Into The Darkness Down Novels & Stories

Iba’t ibang lugar ang mafia organization nila kaya kahit saan siya pumunta sa sulok ng mundo, hindi mawawala ang Dark Blood. “Damn it! There’s no signal here!” inis niyang sigaw. Nasa madilim siyang bahagi ng lugar, kaya tiyak ay mawawalan ito ng signal. Tahimik ang hallway, wala manlang siyang marinig na kahit anong tunog kaya nahihirapan siya kung paano niya hanapin si Janella.

Nang maalala kong andito nga pala kami sa may gilid ng gate namin ay medyo nahiya ako. Ang haba ng usapan namin tapos hindi man lang ako naging considerate? Jusko! Ano na naman bang katangahan ang pumasok sa peste kong utak? Magsasalita pa sana ako ng biglang may tumawag sa kaniya. “Hello, Hera. Uhm, pakisabi sa mga investors na I'll be there in a minute. Say my apology to them and please tell them to wait for a moment. Thank you.“ wika niya habang may kausap sa kabilang linya.

Nang matapos na siya, deretsahang umupo siya sa harap namin. "I'm sorry. Ilang taon akong nakakulong sa lungga na 'yon. Paauwi na sana ako dito sa Pilipinas, pero may tumangbang sa 'kin. Sa ginawa nila, nawalan ako nang malay. Nagising na lang ako na may kadena na ang kamay at mga paa ko. Tapos, isang babae ang tumumbad sa 'kin nang imulat ko ang mga mata ko. Laking gulat ko noon, na makitang kamukha na kamukha ko siya. Hindi ko alam kung bakit niya ako kinagaya. Basta nag sinabi niya sa 'kin, kakagimitin na ako para makapaghigante. Ilang taon akong nagdusa sa loob ng lungga na 'yon. Hindi ako pinapakain nang maayos, minsan sinasaktan pa ako. Ang masakit pa, hindi ko na muling nakita ang ana

Ngunit maya-maya lang, ilang hakbang ang narinig ko mula sa aking likuran. "Ang ganda ng view, hindi ba?" sambit ng isang lalaki, dahilan upang kumunot ang aking noo. Marahan akong lumingon at nakita ang isang lalaking may magandang kasuotan. "Hello, ako si Dark," aniya habang nakangiti ang labi. "H-Hello. A-Angel... Angel ang pangalan ko," tugon ko sa kanya. Diretso siyang lumakad patungo sa aking tabi, saka tumingin sa malayo at madilim na langit. Makalipas ang ilang segundong katahimikan, muli siyang nagsalita.

CHAPTER 40 Towards the Light WHO WOULD HAVE thought that there could be a place darker than black? A place of emptiness and void, where not even the light could shine, a single sound would do nothing but echo until he’s exhausted hearing the very same sound, and his sharp eyes couldn’t see even a glimpse of his own hand.

Madilim din ang kinaroroonan niya na animo nasa isa siyang basement bagama’t may kaunting liwanag na pumapasok sa maliit na bintana. Naririnig din niya ang patak ng tubig sa kung saan at ang masangsang na amoy na tila natuyong dugo. Hindi niya alam kung saan nanggagaling iyon subalit masama ang hinala niya. “Shit! I’m fucked up!” ang malakas na sigaw ng isipan niya sa katotohanan ng sitwasyon niya ngayon.

"Tsskk... di nakikinig., nandito na ako kaya bumaba kana dyan... then he ended the call... sunod ay narinig ko ang doorbell... shit.... nagmamadali akong bumaba... kahit nakasando lang ako ng black na bagsak ang tela kaya hakab na hakab ang kurba ng katawan ko tapos cotton short na maikli... as in maikli na hanggang baba lang ng singit ko. nakalugay lang ang buhok kong mahaba na curly na umaabot sa ibaba ng aking pwet..... dahil nga balak ko ng matulog.... Pagbaba ko ay nadatnan ko sya.... ay di lang pala sya.... sila pala... kompleto sila..nasa entrada na sila ng pinto ng bahay namin kasama ang Isa sa maid namin.... Sabay-sabay silang napatingin sa akin.... at napanganga... napako sila sa k

Doon ko naalala na meron palang kadugtong na porch itong pool. At iisang tao lang ang kasama ko dito sa bahay! Mabilis kong hinanap ang mga nahubad na damit. Lalangoy na sana ako papunta doon ngunit naunahan ako ni Dark. Lumabas siya mula sa dilim at pinulot ang mga damit ko na nagkalat. Nakaramdam ako ng panlalamig nang dumako sa akin ang kanyang mga mata. "You didn't eat dinner earlier. Are you avoiding me?"

Dahan-dahan akong humiga sa tabi niya at pinatay na ang lampshade. Mag-isa akong nakatitig ngayon sa kisame. The glow-in-the-dark stars and moon made my heart smile and my mind to keep calm. It was a nice seeing. Isinadya ko pa 'yan dahil paborito 'yan ni Kristen. She was fond of stars and moon in the night sky. And just to stop her staying a little longer outside, pinasadya ko ang glow-in-the-dark na ito para sa kanya. In thay way, she'll stay here, lying in our bed while staring at the ceiling until she'll fall asleep. "But I'll be back later. I wanted to talk to you..."

Ang isang Dark na tahimik ngunit mapanganib ang nasaksihan ko sa gabing ito. Ano bang pumasok sa isip ko at nananatili ako rito? Dahil ba sa na-curious ako o sa ibang dahilan. Oo, sa ibang dahilan. Gusto kong makita si Dark sa ibang katauhan. At ngayon ito ang resulta sa pagmamatigas ko. "Now you're next," itinutok nito sa noo ang nguso ng baril ngunit agad naman nitong ibinaba.