Into The Light Once Again Chapter 97 Novels & Stories

The end is always a start of a new beginning.. Another path..another chapter of our life...but in my case, I don't want to start another chapter.. because I want to start another book....a book without any pain of each pages. A book without....him..a book without that jerk UNTI unti kong binuksann ang mga mata ko..at isang malabong liwanag ang sumisilaw sa akin.. Iniikot ko rin ang mata ko at puro kulay puti lang ang nakikita ko ngayon..

Y Salamat 2 remaining chapter para sa book 1 😍😍 Syempre papa abotin mona natin ng 2k read bago ilabas ang next chapt. Sneak peak chapter 29 WARNING R18+ is advice

CHAPTER 94 (NOTE: Guys di pa 'rin approved ang edited chapter ng 94 and 95 kasi inabot ng weekends, close ng system. Bukas pa maaayos kaya pagsasama samahin ko muna dito. Edit ko nalang ulit para hindi kayo malito kapag nag re-read kayo pag natapos ang story. Sorry natagalan, inaantay ko approval kaso now ko lang narealize na sabado, linggo walang approval e. Basa na po kayo. Thank you!)

Napaupo ako sa lupa at nakaramdam na ng pagod. Salamat at nailigtas ko siya. Hindi ko na alam ang susunod na nangyari. "A-Ate A-Adi" Huling salita ko and everything went black. ---------- Author's Note: The next chapter will be back to Addison's POV. Read.Vote.Comment. © michiekelss

Ngiwing ani Zeri pero hindi siya nito pinansin dahil nag-simula na itong lumakad paalis Napangisi naman siya tsaka iiling-iling na tumalon pababa ng puno at muling iniwasan ang mga laser tsaka umakyat pabalik sa gate upang maka-labas. Nang perpektong maka-landing ang paa sa lupa ay agad na siyang sumakay sa kan'yang motor at bago iyon paharurutin paalis ay muli pa muna siyang lumingon sa H.U. “YESHUA huh? Interesting...” END OF CHAPTER 14

Sigaw niya dito pero nginisihan lang siya nito bago lagpasan at sisipol sipol na naunang pumasok ng Cafeteria END OF CHAPTER:29

Makahulugang ani Dawn bago tuluyang lumakad paalis Nagsimula na rin naman akong maglakad palabas ng classroom namin habang iniisip ang nakita ko kanina sa mga mata ni Dawn. Magkahalong lungkot at sakit. Sino ba ang lalaking 'yon para sa kanya? Sino ba si Zior sa buhay niya?Bakit parang nasasaktan siya dahil sa lalaki? END OF CHAPTER 47

wika ni Light sa tabi ko dahilan para tumingin ako sa paligid ng bus. Hinampas ko na lang siya at tumayo na ako dala ang bagpack ko hinanap naman ng paningin ko ang mga kaibigan ko pagka-baba ko. Nagulat naman ako ng akbayan niya ako sa balikat may kuryente akong naramdaman kaya inalis ko ang kamay niya. "Magkasama pala tayo sa isang tent para hindi mag-isip ng iba si Helga," bulong niya sa akin at iniwasan ko na lang nang tingin si Light.

Ang kanyang mga matang nakatitig sa akin at ang maamong mukhang hindi man lang nais ipakita kanit kanino. Masaya si Jeremiah, na nagtagumpay siyang hindi mapaalis si Chantal sa kanyang tabi. Alam niyang magkakaroon sila ng bagong simula, lalo na ngayong kailangan niyang ipakilala ng unti unti ang kanyang sarili dito. Nakatulog siyang may ngiti sa labi, at galak sa puso. ******************** KINABUKASAN.. May nakakasilaw na liwanag mula sa bintana ang tumatagos patungo sa silid kung saan ako natutulog.

Sana mali ako ng iniisip. Ngumiti siya ng simple, saka dumeretso sa tapat ng bintana at bumaling sa paligid sa labas. "Hindi ako papayag sa planong ito, Syrie kung hindi ikaw ang involve," simula niya. "Malamig ang gabi noon nang mahuli ako ni Volter sa gubat malapit sa mansyon. Kita ko ang galit at pagkamuhi niya sa mga lobong katulad ko at alam kong hindi niya ako bubuhayin ng gabing iyon. At nakita kita sa tabi niya, alam kong isa kang lobo. Nakita ko sa mga mata mo noon ang awa at simpatiya...at hindi ako nagkamali, alam kong may puso ka pa rin para sa mga lobo kahit nasa panig ka nila noon. Hindi kita kilala pero nang iligtas mo ako sa kamay ni Volter, nagkaroon ako ng interes na makila