Iyotan Ng Magkapatid Novels & Stories

Bigla siyang natakot sa isiping maiiwan siyang mag isa ron. "Hindi ba talaga pwede kuya? sige na naman oh, iiwan mo talaga ako dito ng mag isa?" Palatak na ani nito habang bumababa ng hagdan. Tiningnan naman siya ng kapatid niya. Bahagya itong napa isip sa sinabi niya dahil nakita niya ang bahagyang pag kunot ng noo nito kapag kuwan ay bumuntong hininga.

"Mama! Matagal pa ba ako magkakaroon ng kapatid?" "Ha? Ah' matagal pa anak! Bakit ayaw mo ba na ikaw lang muna ang baby ko?" Naisip niyang itanong. "Gusto ko po pero gusto ko rin magkaroon ng kapatid. Kasi 'yun ibang classmates ko meron din silang kapatid." "Ah' kasi anak!" Nangangapa niyang sqagot. "Hayaan mo anak pag-iisipan 'yan ng Mama mo. Sooner or later igagawa ka rin niya ng kapatid, okay." Sagot ni Dorin.

Ito ang lagi nilang kasama ng kapatid kahit anong programa sa school, ito ang kasa-kasama sa araw-araw, saksi ito sa buhay nilang dalawa lalo ang takot kapag nag-aaway ang mga magulang kaya alam at nauunawaan niya ang damdamin ng mga ito. Naging epektibo naman ang ginawang iyon ng may edad ng yaya ng magkapatid dahil ibinaba nito ang baril saka yumakap sa yaya. "Yaya, nahihiya na ako sa mga tao, sa mga bulong-bulungan kapag nag-aaway sila, ako, si kuya at yaya---"

Bago ko pa siya mahawakan, lumapit bigla si Flynn, malambing siyang tinawag, “Lola!” Sa nakalipas na mga taon, sumisipsip si Flynn sa lola namin gamit ang aming relasyon. Sa suporta ko, matagal na siyang tinanggap ni lola bilang ‘apo’, kahit na hindi sila magkadugo. Wala siyang intensyon na maging malayo din sa kanya. Habang mahinhin na hawak si Flynn sa tabi niya, sinabi niya, “Tignan mo, ang laki mo na, at ang ingay pa din! Nasaan ang kapatid mo?”

makailing beses ako tumango ngunit ganun nalang ang pagkagulat ko ng bigla n'ya tinadyakan yung mini table na nasa harapan ko at mabilis na lumapit sa akin at galit na hinawakan ang makabilang panga ko. "Subukan mo! Subukan mung umurong na magiging baby maker ko! papatayin ko ang kapatid mo!"nagtatagis baga pagbabanta nito na ikina na iling ko habang umiiyak dahil sa takot na pweding masamang mangyari sa kapatid ko.

Kaya bago pa ako tuluyang sumabog sa pag iinit ng mukha ko ay muli na akong nagpaalam sa kanila. "Mom, dad, mauna na ako. Dadaan pa ako sa bahay ng kaibigan ko at sabay kaming papasok ng school," maayos na pagpapaalam ko sa kanila. Hindi na ako lumingon kay Uncle David para magpaalam sa kanya dahil hindi ko na talaga kayang salubungin ang mga tingin niya sa akin. Hindi pa man nakakasagot sina papa ay mabilis na akong tumalikod at patakbo pang lumabas ng bahay.

— Akala ko'y magkakaroon ka ng masamang balita, bulong niya habang tinatangan siya nang mas mahigpit kaysa kinakailangan. Tumawa si Nathan nang mahina, ang kanyang braso ay nakabalot sa balikat ng kanyang kapatid. — Nilalabas mo ako dito, Thomas... Bakit hindi mo sinabi sa akin na nag-ayos ka ng isang pagdiriwang para sa aking pagbabalik? Kung alam ko, sana ay naglaan ako ng oras upang bumili ng disenteng damit.

Napakasimple ng sandali, pero napakasarap sa pakiramdam—buo, masaya, at puno ng pag-asa. “Hindi lang kayo magiging ate at kuya. Kayo rin ang magiging gabay ng mga kapatid ninyo. Sigurado akong magiging magaling kayong ate at kuya sa tatlo ninyong kapatid balang araw.”

"ΑΗΗΗΗΗΗH SHIIIIITTTT! ΑΗΗΗΗΗΗΗ!" Parang hose nag pupugal pugal ang inilabas na t***d ng kapatid, ramdam nang pagkababae ang lakas ng sumpit at ang pag pitlag sa tuwing bubuga. Liyad ang katawan upang kadyut-kadyutin sa bawat buga na hinihigop lahat pero sa dami ay umaapaw palabas.

makatay ng aking Lolo dahil sa atake sa puso. Akala ni Tatang, masusunod ang gusto ni Lolo na malaking bahagi ng lupain nila ay sa kanya mapupunta ngunit dahil tuso ang mga kapatid ni Tatang, pinaghati-hatian lang ng mga nakatapos ang mga lupa at walang ipinangalan kay Tatang. Hindi siya itinuring na kapatid. Hindi kasi siya nababagay sa kanilang mga titulado. Kung itatabi si Tatang sa kanila ay para lang siyang tauhan nila sa bukid. Ganoon na rin kami ng aking mga kapatid sa aming mga pinsan. Hindi maganda ang trato nila sa amin na para bang hindi kami kamag-anak. Masakit man ang loob ko sa aking mga kamag-anak ngunit wala naman akong magagawa. Mas makapangyarihan ang mga kapatid ni Tatang