Novel & Cerita Instant Mommy

" Baby... para sa'yo 'to. Kailangan nating maging malakas. Kailangan nating magsimula ulit. Walang daddy na makakasama, pero may mommy na laging nandyan." Ngayong araw ay ang araw ng kanyang maternity checkup ang unang official checkup mula nang umalis siya sa dating buhay niya. Ang appointment ay naka-schedule sa isang maliit na private clinic sa lungsod, malayo sa mga mata ng media at mga kilalang tao. Kinuha niya ang maliit na bag na may lamang prenatal vitamins, wallet, at ilang gamit para sa checkup, at inilagay sa tabi ng maleta. Tumingin siya sa salamin ang mukha ay maputla, ang mga mata ay namamaga, ngunit may determinasyon na bagong sumisilip sa kanyang mga mata.

“Nandito lang si Mommy, anak. Hindi kita iiwan, pangako.” “Dito kayo mananatili mag-ina, ito ay Mother’s Ward. Puwede kayong manatili rito mula anim na buwan hanggang isang taon, kaya maaalagaan mo ang anak mo nang mabuti,” nakangiting saad ni Clarisse. May ganito pala rito. Labis ang takot ko noon sa akalang paghihiwalayin kami agad ng anak kong si Brent.

Ilang segundo pa ay lumipat ang tingin niya sa monitor kung saan malinaw na nakikita ang baby namin. Kitang-kita ko ang pagbabago ng kanyang ekspresyon. Unti-unting lumambot ang matigas niyang mukha. Nawala ang kunot sa kanyang noo. At sa unang pagkakataon matapos siyang makita ay tila hindi na siya makahinga nang maayos. Pagkatapos ay tuluyan siyang pumasok sa loob at mabagal na lumapit sa amin.

Napangiti siya nang mahawakan ang ultrasound photo na nakatago sa loob ng isang maliit na envelope. Maingat niya itong ibinalik sa inner pocket ng kanyang bag. “Three days lang tayo, Baby.” Mahina niyang bulong habang marahang hinihimas ang tiyan. “Behave ka lang ha? Huwag mong pahirapan si Mommy.” Parang may munting paggalaw siyang naramdaman. Napatawa siya. “Baka excited ka rin.” ⸻ Eksaktong alas-sais nang dumating siya sa Horizon Advertising.

"Take good care of the child, Mrs. Dela Vega..." Napatango na lamang ako. Ano pa ba ang magagawa ko? Hindi ko man inaasahan pero kailangan kong panindigan ang pagiging... Instant mommy ko.

Bumili naman ako ng breakfast sa may convenience store malapit sa campus, donut lang binili ko para kahit papaano ay may pagkain si baby. Nagtitingin ako sa loob ng convenience store nung may makita akong parang magazine na ang title ay ‘Guide for the first time Mommies’, dinala ko naman ‘yon sa may counter at binayaran. Tiningnan pa nung Cashier ang tiyan ko bago ako sinuklian, tingnan mo ‘tong judgemental na ‘to. Wala pa akong baby bump dahil pa third month pa lang ako at medyo payat talaga ako kaya parang wala lang. Nilagay ko na lang ‘yon sa bag ko dahil baka ma-issue na naman ako dahil kay baby.

Tumayo ako at nakita ko na hawak na niya ang baby namin. "Ayan na ang Papa mo na nahimatay sa delivery room." Her mom was laughing. "Sorry naman! First time ko 'yon, love. Ang hirap pala manganak noh?" I said to her then she laughed a little bit. "Ngayon alam mo na?" she said and I nodd. Tinignan ko ang baby namin na kamukha ni Almira! Her eyes is mine then the rest kay Almira lahat. I am happy!

Masaya ang lahat na lumapit sa akin para ako'y batiin at para lang hindi mahalata ng mga naroroon ang aking tunay na reaksyon ay nakipaghalubilo ako. Simula nang idaos ang surprisang iyon para sa akin ay naging mas maingat ang lahat sa mga ikinikilos ni Sienna lalo na ang aking mga magulang. My parents especially my mom hired more maids para mabantayan ang kilos ng aking asawa lalo na at nasa unang tatlong buwan pa lamang ito ng pagbubuntis kung saan mas prone siya sa miscarriage. Alagang-alaga ito ni Mommy at walang sawang pinapaalalahanan. It's their first grandchild kaya ganoon na lamang ang kanilang ikinikilos.

Nakakainis talaga pagkatao n'ya sa totoo lang. Kingina yan, kakainstant noodles at kape ko naging Instant Mommy narin ako, ayos ah.Grabeng araw 'to dami kong pinagdaanan.Hinabol ng pinagutangan to magnanakaw to Fiance to Nanay ng anak n'ya real quick?Parang gusto ko na lang magpalamon sa lupa.

Huminga nang malalim ang matanda, saka marahang hinawakan ang kamay ng apo. “Nang dumating ang mommy mo sa amin noon,” nagsimula siya, “buntis na siya sa’yo. Ang sabi lang ng ama mo noon, magkakaroon na raw sila ng anak. Wala akong ideya kung saan nanggaling ang ina mo… o kung anong buhay meron siya noon.” Tahimik si Celestine, pinakikinggan ang bawat salita.