Joke Ilocano Mga Nobela at Kwento

Well it's true naman Biglang nanginig ako katawan ko ng tiningnan ang mga tao rito , nakajacket sila at malaking sombrero .Nasan ba talaga ako ? shit what if nasa Mindanao na ako .Joke lang tanga talaga ,Hindi pa nga ako tumatawid ng dagat eh Edi sana lumubog na ako

Insaktong Ten (10) am ay nakarating ako sa isang beach resort. "Hay, salamat ket naaramidmo dayta kamaudiananna," (Hay, salamat at nakarating ka rin sa wakas) sabi ni Ella sa akin sa salitang Ilocana. "Sadino ti nakasuotmo, ha!" (Saan ka ba nagsusuot, ha!) dagdag nitong sabi sa akin. Kaya agad ko itong sinabihan na wag nya akong nagsalitaan ng Ilocana dahil hindi ko maintindihan ang kanyang sinabi.

“Laughtrip ka, pare. Ikaw? Si Manuel Saenz?” “Anong nakakatawa sa katotohanang ako si Manuel Saenz?” “Ikaw talaga, Kuya.” Nahampas ko siya sa balikat. “Joker ka ano? Manuel Saenz daw. Sa dami kong narinig na siya raw si ganito ganyan, ikaw lang ang nagpatawa sa akin ng ganito.” Tawa pa rin ako ng tawa hanggang sa tumigil na ako. Seryoso pa rin ang mukha niya na parang sinasabi niya sa akin na siya talaga si Manuel Saenz at hindi uso sa kaniya ang word na joke. “Ikaw talaga ‘yon?”

NICOLE? "Manloloko ka akala ko hindi mo ako kayang lukohin"..pinagsasampal niya ako at daritso siya sa loob at nadatnan niyang nakahiga si myla na walang pakialam kahit naririnig na niya kami. "Malandi kang babae ka"sinugod niya si myla at simampal ito hinayaan lang ni myla sampalin siya dahil siguro alam naman niyang mali siya.

“Matagal na ring walang Romualdez ang napapadpad rito. Mabuti naman at naisipan niyong isama ang girlfriend niyo rito ngayong araw.” Tumawa naman ako sa aking narinig. “Naku, hindi niya po ako girlfriend. Ira Fortalejo po pala.” pakilala ko saka naglahad ng kamay sa mga ito. Nagkatinginan naman ang dalawang lalaki. Tinanggap naman nila ang kamay ko. “Fortalejo? May mga Fortalejo rito sa Ilocos hija. Kaano-ano mo sila.”

Ngumisi ang isa. I sensed humour in the coversation. "Kaya nga proud 'ya e, proud siyang Korikong!" bumuga ng malakas na tawa ang isa. I don't even have any idea what korikong means. Ang isa hinawakan pa ang tiyan sa sobrang tawa. "Bagay!" anang isa pa habang walang tigil sa kakatawa. "Tang*na, mo talaga Luis sa kinis ko kahit dilaan mo puwet ko!" Inis niyang sagot. Napangiwi ako sa narinig.

kamot ulong tanong ko. Lolo La Nortus chuckled and sat properly, "It's a long story, hija. Sa susunod ko nalang iku-kwento sa 'yo. This is not the right place to talk about that matter," nakangiting wka ni Lolo La Nortus pagkatapos ay ngumiti nalang din ako.

My grandma loves making joke on me since then, kaya mapahaba man ang nguso ko ay hindi dapat ako mapikon instead matuwa pa ako dahil i have my Lola who always there for me, sakyan o sabayan ko lang ang mga joke niya para mapunta sa positive way of thinking ang bawat kilos niya at hindi malungkot. Kina-hapunan, dumating nga ang mga kuya ko, napa-aga lang natapos ang kanilang meeting sa Maynila at dahil kaibigan nila ang isa sa nagmamay-ari ng chopper kaya hinatid sila ng piloto dito sa probinsya na walang inilabas na pera dahil libre, mabuti nalang at hindi nila nakalimutan na mag-thank you.

pagtatanong ko and I hope hindi nila mahalata na sobrang interesado ako sa topic na iyon “Gaya nga ng sinabi ni Paul, maagang namatay si Lolo Manuel. Actually ang pagkakatanda ko sa kwento ni Lola Pilar, sa Ilocos namatay si Lolo Manuel.” pahayag ni Hans kaya naman nag usisa pa ako dahil nagtutugma iyon sa lokasyon ng hacienda nila Dorina “Taga-Ilocos talaga kayo?” tanong ko pero umiling naman si Hans

) pagbati sa mga tauhan ko dito sa Iloilo. "Ibagam ken ni Manang ket isaganam ti kanek!" (Sabihin mo kay Manang at ipaghanda nya ako ng makakain!) utos ko dito sa salitang Ilocano. "Wen, Boss!" (Yes, Boss!) sagot agad nito saka umalis ag pumunta sa may kusina. Agad naman akong pumanhik sa aking silid upang makapag-pahinga nang kaunti. Hanggang may kumatok sa aking pintuan kaya agad ko itong tinanong kung bakit.