family with Mr. Monaco, you guys will have a very beautiful family and babies." nilahad nito ang kamay sakanya to congratulate her. Kaylee wants to be happy, really but how can she when she's pregnant with a baby who's father she can't remember the face.

Hingi niya ng pa umanhin sa dalawa dahil sa hindi maganda ang trato niya dito. “Where’s your Mom?” “We grow up with Dado and Ninang. We are born in the critical condition, a premature baby who miracle alive, both. My Mom was comatose when she give birth to us, cesarean delivery. We are already one years old when she totally recover, we are happy that she fight to death but sadly she forgot about the time she met Daddy, even us. Dado, tell us that she's suffer to much pain because of my Dad. I love my Mommy so much! We love her because she's strong and brave woman, I really want to be with her and feel her love. Mo—”

" Baby... para sa'yo 'to. Kailangan nating maging malakas. Kailangan nating magsimula ulit. Walang daddy na makakasama, pero may mommy na laging nandyan." Ngayong araw ay ang araw ng kanyang maternity checkup ang unang official checkup mula nang umalis siya sa dating buhay niya. Ang appointment ay naka-schedule sa isang maliit na private clinic sa lungsod, malayo sa mga mata ng media at mga kilalang tao. Kinuha niya ang maliit na bag na may lamang prenatal vitamins, wallet, at ilang gamit para sa checkup, at inilagay sa tabi ng maleta. Tumingin siya sa salamin ang mukha ay maputla, ang mga mata ay namamaga, ngunit may determinasyon na bagong sumisilip sa kanyang mga mata.

“Nandito lang si Mommy, anak. Hindi kita iiwan, pangako.” “Dito kayo mananatili mag-ina, ito ay Mother’s Ward. Puwede kayong manatili rito mula anim na buwan hanggang isang taon, kaya maaalagaan mo ang anak mo nang mabuti,” nakangiting saad ni Clarisse. May ganito pala rito. Labis ang takot ko noon sa akalang paghihiwalayin kami agad ng anak kong si Brent.

Ilang segundo pa ay lumipat ang tingin niya sa monitor kung saan malinaw na nakikita ang baby namin. Kitang-kita ko ang pagbabago ng kanyang ekspresyon. Unti-unting lumambot ang matigas niyang mukha. Nawala ang kunot sa kanyang noo. At sa unang pagkakataon matapos siyang makita ay tila hindi na siya makahinga nang maayos. Pagkatapos ay tuluyan siyang pumasok sa loob at mabagal na lumapit sa amin.

Napangiti siya nang mahawakan ang ultrasound photo na nakatago sa loob ng isang maliit na envelope. Maingat niya itong ibinalik sa inner pocket ng kanyang bag. “Three days lang tayo, Baby.” Mahina niyang bulong habang marahang hinihimas ang tiyan. “Behave ka lang ha? Huwag mong pahirapan si Mommy.” Parang may munting paggalaw siyang naramdaman. Napatawa siya. “Baka excited ka rin.” ⸻ Eksaktong alas-sais nang dumating siya sa Horizon Advertising.