Iyotan Ng Magkapatid นิยาย & เรื่องราว

pikon naman na sagot ni Stanley at akmang babatukan muli ang kapatid ng awatin sila ng ina. "Hindi ba kayo titigil na magkapatid, aba! nasa harap ng pagkain isa pa bata pa ang pinag uusapan ninyo dito ha. Mahiya kayo pareho para na ninyong nakababatang kapatid iyon." sermon ng ina nila kaya naman pareho silang natahimik.

sabi naman ni Alden kaya napangiti ako. Talagang sabik silang dalawa na magkaroon ng kapatid. Kung hindi lang sila pinigilan ay talagang bubuhatin nila ito. Mabuti na lang talaga at naawat sila. Sinabi na lang namin na kapag malaki na ang kapatid nila. Kitang-kita ko sa mga mukha nila na sobrang saya nila. Hindi na nga sila umaalis sa tabi ng kapatid nila.

, ngumiti sya habang nagsasalita. " Very rare po kasi Ma'am na makakita ng magkapatid ng malapit sa isa't-isa lalo na't lalaki yung kapatid mo. Kadalasan sa magkakapatid ngayon--nag-away-away pero iba ang nakikita ko sa inyo Ma'am. "

Mahinahon nitong sabi sa dalawang batang nagtatalo. "Ayaw kong kalaro si Zion! Madaya po siya, eh?" "Mas lalo ako ayaw kitang kalaro!" Nakangusong sabi nito sa kapatid. "Children, I don't want you two to fight. Minabuting magbibigayan and love each other. Magkapatid kayo dapat alam niyo iyan. You two shouldn't be fighting." "Madamot iyan si Zeke! Hindi niya ako pinapahiram ng laruan niya. Tapos iyong kaibigan niya pinapahiram ng laruan niya, pero ako hindi!" May tampo sa boses nito sa kapatid.

"Kapag napatunayan kong isa ka sa kasabwat ng mga taong gusto kaming gawan ng masama, hindi kita mapapatawad at kakalimutan kong minsan ka nagpakaina sa aming magkapatid!" Awang ang labi at nabuway sa pagkatayo si Magda habang hintakutang nakatitig sa binata. "A-anak, ano ang ibig mong sabihin? Wala akong alam sa nangyayari ngayon at hindi ko kayo kayang gawan ng masama dahil mahal ko kayo ng iyong kapatid!"

“Magkapatid kayo?” Tumango si Serena. “Naku naman iho, mabuti at sinamahan mo yang kapatid mo. Kung minsan kasi ang dala niyan mas mabigat pa sa kanya. At saka miminsan na lang kami makakita ng magkapatid na namamalengke. Nauso na kasi sa panahon ngayon na kung sino pa yung magkapatid sila pa yung magka-away. Wag kayong gagaya sa mga anak namin, ha? At isa pa pala dapat lang palaging may kasama ang kapatid mo. Sa marami ang nagpapansin sa kanya dito sa ganda pa naman ng kapatid mo.”

Kiming ngumiti na lamang siya na katulad nito ay nangingiyak na rin ng mga oras na 'yon. Ang makitang ipinakita ng kapatid na malakas ito kahit nasasaktan din ay kahit papaano alam niyang may sandigan siya, at may nakakainitindi sa kanya. "'Wag kayong mag-alala. Magkakaroon din tayo ng sariling pamilya na tatanggapin tayo, at 'di tayo iiwan!" bigla ay anunsyo na nito.

Nang mabanggit ang kanyang kapatid, nagdilim ang ekspresyon ni River. Bahagyang napatigil ang ngiti ng kanyang ina. Mukhang may dala pa rin itong galit dahil sa insidenteng iyon. "Ang magkapatid, hindi dapat nagtatanim ng sama ng loob nang matagal. Huwag ka namang sumimangot nang ganyan. Matatakot siya kapag nakita ka niya pag-uwi." "Saan ba siya pumunta?"

Nang mag-angat s'ya ng ulo ay nakita n'ya ang kapatid na kuyom pa rin ang kamao at nagbabaga ang mga mata na nakatingin sa kan'ya. "What the fvck, Uno!" singhal n'ya sa nakakatandang kapatid. Magkasing edad lang naman sila ngunit dahil ito ang naunang lumabas sa kanilang apat ay normal lang na ito ang naturingan na matanda sa kanilang apat. Qua droplets sila ng iluwa ng kanilang ina.

“Sa huli, nagsawa na ako sa gulo naming magkapatid hangang sa mas pinili kung magpaka-ate para sa kaniya at bilang isang Ate ay nagpa-ubaya ako at sa panahong iyon ay sawa na rin siyang makipag-agawan sa akin, handa na niyang kalimutan ang nobyo ko... Wala kahit isa sa amin ang nakatuluyan nito... Dahil ikinasal ang lalaking pareho naming minahal sa pinsan naming si Lydia.” “Nagka-ayos kaming magkapatid, kinalimutan ang nakaraan, nagsimulang muli... Ginawa namin ang lahat para kay Nanay pero katawan na nito ang sumuko hangang sa tuluyan na siyang bawiin sa amin, nilisan niya ang Mundo na may ngiti sa labi dahil ang dalawa niyang anak ay nagkabati... Mula noon ang isa't-isa ang karamay namin.