It Runs In Our Blood Mga Nobela at Kwento

“Hindi ko maaring ibigay ang dugo ko habang nireregla ako. Di rin stable ang blood pressure ko. Baka daw malagay pa sa panganib ang buhay ko.” @Death Wish

“Nakatuon ang blood sa lakas at kalusugan natin, ang vitality para sa haba ng buhay, pero ang dalawang qi na ito ay walang kinalaman sa essence.” “Kahit malakas ang blood at vitality mo, mahina naman ang essence mo.” “Dahil mahina ang essence mo, kahit malakas ang katawan mo, manghihina ka pa rin at pakiramdam mo wala kang kakayahan sa kama.”

Malaki ang ginagampanang parte ng oxygen sa blood circulation kaya naman may epekto rin ang hangin na nilalanghap ko sa dugo ko. Ah. Kung bakit nga ba naman kasi sa dinami-rami ng sakit na maari kong makuha ay ito pa. Akala ko noon ay kung ano lang ang magkaroon ng leukemia. I thought it was just like those what I watch on movies, but then, those were just fictions.

mahina niyang sagot habang bahagyang tumatango, hindi pa rin makapaniwala sa narinig. Sinulyapan lang sandali ni Theodore ang nakasulat sa pahina, at nagsimula siyang magpaliwanag nang kalmado. “You should have paid special attention to this topic when you studied how the body works during illness. Simply put, no matter what makes the amount of blood flowing through the body go down, the end result is always the same: the tissues won’t get enough oxygen. Whether it’s because you lose blood or body fluids, or because the blood vessels widen so the blood can’t circulate properly, it all leads to the same problem: not enough blood reaches every part of the body…” mahabang lintanya nito.

Ang kanyang mga ugat ay nagliwanag ng kulay lila, at ang bawat sugat na likha ng sniper bullet ay nagsimulang magsara nang kusa, na tila may mga hindi nakikitang kamay na nagtatahi sa kanyang laman. Ito ang Blood Resonance. Sa kailaliman ng Archives, habang unti-unting nanghihina si Vladimir, ang kanyang dugo na dumadaloy sa makina ay hindi lamang basta likido. Dahil sa transfusion na naganap sa pagitan nila ni Ryella sa South America, ang kanilang mga circulatory system ay naging "entwined" o magkakabit sa antas na hindi kayang ipaliwanag ng medikal na agham ng ordinaryong tao.

“Pagbabayaran mong ginawa mo sa akin!” Muli ang pamamaril, sentro sa pagitan ng mga hita ng lalaki. Nagawa pa nitong imulat ang mga mata ngunit ipinikit din agad nang tuluyang tumagos ang masaganang dugo mula sa kanyang pundya. Ang buong silid na iyon ay pinuno ng nakahihindik na tagpo. Bumaha ang konkretong sahig ng pulang-pulang mga dugo.

Sa loob, may ilang test tubes na may kulay asul na likido sa loob nito. Nakangiting nagsalita ang First Blood Emperor, "Base sa research data na binigay mo sa'kin, ginawa ko ang virus na'to sa pamamagitan ng paghalo ng dugo ng Blood Race. Kapag nainom ito maski ng mga bangkay, mabilis na lalaki ang Gu at kokontrolin nito ang katawan sa huli." "Napakagaling!" Tumawa si Lucjan. Pagkatapos, tumingin siya sa First Blood Emperor at nagsabing, "Blood Emperor, matagal na akong nagtataka tungkol sa isang bagay."

“I need a straw. Nasa pangalawang cabinet sa left side.” Sinunod niya ako at ibinigay ang straw, saka n’ya itinapat iyon sa labi ko. Pagdampi ng dugo sa dila ko, napasinghap ako. Refreshing. Para sa amin, blood is fuel—nagbibigay lakas hindi lang sa katawan at isipan, kundi pati sa kapangyarihan. Ipinikit ko ang mga mata ko habang nilalabanan ang lason sa katawan ko. Nang dumilat ako, naabutan kong nakatitig siya sa akin—halata ang pagkagulat.

"Ang utak ay may senses pagdating sa kung ano ang naririnig, naaamoy, nakikita, nahahawakan at naaapakan natin. Kaya ng utak natin na ituro kung saan tayo nalulugar. Ang utak din mismo ang nagbibigay sa atin ng emosyon. Halimbawa, kapag nasense ng utak mo na takot ka ay awtomatikong mag-aactivate ang veins ng utak mo patungo sa puso mo. Siyempre, nakaconnect lahat ng veins natin kaya naaapektuhan ang bawat organs ng katawan natin especially na ang puso. Isa pang halimbawa. Iyong nagmemorize ka ng isang summary para sa exam niyo. At kapag nasense ng utak mo ang kaba na naramdaman mo, automatic na pupunta ang kaba mo sa puso mo kaya iyon tumitibok. Minsan pa nga eh, ng dahil sa kaba ay naapekt

My Dad, he taught me how to use guns, and he knows I kill, we, we are both killing people. “Iligpit n’yo ‘yan. Thankyou.” I said. Kung nagtataka kayo bakit walang nakarinig ng baril ‘kong pumutok sa bungo ng lalaking ito, ay dahil late na kami at nakasilencer naman ako. Besides, nasa likod kami ng school. We are walking patungong clinic para maipagamot si Keeve. “Oh! Ashi anong nangyari?” tanong sa akin ni Nurse Jai, she’s my personal nurse so I trust her.