Insult Quotes Novels & Stories

Sagot ko dito. Hindi ko na ito pinansin pa kahit maraming pag-iinsulto ang sinasabi tungkol sa akin. Subukan lang niyang pati ang mommy ko ang insultuhin niya, hindi ako magdadalawang-isip na ihulog siya dito sa hagdan.

Hindi ko matanggap na basta na lamang insultuhin at pagsalitaan ng ganoon at sa isang babae pa na hindi kaaya aya ang hitsura. "Why are so mad? Did she hurt your ego? Dahil ba nagawang deadmahin ng pangit na yon ang isang katulad mo?" Sabi ng kabilang parte ng aking isipan kaya napabuntong hininga ako ng ilang beses. Shit! Whatever. Basta hinding hindi ko palalampasin ang sinabi nun na pang iinsulto sa pagkalalaki ko. Makakatikim siya! She'll regret saying those shit! I'll swear!

Tila ba ito nang-iinsulto sa mga sandaling ito. “Hindi ko alam kung ano ang pinunta niyo dito, pero kung nandito kayo para mang-insulto wala kayong makukuhang kahit na ako mula sa akin!“ Ito ang madiin na sabi dito ni Julliane. Ang mukha nito ay nag-iba ng buska at napamura ng mahina.

Pagkatalikod ko ay narinig ko s'yang tumatawa ng nakaka-insulto. "Uto-uto," aniya.

"At naniwala ka naman? You are really stupid! Pinangakuan ka lang ng lalaki, sineryoso mo na? Santisima! I don't want a lowly social climber like you for my son!" "Masakit ka nang magsalitang matanda ka, ah!" "I beg your pardon!" "May pera ka lang kaya ka nasa taas ngayon, pero wala kang karapatang maliitin at alipustahin ako! Kung hindi ka mayaman, kumpara sa akin, walang-wala kayong dalawa!" "Huwag mong iinsultuhin si Tita! Wala kang karapatang pagsalitaan siya nang ganiyan, Mariedel!" Napatayo na ako.

Patuloy ang dalawang babae sa walang-awang pang-iinsulto, walang pakundangang nagbabatuhan ng masasakit at mapanirang salita. Sa una, hindi agad nakaimik si Irina. Napasinghap siya sa matinding pang-iinsulto, malisyosong tawa, at lason sa bawat salitang binitawan ng dalawang babae. Ngunit saglit lang iyon. Mabilis niyang binawi ang kanyang sarili, at ang kanyang ekspresyon ay nanigas.

Kahit ang lipstick na gamit ko ay napakamahal, hindi ka na lugi dahil nalasahan mo! “Halik lang? So, kahit sinong lalaki ang haharap sa ‘yo ay basta mo na lang hahalikan? Ganu’n ka na kadesperada dahil wala nang papatol sa ‘yo?” Gaano man katapang si Georgina, malambot pa rin ang puso niya sa masasakit na insulto at nasaktan siya sa sinabi ng lalaki. Walang sali-salitang lumipad ang palad niya sa pisngi nito. The crisp sound of her slap echoed in the entire restaurant and the surroundings became frozen. Naikuyom ni Georgina ang kamao. “Hindi porke’t guwapo ka ay puwede mo nang yurakan ang pagkatao ko. Hindi mo ako kilala para insultuhin nang ganyan. Sa ‘yo na ‘yang halik mo dahil hindi ako i

Halata ang pang-iinsulto niya sa akin ngunit hindi ko iyon pinansin dahilan upang uminit ang ulo niya. "Mabagal ka kasi BULAG KA! You're basically useless!" Alam kong sinadya niyang sabihin iyon para saktan ang damdamin ko. Ngunit hindi ko iyon pinahalata. “You should thank me then, ate. Dahil kung hindi ako bulag, baka mas lalo kayong maiinggit sa akin.” Kahit durog na ang puso ko, pilit akong lumalaban.

Pang iinsulto nito “Babayaran po namin kayo Don Rafael kahit anong mangyari o sa kahit anong paraan. Kaya't kung pwede po'y wag ninyong iinsultuhin ang tatay ko dahil lang marami kang pera. Tandaan po sana ninyo hindi lahat ng bagay ay nabibili o kayang bayaran ng pera!” Inis niyang sabad

Nakahanap siya ng butas para gantihan ang pang-iinsulto ni Winona sa kanya. “Hindi kami umabot sa ganon.” “Talaga ba? Eh, ano ang ginagawa niyo? Nagrorosaryo? Nagtitinginan? Eh ‘di ikaw na ang banal,” napangising ganti niya sa babaeng kaharap. Namula naman ang mukha ni Winona sa magkahalong pagkapahiya at sa insultomg natanggap.