Joke Ilocano Novels & Stories

Napatango na lang ako habang nagdududa ako sa mga ikinilos nila. "Ito ay ang mga Rialacande at Ssillacc." Inilagay ko ang kamay ko sa aking likod na parang katulad ng sa Prinsipe at itinuwid ang aking likod at seryosong tumingin sa aking unahan. Argh, ang hirap naman. Ang sakit sa likod. "Paano naman ang mga Fecanes?" Nagsalita rin akong ng seryoso. Hindi rin biro 'to ah.

Jinojoke ko lang naman talaga siya, charotism ganoon. "I don't tolerate fucking jokes. Sabi ko 'wag ka magpapahuli sa 'kin. Lagot ka ngayon. Your body is already wet hmm... I'll make you become wet more again and this time, inside... down there." Malakas ang tili ko nang buhatin niya ako na parang bagong kasal.

"What? You sick asshole!" Napalunok si Luke. Nag-iwas siya ng tingin huwag lang makita ang malaanghel na si Felix na nagmumurang tila kakalarga lang mula impyerno. "Lander, ayoko. Also, remove the bug in my car you mighty fucktard!"

***** ELISHA POV It’s monday and I nearly dropped the documents in my hands when I saw a familiar face in front of me. "Theo?" He grinned. "Did I surprise you?” Natawa naman ako mahigpit siyang niyakap. "Bakit ka nandito?” Tanong ko. "Hindi ba pwede na para bisitahin ka?" “Sus! Ewan ko sayo.” Anas ko. “Totoo nga. At saka may inaasikaso din ako dito ngayon sa Manila kaya nandito ako. May trabaho ka ba ngayon?”

nalulungkot na ani nang lola neto, habang inaalala ang scenario kanina kung pano sila alipustahin ng mga Saldovia. "To be honest po, At first ay nagdududa po ako sakanya dahil all I know is she's from Saldovia, nasusungitan ko pa nga po sya noon" Lucas said tapos awkward na tumawa, baka kasi awayin sya neto dahil sinusungitan ko ang apo nya haha

Namilog ang mga mata ko sa biglaan niyang sinabi ngunit kaagad din naman siyang tumikhim. "Just trying to crack a joke, mukhang hindi nakakatawa." Napakamot pa siya sa ulo kaya naman mahina akong natawa hanggang sa iyon ay naging malakas. He stared at me while I was laughing. Nang napansin kong nakatitig lang siya sa akin ay unti-unting humina ang tawa ko hanggang sa ngiti na lang 'yon. "Ang pangit talaga minsan ng joke mo pero, don't worry, mabagal lang talaga maka-absorb ang brain ko kaya late ako tumawa." His lips tweaked.

Hindi naman pala maarte ang kumag na to. "Bago pa ako pumuntang states, dito ako kay lolo Ignacio tumatambay dati. Dyan kasi ako dumadaan sa likuran kapag gusto kong maligo sa ilog. At kapag nandito ako, itong tilapya ang paborito kong ipaluto kay lolo." nakangiti itong bumaling kay lolo na malawak din ang ngiti sa kanya. "

Samantala. Sa sunod long pinuntahan ay mayroon pa akong dalawa na nakikila. It's aljhon and Gab. They were twins. Med'yo ayos naman silang kausap. Mga joker kasi sila at nalaman ko rin na dito pala sila nakatira. They owned this bar. "123 say please!" "please!" Another jokes comes from Gab. Ngayon ko Lang nalaman na p'wede pa Lang ipang halili ang salitang please sa cheese kapag nagpapakuha ng litrato.

Sobrang lawak nga ng haceinda nila. "But then one day I was so depressed, so irate and not talking to anyone but Kuya Banoy didn't hesitate to approach and talk to me. Even if I'm not talking to him, he just go on talking not minding if I'm listening to him or not. And then he told me that the joke about someone with a kid who look like me is true. Pabiro lang daw ang pagkakasabi nila sa akin pero totoo daw talagang merong bata silang nakita na kamukha ko. Pero nung tinanong ko naman kung nasaan, ang sabi niya umalis na rin daw. He even told me that, that someone is pregnant and that Kuya Gustavo told him to send fruits every week. That time I still couldn't find you. I asked him to describe

Ubos na ubos na ang karaniwan kong lakas. Si Lira, na napagkamalang kalungkutan ang pagkapagod ko, ay sinubukan akong pasayahin sa elevator. "Gusto mong makarinig ng joke? Isang lobo ang nalungkot pagkatapos makipag-break. Habang nanghahanap ng pagkain, dumaan siya sa isang kubo at narinig ang isang amang sinasabihan ang umiiyak niyang anak, 'Kung hindi ka titigil sa pag-iyak, itatapon kita sa labas para pakainin ang lobo!' Naghintay ang lobo buong magdamag, pero walang lumabas. Pagsapit ng umaga, ang nadismayang lobo ay bumulong, 'Ang mga lalaki ay talagang sinungaling!'"