Isaac Son Novels & Stories

He closed the door before facing him. "Kapag sinabi ko ba sayo na may anak ka kay Autumn, sa tingin mo ba buhay pa silang dalawa ngayon?" Malamig na turan ni Ice. "Kahit na! That is my son, Isaac! I deserve to know his existence!" Galit niyang asik.

Bukod sa na-mi-miss na niya ang buhay sa kinalakihang lugar, ang isa sa mga nagtulak sa kan'ya upang umuwi ay ang pangungulila niya kay Isaac. Si Isaac ay anak ng matalik na kaibigan ng kan'yang ina at siya rin ang kauna-unahang lalaki na bumihag sa kan'yang puso. Bagama't mas bata siya ng apat na taon kay Isaac, hindi iyon naging hadlang para hindi niya ito magustuhan. Noon pa man ay na-imagine niya na na ito na ang lalaking makakasama niya sa pagtanda at kasamang bubuo ng pamilya kahit pa hindi naman sila nito gaanong malapit sa isa't isa. Madalas ay palihim niya lang itong sinusulyapan sa kanilang dating paaralan o kaya naman ay sumasama siya sa kan'yang Mommy Hilda sa tuwing bibisita ito

“Masusunod, Master Wade!” Pagkatapos ay pinindot ni Isaac ang answer button. Sa sandaling kumonekta ang tawag, sinabi niya nang magalang, “Hellos, Miss Carmen!” Si Isaac ay isang tauhan ng pamilya Wade. Bukod kay Jeremiah, na tinatawag niyang Lord Wade, ang ibang miyembro ng pamilya ay tinatawag niyang Master at Miss.

Napalingon siya at hindi namalayan na nakapasok na pala si Isaac sa loob. "Sino po siya Mama? Jowa mo?" "Naku anak hindi!" Agaran niyang tanggi at nahihiyang lumingon ulit kay Isaac para humingi ng dispensa. "Kung ganun sino po siya?" Nakasimangot nitong tanong. "Ahm… Siya si Isaac anak, bagong kaibigan ni Mama." "Hi kiddo," nakangiting bati ni Isaac. Akala niya ay susungitan ito ni Kreios gaya ng madalas nitong ginagawa sa mga lalaking kakilala niya pero nagulat siya ng ngumiti ang kanyang anak kay Isaac.

Napahinga naman ako ng malalim ng makita ko ang kaniyang ngiti. "Tanders! Masyado niyong tinakot si Eina!" Sabat ni Isacar. Tumingin sa kaniya si Don. Napansin kong pinaka hawig ng Don ay si Isacar, kaya pala mas kitang kita ang pagiging mestizo ni Isacar. "Isacar Fidel, where's your father?" Baling sa kaniya ng Don. Marunong naman palang mag ingles eh.

Diretso niyang sabi habang mahinahong hinihiwa ang steak sa plato niya. “Lourdes...” Gulat na sambit ni Dad. “What?” “Totoo naman, hindi ba?” “We only need our son to have a wife.” Tumigil siya sandali. “At hindi iyon kailangang si Claudia.” Natahimik si Dad. “Even Isaac himself doesn't want Claudia to be his real mom.” “Yes! I don’t want her to be my mom!” Isaac exclaimed loudly, his voice echoing through the dining room.

Mas gusto ko rin kasi kumain sa mga pagkain na niluluto ni Isaiah. Nang makarating kami sa bahay ay agad nilagay ni Isaiah si Ivory sa room namin, habang si Isaac naman ay karga-karga niya habang kumuha ito ng karne sa ref. Ayaw din kasi ni Isaac na lumapit sa akin. Kapag narito kasi ang daddy nila ay parang hindi ako kilala ng mga anak namin. “Akin na nga muna si Isaac.” Ani ko habang lumapit sa kanila. Nakita ko kasi siyang nahirapan.

Sumama ang tingin ni Messiah sa kanya na mas lalo pang ikinatuwa ni Isaac. "Sumuko ka nalang kasi kay Rebecca, kuya. Nakita mo namang may iba na siyang pakakasalan pero nagsusumiksik ka pa rin sa kanya. Remember that you shoot her incest and criminal brother? Kaya hanggang ngayon ay galit pa rin sa'yo ang mga magulang niya." Nang-uuyam na sabi ni Isaac. Messiah is now breathing heavily at may pakiramdam ako na baka sugurin na niya si Isaac at saktan ito.

Ayaw ko na rin kasi maging Bitter at magalit kay Luther dahil kahit baliktarin man ang mundo, ama parin siya ng anak ko at hindi na magbabago yun. "Meme, why are you staring at them, do you know them? I mean Isaac is my classmate but we're not close, but I think he's friendly but a little bit shy."Isaiah is right, mahiyain talaga ang anak kong yan, pero kapag kinakausap mo naman siya, sumasagot naman siya. "Yes, because that kiddo is my son. I know you can get along too, just approach and talk to him. Okay?"I said to Isaiah then lightly ruffled his hair. Which made him frown and then we both laugh together

Dos lamang ang pero na meron sa bulsa niya at dalawang minuto lang ito kaya hindi na siya nag-aksaya ng panahon at gumawa ng sulat para sa kaniyang ama. “Good evening, Daddy. Ako po si Issa, anak po ako ni Isabella. Hindi ko po alam kung kilala niyo si mommy pero nasa panganib po ang buhay niya. Kinuha po siya ng mga armadong lalaki. Ang sabi ni mommy hindi pa siyang hand ana ipakilala ka pero dahil sa mabilis na pangyayari ay itinago niya ako at sinabing hanapin ka. Takot na takot na po ako daddy, nasaan ka na po? Nandito po ako malapit sa Burnham Park.”