Novel & Cerita Japanese Romanization To English

Simbolo iyun ng pagbubukas ng palaro. "Anata dake mitsumete'ru Deatta hi kara ima demo zutto Anata sae soba ni ireba hoka ni nannimo iranai Yume no high tension" Nanahimik. Nakanganga.Napapahanga sila sa isang Thai prime minister na kumakanta ng japanese song. [Instrumental] "Negaigoto kanatta no Yawaraka na fuyu no hi Utsumuki hazukashi-sou na special driving date

"Hajimemashite, is nice to meet you." ani Ash habang nakaupo sa sofa at kumagat sa hawak niyang pizza. "Ha-ji-me-ma-shi-te?" pagbigkas ko. "If magpapakilala ka naman you should say Suaresu, Kyarisuta Keshu Desu means I'm Calista Kesh Suarez. In japan mas prefer nila na surname first." She smiled. "Swa-re-su, Kya-ri-su-ta Keshu De-su?" patanong na sagot ko.

JAPAN Corporate Business Center 2 PM Nakahanda ang interpreter para kay Rosanna sa Conference Room ng Japan Music Entertainment. Masayang-masaya silang makita ang singer. “Kon’nichiwa!” Bahagyang yumukod si Rosanna. Mayroon naman silang kasamang magsalita ng Ingles kaya hindi na iyon mahirap sa kanya para makipag-usap sa mga Hapon. Hindi pinatagal ni Rosanna ang usapan. Lahat ay masaya na makita siya.

“No problem boss, date wa tanoshimo u. “, enjoy your date pabirong pahayag ni Robin sa salitang Japanese at pasimple niyang minulagatan ito. “Bye. See you all again tomorrow.”, turan niya sa mga ito ng makapaghanda, sumenyas din siya sa binata na pwede na silang umalis. Kumaway ito sa tatlo at nagbow ang mga ito sa kanya. “tanoshimu!”, halos pakuros na saad ng mga ito sa kanya at naiiling siyang lumabas kasama ang binata. “It's so nice to hear that they also know how to speak Japanese; very good para magkaintindihan ang lahat kapag bumisita ang ating mga Japanese partners.”, komento ng binata habang binabaybay nila ang parking lot.

Iyong mapapagalaw ka hindi dahil sa takot, kundi dahil confident siya sa lahat ng iniuutos niya. That night, a drunk Japanese called my name, and I approached him with a smile despite the fact that it was already 10:30 p.m. Sobrang susuko na ang paa ko sa ngawit sa katatayo mula pa kaninang alas onse ng umaga. "Omae wa baka na no?" sigaw niya sa wikang Nihongo. Hindi pa man ako nakasasagot ay inihagis niya sa akin ang mainit na sabaw ng ramen.

Takoyaki. "Good Morning Mr. Villa." bati nito sa amin. "おはよう(Ohayo) " bati nito Mr. Takoyaki.. "Have a seat sir." wika ng kasama niyang transalator. Naupo na kaming dalawa ni Kat. At nakikinig lang ako sa sinasabi ng translator nito. Although nakaka intindi rin naman ako ng japanese language. Tagilid lang talaga kay Mr. Takoyakishima na hindi marunong sa english at tagalog kaya mabuti na lang kasama niya ang transalator niya. Marami pa kaming napag usapan about sa business ko na minamanage at gayon din naman siya..

Sumagot si Reuben habang nakangiti, “Hindi iyan English. Iyan ang Roman spelling ng Japanese letters. Ang tatlong letra, I-T-O, kapag binasa sa Roman sound ay mabibigkas bilang ‘Ito’.” “Yi-to?” Napasimangot ang assistant. “Ano ang ibig mong sabihin, Mr. Reuben? Kakaiba ang salitang binigkas mo.” Matapat na sumagot si Reuben, “Mukhang hindi mo pa nasasaksihan ang reyalidad ng mundo. Ang tatlong letrang iyan ay kumakatawan sa pinakamakapangyarihang pamilya sa Japan ngayon, ang pamilya Ito. Ibig sabihin sila ang may-ari ng aircraft na iyan.”

May galit ata sa hapon. “皆さんおはよう! 私の名前はヨハンコラです.” (Minasan ohayō! Watashino namae wa Yohan Kora desu.) Salita ni Yohan sa lenguwahe niya na kinatuwa ko— kinatuwa pala namin ng mga kaklase ko. Ang cute talaga niya mag-japanese, literal na anime boy, e!

sinabayan na naman niya ako ng isang ngiti at hindi hinayaang makatapos sa pagsasalita. “You can, and you will. Just pick what you like, baby.” Nilapitan siya ng isa pang saleslady, may suot na name tag using Japanese alphabet. Hindi ko magawang mabasa na para bang matagal na silang magkakilala nito. “Merusā-sama, mata oai dekite kōei desu”. (Mr. Mercer, it’s an honor to see you again.) “Hisashiburi desu ne, Hana-san. Kanojo ni niau fuku o ikutsuka misete kudasai.(It’s been a while, Hana. Please show me some clothes that would suit my girlfriend.)

“Stop slobbering over me. I can sense your great exaggerated pleasure over here.” “H-Huh?” Taka kong tanong sa sinabi niya dahil hindi ko naintindihan. Minsan talaga kulang na lang bawalan ko nang mag-English si Rome. Hello? Hindi naman talaga ako ganun karunong para intindihin ang sinasabi niya. Lalo na kapag galing siya lakas niyang maka-English. “Wala!” Iritable niyang sigaw kaya’t napapikit ako ng madalian.