Isaac Hanson Novels & Stories

Mukhang mahal nga ang laway ni Isaiah at madalang lang umimik. "Manahimik ka na lang Isaiah at baka dumugo ang ilong ni Jonas!" Busangot na sinabi ni Isacar sa kapatid. "Fuck you!" Jonas countered. "Yuck! Eww!" Parang tanga si Isacar na akala mo ay talagang nandidiri. Napailing na lang ako. "Tarantado! Hindi ako interesado sayo!" Angal na naman ni Jonas.

Hindi nalang sumagot si Cael bagkus ay umubo nalang ito ng peke. "By the way, can you introduce yourselves to us first? I mean, ano ang mga pangalan niyo?" tanong ni Cael at masaya namang nag step forward ang mas matangkad. "Ako po si Isaac, ang kuya at panganay. Ako po ay sampung taong gulang, wala po kaming apelyido dahil hindi po namin alam kung sino ang aming mga magulang," nakangiting sambit ni Isaac. Wala silang mga magulang? Kung gayon saan sila natutulog? Hindi kaya ay may bahay ampunan din dito na malapit lang?

It's been almost two weeks since I heard his voice. This is Ruan's voice. Humihikbi akong lumingon sa kanya. May pagtatakang tiningnan naman ako ng mga Guevarra na nakapalibot sa akin ngayon. "Tinakot mo kasi Tristan," pilyang sabi ni Isaac kaya agad namang dumipensa si Tristan. "Anong nakakatakot sa'kin? Sa ating tatlo ako kaya ang may pinaka-approchable na mukha."

Lumapit ito sa akin at hinalikan ako sa noo na lagi nitong ginagawa sa tuwing paalis na siya. “Alis na ako, baka hanapin na ako ni Nova, tumakas lang ako sa trabaho,” aniya. Napatawa ako kasi mukhang halata naman dahil nakasuot pa ito ng baker uniform. Isaac is a professional chef and a pastry chef. Kaya lahat ng luto alam niyang lutuin at nag-aalala five-star restaurant ang hapag-kainan ko kung siya na ang magluluto. Hindi ko naman siya matanggihan dahil masarap din naman siyang magluto—isa la tinatamad din akong magluto.

Bakas sa kanyang mahinang boses na ubos na ang kanyang pasensya. “Hindi mo ba talaga siya mapakawalan, Shaun Hill? Sino ba sa kabisera ang hindi nakaaalam na mayroon ka nang Sarah Neeson sa iyong tabi? Bilang isang lalaki, hindi ba sa tingin mo’y kawalanghiyaan na iyang ginagawa mo?” Isang disentent lalaki si Isaac na ngayo’y napupuno na sa mga ginagawa ni Shaun.

Paliwanag ni Isaac. Isang trained ex-military si Isaac at kung mayroong nakakaalam ng galawan ng mga taong kagay ni Irene--siya ‘yon. May punto ito at nakita naman ‘yon kaagad ni Mateo. Hindi rin nila pwedeng iwang vulnerable si Justin sa bago nitong skwelahan kahit pa mahigpit ang seguridad doon. Nauunawaan niya na ang gusto lang ni Isaac ay magkaroon sila ng pre-emptive actions kung sakali. Tumango si Mateo tanda ng pagsang-ayon, “sige, ikaw na ang bahala sa designation nila. Mas departamento mo ‘yan kasya sa akin.”

Isaiah chuckle saka nilapag ang maliit na cake sa tabi ko. "Don't be like that. I'll offer thirty million now, let her work on my company." "Go away or I'll burn TransKom away?" May halong diin at seryoso ang boses ni Sir Justin. Tumawa naman si Isaiah saka ngumisi. "I'm sorry to disappoint you, Cordova. I'm Isaiah Dela Merced and we never turn our back and give up chasing our madeimoselle, and she's my madeimoselle."

Dahil kahit may na-hire na silang assistant manager na naging katulong ni Russel sa pagma-manage ng ISAAC’s, hectic pa rin ang mga schedules nang mga ito. Ayaw pa nga ni Ivor noong una, pero pinakiusapan niya ito dahil wala naman siyang ginagawa. Ivor takes over the household. Mula sa chores hanggang sa paghahatid-sundo at asikaso kay Isaac pag-aaral nito. She and Ivor work from home, while doing all the housework because he doesn’t want her to do anything. That became their routine.

“Wala ka naman dapat ikaselos kay Erich. Wife, mali lang talaga ang pagkasabi ng chismoso sa iyo.” “Alam mo kung sino?” wika ko nanlaki ang mata ko. Abat bakit naman siya na-stress. Kasi hinihilot niya ilong niya. Nagtatanong lang naman ako kung kilala n'ya. Mukhang alam nga niya. “Woi Ishmael. H'wag mo s'yang pagalitan kundi lagot ka sa ‘kin. Maganda nga mayroon sa akin magtse-chismis kapag may babae ka. Kagaya ngayon may Erich ka.”

Dahil magkahawak kamay kaming apat at napapagitnaan sa amin ay sina Isaac at Isaiah at pagkatapos naman namin kumain ay hinatid na kaming dalawa ni Isaiah ni Luther. Pagdating naman namin sa bahay ni Isaac, ay bumungad kaagad sa amin ang inis na inis na mukha ni Monica na kahit anong gawin mo ay hindi mo talaga maipinta ang mukha nito dahil sa galit. Ngunit hindi ko na lang ‘yon binigyan ng pansin. Bagkus ay ngumiti na lamang ako sa kanya para hindi na kami mag-away. ‘’We’re home! sorry for keep you waiting. Kumain ka na? May dala akong pagkain para sayo.’’