Joke Ilocano Novels & Stories

Insaktong Ten (10) am ay nakarating ako sa isang beach resort. "Hay, salamat ket naaramidmo dayta kamaudiananna," (Hay, salamat at nakarating ka rin sa wakas) sabi ni Ella sa akin sa salitang Ilocana. "Sadino ti nakasuotmo, ha!" (Saan ka ba nagsusuot, ha!) dagdag nitong sabi sa akin. Kaya agad ko itong sinabihan na wag nya akong nagsalitaan ng Ilocana dahil hindi ko maintindihan ang kanyang sinabi.

ahhh HAHAHAHA YAN PATAYIN MO HAHAHA SIGE PA GILITAN MO PA YAN SIGE HAHAHAHAH Yan sige huwain mo pa HAHHAHA HAHAHAHA pinatay kona siya hahha patay na siya hahaha Dapat walang makakita sakanya teka teka saan ko siya dadalhin? ?????doon doon Dapat ikaw ang inilalagay dito s drum..danasin mo ang hirap na dinanas ko sa mga kamay mo peeo kulang pa ang hirap ko sayo sa tagal ng panahon na pinagmalupitan mo ako..

“Matagal na ring walang Romualdez ang napapadpad rito. Mabuti naman at naisipan niyong isama ang girlfriend niyo rito ngayong araw.” Tumawa naman ako sa aking narinig. “Naku, hindi niya po ako girlfriend. Ira Fortalejo po pala.” pakilala ko saka naglahad ng kamay sa mga ito. Nagkatinginan naman ang dalawang lalaki. Tinanggap naman nila ang kamay ko. “Fortalejo? May mga Fortalejo rito sa Ilocos hija. Kaano-ano mo sila.”

kamot ulong tanong ko. Lolo La Nortus chuckled and sat properly, "It's a long story, hija. Sa susunod ko nalang iku-kwento sa 'yo. This is not the right place to talk about that matter," nakangiting wka ni Lolo La Nortus pagkatapos ay ngumiti nalang din ako.

Joke lang! Pagkatapos ko maligo ay nagpalit na ko ng normal uniform at lumabas na ng shower room. "Oh My!" sigaw ko ng biglang sumulpot sa harap ko si "Ma'am Ella, ano pong ginagawa nyo dyan, nagulat ako" sabi ko. Nag smile sya sakin. Grabe ang ganda ng ngipin niya, pantay-pantay. "Ay sorry! Kanina pa kasi talaga kita inaantay, ang tagal mo pa lang maligo, ikaw pinakahuling lumabas" sabi nito at mahinhin na tumawa.

“Laughtrip ka, pare. Ikaw? Si Manuel Saenz?” “Anong nakakatawa sa katotohanang ako si Manuel Saenz?” “Ikaw talaga, Kuya.” Nahampas ko siya sa balikat. “Joker ka ano? Manuel Saenz daw. Sa dami kong narinig na siya raw si ganito ganyan, ikaw lang ang nagpatawa sa akin ng ganito.” Tawa pa rin ako ng tawa hanggang sa tumigil na ako. Seryoso pa rin ang mukha niya na parang sinasabi niya sa akin na siya talaga si Manuel Saenz at hindi uso sa kaniya ang word na joke. “Ikaw talaga ‘yon?”

Could those I heard aren't enough? Mahinang humakbang si Mom palabas ng silid na iyon. ___________ Jarred Lloyd "Dad, I don't have time for any lame jokes!" Wala sa sariling wika ko na nakakunot-noo. "Reserves it on another day."

tanong ni baby Hollis. "Anong ipis, baby Hollis?" tanong rin ni Lala. Lumingon ako sa likod at nakita ko ang pagturo nito sa Jalibe. Sabay pa kaming tumawa ni Lala. "Anak, hindi 'yan ipis ha. Magagalit ang mga batang makakarinig sa sinabi mo dahil paborito ng kabataan ang Jalibe," sabi kong natatawa. "Jalibe 'yan, baby Hollis. Bubuyog sa Tagalog at Bee sa Ingles," paliwanag ni Lala.

sagot niya. Napangiti na lang ako, kahit paano may goodside naman ito. "Siya nga pala Sammy sino ba ang mga lalaking iyon. Huwag mong sabihin na may tao kang naatraso kaya binabalikan ka? Halla ka ta!(LAGOT KA DIYAN!)"ungkat ko muli napa-Ilocano pa ako. Paano hindi siya magkakaroon ng kaaway, napakaadelintihado!

My grandma loves making joke on me since then, kaya mapahaba man ang nguso ko ay hindi dapat ako mapikon instead matuwa pa ako dahil i have my Lola who always there for me, sakyan o sabayan ko lang ang mga joke niya para mapunta sa positive way of thinking ang bawat kilos niya at hindi malungkot. Kina-hapunan, dumating nga ang mga kuya ko, napa-aga lang natapos ang kanilang meeting sa Maynila at dahil kaibigan nila ang isa sa nagmamay-ari ng chopper kaya hinatid sila ng piloto dito sa probinsya na walang inilabas na pera dahil libre, mabuti nalang at hindi nila nakalimutan na mag-thank you.