Iyotan Ng Mga Bata นิยาย & เรื่องราว

Napatalon sa tuwa ang bata. “Wow, ang ganda! Tara Mommy, laro tayo!” “Late na, anak. Bukas na lang ‘yan,” aniya. “Please po. Gusto ko lang po tignan.” Naglakad palapit ang binata at tumingin sa kanya. “One quick round? Para lang matesting?” “Fine. One round. Pero pagkatapos matulog ka na, Nathaniel.” “Yehey!”

Yung nagagawa ang mga bagay na nagagawa nang normal na bata. Kaya kapag may gusto silang bilhin, binibigay namin. Pero depende sa bagay na hinihiling. Hindi namin sila inisspoil dahil nakakasama iyon. Masasanay ang bata paglaki. Kapag may pinapabili sila na hindi naman kailangan, hindi namin binibigay. At, ipinapaintindi namin iyon sa kanila. Nang matapos kaminng kumain. Nagyayang muli si Rheonard sa kapatid at sa ama na maglaro muli. Natatawang tumayo si Leonardo at binalingan ako.

Dinampot n'ya ang mga pinamiling pagkain at ibinaba, saka iginiya papasok ang bata. "Mama... ano pong pasalubong ko?" nakangiting tanong ng bata. Nag pa puppy eyes pa ito sa harap n'ya, na nakahalukipkip ang maliliit na mga braso. Sanay na sanay na s'ya dito, kaya hindi p'wedeng walang dala na para sa kanya. Dahil siguradong maghahanap pa rin ito. Mabait naman ang anak n'ya. Madaling masabihan kung wala. Pero s'yempre, hindi naman p'wede, 'di ba? Pinangako ko na nga na lahat ibibigay n'ya dito, hangga't kaya. Ipararanas n'ya dito ang mga bagay na hindi n'ya noon nagawa . "Hmmnnn..." kunwari nag iisip na sabi n'ya.

impit kong unngol dahil hindi ako pwedeng mag ingay ng malakas. Ayaw kung magising ang mga bata. Patuloy lang ito sa pag-s****p ng u***g ko. Minsan ay hindi niya maiwasang kagat kagatin ito. Hindi mapagkakaila na gigil na gigil siya. "Ahhh baby ang sarap mo..."

Tahimik na tumango si Dominic at sumunod na pumasok muli sa bahay. “Umeepekto na ang spray sa katawan ng mga bata. Kailangan na lang nilang hintaying bumaba ang lagnat, at magiging ayos na sila.”

Atleast hindi ito nadamay at nailigtas niya ang mga bata. Continuation...

Umusli ang mapait na ngiti sa labi ni Hashana habang minimemorya ang wangis ng bata. Ano ba ang dapat niyang gawin? Tama bang ipagkait niya ang mga ito sa ama nila? Pero iyon lang ang tanging paraan para maprotektahan niya ang mga bata. Iyon lang ang magagawa niya upang hindi masaktan ang mga ito. "Ano? Sinabi niya 'yon?"

nakangiti kong sagot "Lets go babies, doon muna tayo sa play room niyo. Kami na muna ang bahala ng Daddy mo sa kanila. Gawin mo ang mga dapat mong gawin Iho." wika ni Mommy sabay niyaya ang mga bata. Agad naman sumunod ang aking mga anak. Buti na lang at hindi sila masyadong makulit ngayun. Hinilot-hilot ko ang aking sintido habang nag-iisip sa mga susunod na hakbang na aking gagawin.

"Basta ibigay niyo lang sa akin ang tiwala niyo, sapat na ho sa akin 'yon, Lola..." "Oo naman," galak nitong sabi. Pagkatapos no'n ay tumingin siya sa akin. Inutusan na ipunin na ang mga bata dahil sila naman ang susunod niyang bibigyan. "Mga bata! Lumapit kayo dito kay Kuya Kiro niyo, may sasabihin ako!" pag-agaw ko sa atensyon nila. Mas mabilis pa sa tigre ang kanilang paglapit sa akin, unang-una na si Toyang. "Gusto niyo ba ng mga chocolates?" .

Sinong magbabantay sa mga bata? *