Iyotan Ng Mga Bata นิยาย & เรื่องราว

Halatang puyat nga. "Ganoon ba?" Inabutan niya ng laruan ang bata at kahit paano ay natigil ito sa pag-iyak. "Titingnan ko lang po ang gums niya. Usually ay nagngingipin ang ganitong edad kaya normal ang sinat at tantrums. Masakit kasi ang gums ng mga babies at paga."

Wika nito bago muling bumaling sa kanya ang bata. Gumuhit naman ang munting ngiti sa labi ni Raya Fae. "Oo 'nak, halika ka na, bubuhatin ka na ni mommy." Umiling naman ang bata. "No, mom. I'm already a big boy." Bago pa niya maipilit ang pagkarga niya sa bata ay mabilis na itong bumaba at tumakbo patungo sa loob ng bahay.

madungis ang mga bata at malalaki ang tiyan ng mga ito may mga sipon pang tumutulo sa ilong yong IBA naman parang may natuyong sipon sa may pisnge kaya naman hindi Niya maiwasan maawa sa mga ito. "hi " naka ngiting bati Niya sa mga bata. hindi naman siya pinansin ng mga bata naka tingin lang sa kanya ang mga batang ITA parang nagtutulakan pa ang mga bata na nahiya sa kanya.

Siyang ikinaiyak na ni Icy na wala pa nga. Mga bata talaga kapag natatakot na, yung iyak nila ang pumuprotekta sa kanila. Sana bata pa ako, para makaiyak din at magmukhang cute sa pag-iyak. Lumapit sa amin si Ivy ng hinarangan na ito ni Jeff. “I need them Ivy.” saka lumingon sa akin. “Umakyat na kayo ng mga bata.” Kikilos na sana ako para sundin ang utos ni Jeff ng…

"T-Tito, can you kill that pest for me? Huhu I am afraid to play alone now. I guess, that cockroach will call its friends to entrap me." "Tinsley, they won't think that way. They are just pests. Don't worry, I'll kill that cockroach when I see one. Is it okay with you?" Napahinga ng maluwag ang bata. "O-Okay. Don't ever forget." Pagpapaalala pa nito.

Napansin iyon ng isa sa mga bata. "Mama?" Mahina nitong tanong. "Bakit ka umiiyak?" Doon lamang niya napagtanto na may mga luha na pala siyang hindi namalayang tumulo. Mabilis siyang ngumiti. Pinilit. Para sa kanila. "Wala." Mahina niyang sabi. "Mahal na mahal lang kayo ni Mama." Agad namang ngumiti ang mga bata at niyakap siya pabalik.

Nahabag rin si Lolo kaya tumayo na ito at nilapitan ang mga bata para yakapin. "Aria?" tawag sa akin ni Zaprine. "This is good for all of us, especially sa mga bata. I want to keep the children away from you. So, that everything will be fine, no stress, no toxic behavior and all," sagot ko kay Zaprine.

Tila ba nagkakaintindihan na ang bawat pagod nila ay sulit para sa mga bata. Dumating na ang mga batang kapitbahay kasama ang kanilang mga magulang. May mga bitbit silang munting regalo para kina kambal. Maingay ang bakuran sa tawanan at sigawan ng mga bata na agad na pumuwesto sa mesa ng pagkain. “Happy birthday, Dos at Uno!” sabay-sabay na sigaw ng mga dumating.