Joke Ilocano の小説・ストーリー

May nakita akong isang note, kinuha ko 'yon at binasa. Good morning! Eat your breakfast before you go to work. Ily. Natigil ang pagbasa ko sa 'Ily' na nakalagay. Anong meaning nito? I love you? I like you? Napanguso ako dahil umaasa na naman ako.

Sarcastic kong sagot "I won't do that.. I swear. Gusto ko lang makasiguado na okay kang makakauwi." Paliwanag nya saakin. Walag buhay ako natawa. "Bakit naman ako maniniwala sayo? Eh sa sampung sinabi mo eleven dun ang 'di totoo." Inis kong sagot sa kanya. "At saka isa pa, makakauwi ako pero hindi ako makakauwi ng okay, sa tingin mo ba magiging okay ako pagkatapos mo akong lokohin at paikutin?!" Galit kong dagdag, natahimik naman s'ya.

usisa niya. "Wala eh. Talo," sagot ko na lang at saka pilit na ngumiti. "Ahh oo. Pero hindi 'yon yung tinatanong ko. Anong nangyari do'n sa Ilocos? Nandoon si Cloud 'di ba? Nag-judge pa nga sa inyo eh. Ano?," tila excited na chismosa sa kanto niyang tanong.

"Ghad! Masarap yung chicharon girl yung charot masakit. Alam mo kung bakit kasi pwet mo may racket, dejk! Kasi madalas na gamitin ng mga pilipino ang charot as joke kahit naman na totoo ang sinasabi nila. Example: Hi Iza, I have a crush on you! Charot. Another one. Anika I love you, Charot. Gets? Duh." "It's masakit pala, kaya pala tinatawanan ako sa office pag I'm joking and instead of 'charot' ang sabihin ko, charon nasasabi ko. I thought my jokes are funny. " napakamot siya sa ulo niya ng marealize ang kagagahan niya. "What's happening here? Bakit 'di ako belong?" malakas na sigaw ng kapatid ko. I laughed because of her loud voice that caught their attentions.

Ilaria POV Nagising ako na nasa Palawan na ako. Ang pagkakaalam ko, parang nasa El nido ako. Natatandaan ko ang lugar na ito. Dito na kasi ako huminto nung madaling-araw, dahil sa sobrang antok ko. At, yes, safe na ako dahil marami na akong nakikitang tao rito. “Miss, need po ba ng help?” tanong nung isang lalaki na kumakaway sa akin.

Tawagin ba naman akong anak ng dagat dahil shokoy nga daw ako. Nilalait pa ang baliko kong ilocano. Kailangan ko pa daw kumain ng palaka. The heck, to eat palaka! Over my dead body hindi ako kakain ng palaka. Siguro ang babaeng iyon ay mahilig sa palaka.

Jela "Mama, may binili po si Lolo Pogi at Lola Ganda na kotse namin," pagbabalita ni Jam kinaumagahan habang kumakain sila ng almusal. "Sinabi lang po namin na gusto namin ng gano'n, bumili na po sila agad, Mama," singit ni Jan.

Tahimik naming sinimulan ang pagkain. He poured a wine on my glass. "Cheers," aniya. Itinaas ko naman ang akin para makipag cheers sakanya. Tapos na kaming kumain nang maramdaman ako ang tawag ng kalikasan. "Sa'n ang cr nila dito?" tanong ko sakanya. "Why?" "Anong why? Ano bang ginagawa sa cr?" kunot noo kong tanong. "Pee or poo–"

Ysla “Kamusta si Lola?” agad na tanong ni Nathan pagpasok na pagkapasok niya sa aming silid. Halatang galing pa siya sa biyahe at mukha pang pagod at bakas ang pag-aalala para sa matanda.

Napatango na lang ako habang nagdududa ako sa mga ikinilos nila. "Ito ay ang mga Rialacande at Ssillacc." Inilagay ko ang kamay ko sa aking likod na parang katulad ng sa Prinsipe at itinuwid ang aking likod at seryosong tumingin sa aking unahan. Argh, ang hirap naman. Ang sakit sa likod. "Paano naman ang mga Fecanes?" Nagsalita rin akong ng seryoso. Hindi rin biro 'to ah.