Novel & Cerita Iyotan Ng Magkapatid

We respect everyone, that's how our Mom taught us. Na ang magkakapatid dapat hindi nagaaway. She also said na karaniwan lang daw na magaway ang magkapatid but for her it's a big no, dahil kung lagi kayong magaaway kahit sa simpleng bagay mahihirapan kayong makipagcommunicate sa kanila in the near future.

Na-miss ko ang ganitong bonding naming magkapatid na parang mga aso at pusa kung minsan pero solid ang pagmamahal at pag alaga sa isa’t isa. Malaki na ang kapatid ko, may sariling buhay, may sariling desisyon at handa nang bumuo ng sariling pamilya. Kaya kailangan kong sanayin ang sarili ko na malayo sa kanya, sanayin na hindi sa lahat ng oras ay nariyan siya sa tabi ko. Dahil sa oras na magkaroon siya ng asawa at bumuo ng pamilya, hindi na ako ang unang priority niya.

“Kuya, Kiffer. Pwede mo ba akong ipakilala sa mga tropa mo? Baka may mapusuan rin ako sa kanila.” Pinandilatan niya ang kapatid. “Magtigil ka na, Len-len.” Nakakahiya talaga ang kapatid niya! “Umayos ka nga. Mag-aral ka na lang kaysa naghahanap ka ng mga lalaki.”

Pinaningkitan n'ya ito ng mga mata ngunit nginisihan lamang s'ya ng loko-lokong kapatid. "Hayop ka kuya ipapahamak mo pa ako kay tatay," singhal n'ya rito at agad na inataki ang kapatid. Hindi naman ito papatalo sa kan'ya kaya naging wrestling ground ang kanilang sala.

"wWhat are you doing earlier, Raina? Gusto mo bang ipakulong ang nakababata mong kapatid?" Hindi ko mapigilan ang mapaismid nang marinig ko ang salitang "kapatid" sa bibig ng aking ama. "Kapatid? Alam ba niya na kapatid niya ako? Alam mo ba na kapatid niya ako, Dad? The moment na hinampas niya ako sa ulo ng flower pot ay hindi niya inisip na kapatid niya ako. The moment na pinagtakpan mo si Rina ay hindi mo rin inisip na kapatid ko siya. Pasalamat nga kayo na hindi ko sinabi sa kanya ang totoo."

Sa oras na matapos siyang magsalita, ang tatlong magkakapatid sa tabi niya ay tumango sa tagumpay. "Oo, tama ka. Yumuko ka sa akin at humingi ng tawad!" "Para 'to sa kapakanan ng magandang 'to sa harapan natin. Kung hindi, magdudusa siya ng sobra." "Kung ayaw mo siyang humingi ng tawad, pwede mong halikan kaming apat."

“Dad, ini-enjoy ko pa ang buhay ko bilang binata.” “Hindi na ako magtataka kung isang araw may pupunta na babae dito at sabihing nagka anak kayong dalawa,” nakangisi na sabat ng ama. “Kaliwa’t kanan ba naman ang babae mo.” Natapos ang meryenda na puro panunukso ang magkapatid sa isa’t isa. Then, I realize na normal lang iyon sa kanila. Na hindi big deal kung ano ang masabi ng isa’t isa. Kumbaga iyon ang bonding nilang magkapatid at mas nagpapatibay sa relasyon nila. Kay pala hindi nababahala si Janice kapag nagtatalo ang tatlo at laging pinupunterya ang asawa niya.

mangiyak-ngiyak na sagot ko. "Mahal na mahal ko ang mga magulang ko subalit ngayon, kinamumuhian ko na sila..mabulunan sana sila sa tinatamasa nilang pera." sabi ni ate at niyakap namin ang isa't-isa. Sa panahon ng problema, walang ibang magdadamayan kundi ang magkapatid. //////////////

Talagang magkakakampi silang lahat. "What if maging sila? Okay lang sa inyo?!" Panay ang tingin ko sa kanila. "Kung mahal siya ng kapatid mo then why not? Hindi kami para humadlang sa magpapaligaya sa kanya." Doon na ako halos himatayin. WTF!

malagim na babala ni Claude. Ang mga nasa paligid ay nanonood nang may pagkahumaling, nabihag ng drama. “Imposible. Napagkamalan nilang kabet yung kapatid?” “Pero magkaiba sila ng apelyido, kung tutuusin.” “Mangmang ka ba? Pwedeng kinuha ng babae ang apelyido ng nanay niya habang kinuha ng lalaki ang apelyido ng tatay!”