Joke Ilocano の小説・ストーリー

Nagtipa ako ng mensahe pabalik " You are welcome and thank you for the ad too" Madali kong nakapagpalagayan ng loob si Jasper at napag-alaman kong iisa pala ang pinapasukan naming university, bago natapos ang gabi ay naging magaan ang loob ko sa kanya dahil sa sense of humor niya.

biro nya "Na-inlove na nga eh..." Muntik na siyang mapa-ubo sa sagot nito. "Joke lang..." biglang bawi ni Gray. "Hahaha... ikaw talaga, kuya... joker ka!" Pilit niyang pinapagaan ang kanilang pag-uusap. Malayo pa ang Manila at ayaw niyang bumalik ang pagka-awkward nila. "Sana ganyan ka na lang palagi. Pogi ka kapag palagi kang nakangiti."

Umakto pa itong bumabaril at saka pa nakuha ng bata ang biro nya. Agh! That's so corny. I don't even know why the kid laughed at his joke. Hindi naman nakakatawa. Madami pang jokes si Cairo sa kanya at tawang-tawa naman ito habang pinapapak ang tsokolate. "Thank you Kuya! Thank you Ate! Ang babait—" Parahas kong binuksan ang pintuan at kunot ang noong tumingin sa kanila. Siya nga!

“Mali na sisihin mo ang sarili mo sa nangyari, ading.” “Ading?” “Sorry hindi ka nga pala Ilocano. Ading ang tawag naming mga Ilocano sa mga mas bata sa amin.’ Tumango ako. “Basta huwag na huwag mong sisihin ang sarili mo sa nangyari, ha? Isipin mo na lang na nangyari iyon dahil may malalim na dahilan. Tama ka, paghandaan mo ang buhay mo. Mga bata pa naman kayo ng girlfriend mo, marami pang magagandang mangyayari sa buhay ninyo. Gusto ko yung desisyon mong lumayo na muna at ipagpatuloy ang buhay. Gawin mo ang gusto at pangarap ng Mama mo sa’yo. Alam kong binabantayan ka niya at masaya siya na nakikitang sa ngayon at determinado kang magtagumpay.”

Napaatras ako mula sa kinatatayuan ko at hindi kalaunan ay pinukulan ko siya ng hindi makapaniwalang tingin. What kind of joke is that? "You...you what? You like me?" "Yes," mabilis niyang sagot na naging dahilan ng pag-angat ng dalawang kilay ko. Pagak akong natawa. "Anong kalokohan 'yang pinagsasasabi mo? Naririnig mo ba ang sarili mo, Theo?" Umiling siya.

balik ko sa kanya kaya lalong nagtawanan ang lahat (Yes Luca! I am just bluffing! And you, I will let Hakan send you back to Istanbul right now!) “Rahatla kardeşim! Hiç mi şaka kaldıramıyorsun?” ani Luca at nagkamot pa ito ng ulo (Relax, brother! Can't you take a joke?) “Gelmek!” sabi ko kay Luca saka ko binuka ang kamay ko with a smile on my face

DON'T CALL ME MR I'M GIOVANNI SALAZAR IKAW ANG PANGALAN MO MAGANDANG BINIBINI "CALL ME BABY JOKE HAHAHA Z-NA ANG NAME KO ALAM MO PARANG NAKITA NA KITA BEFORE OR MAY KAHAWIG KA BASTA DI KO LANG MATANDAAN KONG SAAN O KAILAN "MALAY MO AKO PALA YONG MAGIGING ASAWA MO BABY HAHA JOKE LANG IKAW NA RIN NAG SABI NA DI MO TANDA AT MALAY MO LANG NAMAN DI KA SURE KASI DI MO TANDA "YEAH BAKA NAGKAKAMALI LANG AKO

Sana all"] ["Hoy gago pamilyar ang boses!"] ["Gusto ko nang pagmamahal mo babe joke! Pancakes babe ayos na"] "Ok then I'll bring pancakes for you babe" I said while laughing a bit napailing iling Ako. ["Ok babe take care i love you"] Allen said while laughing. "Ok bye babe take care too" sakay ko sa trip n'ya. ["Potatoes! Hoy gago! Positive si Architect!"] Pakinig kong sigaw ni James

Anong uri ng joke iyon? “Pupunta tayo ng Paoay. I’m going to show you something,” he said. Kumunot naman ang noo ko. “Paoay? Saan iyon?” Instead of answering my question, he just smiled. Medyo matagal din ang biniyahe namin patungo sa lugar na binanggit niya. Wala akong gaanong alam sa Ilocos at sa mga tourist destinations dito. Pero siya, mukhang gamay niya na ang lugar na ito.

Well it's true naman Biglang nanginig ako katawan ko ng tiningnan ang mga tao rito , nakajacket sila at malaking sombrero .Nasan ba talaga ako ? shit what if nasa Mindanao na ako .Joke lang tanga talaga ,Hindi pa nga ako tumatawid ng dagat eh Edi sana lumubog na ako