Isa-isa Novels & Stories

boses iyon ni Isaiah mula sa loob. "Papasok na ako?" Tanong ko. "Ano ba meaning ng pasok, Catalina? Pasok na!" Tumawa si Isaiah. Ngumiti ako at binuksan ang pinto. Ngunit muntik na akong mapatalon sa gulat. "A-anong ginagawa mo sa iyong katawan?!" Agad ko siyang nilapitan upang pigilan. Magpapakamatay ba siya?! May tinuturok si Isaiah sa kaniyang braso at parang ayos lang siya.

"You should call me, Callix. 'Wag mo nang lalagyan ng sir, okay? Maliwanag ba 'yon sa 'yo, Isabel?" "W-what? Callix lang po ba ang gusto mo na itawag ko sa 'yo? Wala na ang sir? Wait, hindi naman siguro magandang tawagin ka na walang sir, 'di ba? Mukhang ang bastos ko naman n'yan sa 'yo at hindi ka nirerespeto sa kung ano ka kung hindi kita tatawagin sa formal na pagtawag sa 'yo. You're the CEO of that company tapos Callix lang ang itatawag ko sa 'yo? Mukhang hindi naman siguro tama na ganoon. Nakakahiya naman sa makakarinig na hindi kita tinatawag na sir, eh," protesta ni Isabel sa kanya. His face got serious as she said that.

Hindi nalang sumagot si Cael bagkus ay umubo nalang ito ng peke. "By the way, can you introduce yourselves to us first? I mean, ano ang mga pangalan niyo?" tanong ni Cael at masaya namang nag step forward ang mas matangkad. "Ako po si Isaac, ang kuya at panganay. Ako po ay sampung taong gulang, wala po kaming apelyido dahil hindi po namin alam kung sino ang aming mga magulang," nakangiting sambit ni Isaac. Wala silang mga magulang? Kung gayon saan sila natutulog? Hindi kaya ay may bahay ampunan din dito na malapit lang?

hindi naaalis ang ngiti ni Troy and that made her uncomfortable inside “Bahala ka na nga sa buhay mo! Now, kung talagang kaibigan ang turing mo sa kapatid ko, you will visit her! Aalis na ako dahil wala akong panahon sa mga laro mo, Troy Celestino!” naglakad na si Isa palayo at kahit nagasalita pa si Troy ay hindi na niya ito pinansin “That will be my call, Isa! And by the way, my name sounds sexy kapag ikaw ang bumabanggit!”

“Ma’am, lilipat po ba kayo sa kalaban nating kompanya?” Tipid na ngiti si Isabelle. “No. I’m leaving tech altogether.” Napuno ng singhap, litong mga mukha, at bulungan ang silid. Sa tapat niya, napakurap ang manager niyang si Carla Dominguez at napaayos ng upo—halatang pinoproseso pa ang balita. “Isabelle, you’re one of our top system leads for three years. You spearheaded our AI banking assistant. Why walk away now?”

At paano ko iaabot ang resignation letter ko nang hindi nanginginig ang mga kamay? Pero teka, bakit nga ba parang nahihirapan ako eh mag reresign lang naman ako? Hindi naman kasalanan ang gagawin ko. Anyway, ako nga pala si Isabella Ramirez or Isa for short. Matagal na ako sa Dela Vega Innovations, isa sa pinakamalalaking kumpanya sa Makati. At hulaan niyo kung paano ako nakapasok dito? Dahil pa rin yun kay ate. Noong nasa Pilipinas pa ang asawa nito, isa itong engineer sa kumpanya. At dahil nga kakatapos ko lang noon sa college sa kursong Accounting ay nahirapan akong makahanap ng mapapasukan. Pero pinakiusapan ako ni Ate sa asawa niya at natulungan ako nitong makapasok sa Dela Vega Innovat

sarkastiko at nag-cross ng balikat si Ismael. Akmang kakatok si Cassandra si pinto ngunit nakabukas pala iyon at bahagyang nakaawang, mula sa pagkakaawang nasilip niya ang malaking kama kung saan naroon ang isang hubo't hubad na babaeng nakaibabaw kay... "Janus!?" Nilakihan niya ang pagkakabukas ng pinto. "Janus ano to!??"

Agad siyang hinawakan ni Joshua sa braso para pakalmahin. “Pwede bang malaman kung bakit si Isobel lang ang gusto niya? If hindi siya confident kay Sabrina, pwede niyang i-check credentials ni Sabrina Carpio. She used to be Isobel’s teacher. Siya ang nag-iisang female mentor sa finance department ng Viga International University.”

Iniwan pa yung kanya-kanya nilang ginagawa. "Oo nga. Magkano ba ang binayad mo at parang---" tanong ni Aling Betty pero natigil din nang sumagot naman agad yung babae. Oo nga pala. Hindi man lang namin nalaman ni Isela ang pangalan niya. "Ten thousand." kaswal na sagot nito nang hindi inaalis ang tingin kay Isela. "Ay susmaryosep." "Magkano raw??"

Napangiti ako dahil sa sinabi niya sa akin. “Mamaya ikaw naman ang kakainin ko.” Mabilis na nag-init ang mukha ko dahil sa sinabi sa akin ni Isaiah. “Mommy, bakit ka kakainin ni Daddy?” Napapikit ako sa aking mga mata dahil sa tanong ni Isaac. Sira ulo talaga. “Biro lang ‘yon baby,” Wika ko habang napakamot sa aking ulo. Ahhh! Ang hirap pala makapag-asawa ng sira ulo!!!