Romans & histoires Iyotan Ng Mga Bata

Ivy nga Ang magiging mommy ni lorence. Ituturing ba niya itong tunay na anak? at mamahalin ba niya ito?tanong ko sa isipan ko. Kaya naaawa ako sa alaga ko dahil sa nangyayari. Kahit papaano ay minahal ko na Rin Ang Bata. Sige na baby Huwag mo munang isipin Ang mga bagay na Inyo... Buti pa maglaro na kayo ni yaya.saad ko sa Bata

Ito ay isang bata na namamalagi pa, at siya ay mukhang higit sa isang buwang gulang. Para sa gayong musmos na bata, medyo mahirap na dukutin siya. Ito ay dahil maingat na inaalagaan ng mga magulang ang mga bata sa edad na ito, hindi tulad ng mga batang lima o anim na taong gulang na iyon. Maaari silang palabasin upang maglaro, kaya madali silang kidnapin sa pamamagitan ng kaunting panlilinlang.

Ang sayang pagmasdan ang ngiti ng mga bata. Pinulot niya ang isang malapad na bato at patagilid na inihagis iyon sa dagat, tumalon iyon ng tatlong beses. Madalas niyang ginagawa iyon dati. Napansin niyang ginagaya siya ng ilang mga bata. Namangha siya dahil mas magaling pa ang mga ito sa kanya.

Totoo pala talaga ang sinasabi sa balita na ginagawang negosyo ang panlilimos ng mga bata. Napakuyom siya ng kamao dahil walang puso ang gumawa niyon sa mga bata! Lalo na mga musmos palang sila! “Akin na yan!” “Wag na wag kang lalaban Tisoy dahil kung hindi ikaw ang kawawa!”

Bagamat may tinutulak na gamit ay hindi inaalis ni Yesha ang tingin sa dalawang bata. “Aya Mae, we better stop playing. Mommy was tired, let's help her,” tawag ng batang-lalake sa kakambal. They were both playing ahead of their mother, at ng mapansin nitong napalayo na sila ng bahagya sa ina ay bigla itong huminto sa paglalaro at tinawag ang kapatid.

Baka isipin nilang disgrasyada akong babae. "Ipalaglag nalang kaya natin ang bata."

Kapag dumating na ang oras ay ibibigay niya ito sa kay Ling Yiran bilang sorpresa. Hindi niya inaasahan na tatandaan ng kanyang anak ang kaarawan ni Yiran sa kanyang puso. Isipin mo, sobrang bait ni Yiran kay Lil Yan. Paano hindi tatandaan ni Lil Yan ito sa kanyang puso? Ang mga bata ay palaging simple at direkta. Malapit sila sa kung sino ang mabait sa kanila. “Gusto kong ako ang pumili ng regalo para kay Tita,” seryosong sinabi ng bata.

Senyas niya. Lahat sila ay masayang sinalubong ang mga bata. Nagulat pa nga sila dahil masyado pang bata ang isa, nasa apat na taong gulang palang. Malakas na umiyak ito ng lapitan nila, nataranta tuloy sila, baka kasi marinig ito ng iba, o makita. Mahirap pa naman patahanin ang ibang bata. "Hay naku, akala ko hindi na siya titigil! Naubos ang powers ko do'n ha!"

May mga alaalang mas mabigat kaysa sa kayang pasanin ng isang bata. Napalunok si Yuhei. Bata. Paulit-ulit na tinatawag siyang bata. Hindi Subject Y. Hindi experiment. Hindi asset. Bata. At sa simpleng salitang iyon, may init na hindi niya maipaliwanag. Nagpatuloy siya sa pagbabasa.

Humiyaw ang mga bata sa saya at ang iba ay pumalakpak pa. "Let's get this sleepover started!"