Instant Mommy Novels & Stories

I love watching Reeve, who's attentively listening to Mom. "So, Daddy, ingatan mo si Mommy, alright? I'm not saying this just because I am her mother but also as her Ob-gyne. She's in her first trimester, and it was the most critical stage in pregnancy, so you better let her eat healthy foods." Reeve nodded like an obedient kid. "Opo, Tita."

mahina kong tawag sa aking ama, “okay lang po kayo?” Tumango siya, pero bakas sa kanyang mukha ang pag-aalala. “Kahit anong sabihin natin... delikado pa rin ‘to. Alam mong kahit modern na ang panahon, may mga ina parin na hindi na nakakabalik mula sa delivery room.” Napatingin ako kay Mommy. Tahimik lang siyang nagdarasal. Nakaupo siya pero hindi mapakali habang nakapikit ang mga mata.

Hindi pa rin nagbabago, magmula noon hanggang ngayon. Natawa siya. Hinila niya ito palapit sa kaniya at muling pinaupo sa kandungan. Masuyong hinagaod gamit ng daliri ang buhok nito. Una siyang naging close dito. Unang minahal nito bilang isang ama. Magmula sanggol pa lamang ay siya na ang nasa tabi nito. Siya ang kasama 'pag dinadala ito sa hospital. Siya ang nasa tabi nito kapag umiiyak ito tuwing gabi. Siya lang ang dapat nitong makasama at wala ng iba.

Hinang-hina akong napasandal sa dingding. "Hindi pa nga! Pero kailangan ng mailabas ang babies sa kanyang sinapupunan. Pumunta ka na ngayun din dito sa hospital! Bilisan mo!" sagot ni Mommy. Hindi ko man ito nakikita pero ramdam ko ang pagpapanic sa boses nito. Lalo akong nakaramdam ng matinding kaba.

“Hindi reina. Empress.” Minsan habang naghuhugas ako ng baby clothes na bigay ng nanay ni Amara, napaisip ako kung kailan ako huling nagka-ganto. Yung tahimik lang, pero punong-puno ng pakiramdam. Sabi ko nga sa sarili ko, ang pagiging ama pala, hindi lang tungkol sa pagbibigay ng pera o tirahan. Ito pala ‘yung pagiging present. Yung kahit natutulog siya, pinapanood mo siya kasi hindi mo ma-express kung gaano ka ka-grateful sa kaniya. Kahit wala pa ‘yung bata, nagsisimula na ang pagiging magulang.

Pagkatapos ay lumingon siya para tanggapin ang bunsong babae na inabot ng kasamang midwife. Nang makita ni Celestine ang kaniyang anak na babae, ang lahat ng kabiguan, sakit, at emosyong binalot ng dusa nitong mga nakaraang araw ay instant na naglaho sa isang sekundo. “Baby ko, ang munting puso ni Mommy~” Idinikit niya ang kaniyang noo sa noo ng anak, habang malalim na inaamoy ang napakatamis na amoy-gatas ng bata. Sobra siyang nanginginig sa tindi ng pananabik.

Kaya naman ipinagpatuloy ni Mommy ang kaniyang sasabihin, at inabot pa ang aking pisngi. “Pero kahit na ganoon, ipapangako namin na nandito lang kami. Hindi kami mawawala. Hindi namin kayo pababayaan, at poprotektahan namin kayo sa abot ng aming makakaya,” aniya, habang nakatitig sa akin. “Kapag nahihirapan ka sa pag-aalaga, you can call us. Anytime naman ay available kami.” Humagikgik naman si Tita, hanggang sa naramdaman ko ang kamay niya sa aking puson. Parang pinakikiramdaman nila ang baby bump ko, kahit hindi pa masiyadong halata.

The moment the infant rested in her arms, a wave of emotion surged through her chest so strongly that it nearly stole her breath away. She stared down at the tiny face nestled against her, and everything else, the room, the pain, the exhaustion seemed to fade. The warmth of his delicate skin seeped into her palms, grounding her in the moment. His cheek, soft as silk, brushed lightly against her arm, and she felt tears begin to prick at her eyes. There was a weight in her arms, not just of the child, but of something deeper. The sudden, all-consuming responsibility of motherhood.

"Hindi naman sa may problema. Medyo narealize ko lang na tama ka. Noong umalis ang mommy ni Sebastian, ang unang pumasok sa isip ko ay kailangan kong triplehin ang kayod ko para hindi niya maramdaman na may kulang. Pero sa ginagawa ko, mas lalo ko pa palang ipinapakita sa kaniya na wala siyang kasama." Nakikinig lang ako habang nakatitig sa kaniya. Mas lalo ko siyang nakikilala ngayon. Hindi lang siya basta bilyonaryong suplado; isa siyang ama na takot na magkamali sa pagpapalaki sa kaniyang nag-iisang anak.