Robert Hansen Novels & Stories

Ilang minuto pa ang dumaan bago dumating ang Pinuno ng South Hales. Sa wakas makikita ko narin siya. Nakita ko na siya noon ngunit hindi sa ganito kalapit. Matunog ang pangalan niya dahil sa mga crimen na involved ito ngunit hindi napapatunayan at walang evidence. Ang Presidente ng South Hales, Douglas Esquire.

Nang makita niya si Julien, agad siyang lumapit at magalang na bumati, “Hello, Mr. Julien. Ako si Hank Gilbert. Hank na lang ang itawag niyo sa akin. May inihanda na akong opisina at kwarto para sa inyo. Sabihin niyo lang kung may kailangan kayo.” Isa si Hank Gilbert sa pinaka-pinagkakatiwalaang tauhan ni Harrison. Dati siyang top agent sa Department of Homeland Security. Matapang at walang inuurungan, si Hank na ngayon ang gumagawa ng maruruming trabaho para sa pamilya Rothschild. Kahit si Harrison lang ang sinusunod niya, alam niyang ipinadala si Julien para kunin ang kredito, at kapag nagtagumpay sila, si Julien ang magiging susunod na pinuno ng pamilya. Kaya magalang at maayos ang pakiki

tanong niya, nahihiyang malaman na may ibang tao silang kasama na maaaring alam kung ano ang ginagawa niya roon. “Well, ako lang. May caretaker ako, pero pumupunta lang sila rito kapag kailangan ko. Nakita mo naman, it’s a private island. Hindi ka basta-basta makakapunta rito without a helicopter or boat,” sagot ni Gavin at nilingon siya. “Dito tayo mag-stay ng isang buwan?” paniniyak niya habang sinulyapan ito na naghuhubad ng coat.

Lawrence! Ano ang koneksyon sa pagitan nila?! Maging si Robert mismo ay ang gobernador ng Riverton at isa siyang bigatin dito, ngunit balewala ang katayuan at posisyon niya sa East Coast Base! “Pasensya na sa pagtatanong, pero bakit kayo nagpunta dito, colonel?” Tanong ni Robert. “Nakatanggap ako ng isang anonymous tip tungkol sa isang sect na nagsimula ng gulo,” sagot ni Hans. “Syempre may kailangan kaming gawin.”

Ako itong nahiya, napatabi ako. Nakikamay naman si Rhen. Nang hinila ako ni Leon. “She's the one, Mr. Hans.” Nakangiti naman itong napabitaw kay Rhen. At inabot sa akin yung kamay. “Oh I'm sorry. Hans, Herald Secretary of United States HMB.”

tanong ko habang umuupo sa likod ng aking desk. "Base po sa records, hindi po siya pumunta ng Canada limang taon na ang nakakaraan gaya ng ibinalita ng pamilya Vance," paglilinaw ni Robert habang inilalapag ang isang opisyal na dokumento sa harap ko. "Pumunta po siya sa isang pribadong isla sa Palawan na pag-aari rin ng isang subsidiary company ng mga Vance. At hanggang ngayon, walang record na lumabas siya ng bansa."

Pero, hindi ko magawa ang pakay kong paninilip kay Uncle dahil hindi nagkakasabay ang mga schedule ng pasok namin. Kung minsan kasi, kapag nauuna siyang umaalis ay tulog pa ako. Hindi na ako ginigising ni Uncle dahil alam niyang pagod ako sa trabaho. Hinahayaan niya lang akong matulog ng mahimbing. "John, okay ka lang ba?" Boses ni Uncle Robert ang bumasag sa kanina ko pang pinapantasya. Mapakla akong ngumiti kay Uncle. "O-opo. M-medyo high pa rin po sa d-dami ng pasyente kagabi." Dahilan ko.