Novel & Cerita Joshua 1:9 Meaning

Itinaas niya ang isang paa ko at nagsimula siyang gumalaw ng dahan-dahan lang. Hindi ako makahawak sa balikat niya at baka masaktan ko siya, kaya sa taas ako humawak, sa bakal ng kama. Josh’s pace was slow but deep. Kahit malakas ang aircon, kitang-kita ko ang pamumuo ng pawis sa kanyang noo. He was wounded and I didn’t want to force himself. “Josh, lay down.” utos ko sa kanya, at nagtatakang tinignan niya ako. “Humiga ka. Ako na.”

"Kailangan nating umisip ng ibang paraan. Hindi natin siya puwedeng galawin ngayon at hayaang mabuhay. Sa kalagayan niya ngayon, kung magising man siya ay siguradong maging lumpo naman." Humulma ang kakaibang ngiti sa labi ni Joshua pagkarinig sa ina. "Tama po kayo, ma. Wala siyang patunay kung sakali na tayo ang may pakana sa lahat ng ito. Kailangan lang natin ay ang magpakabait at alagaan siya."

Gayunpaman, hindi niya maintindihan kung bakit binanggit ni Joshua ang babaeng ito. Sa mundo ni Harvey, si Number-9 ang kaaway niya lagi, ang taong kinamumuhian niya sa mundo, dahil siya ang rason kung bakit tumigil sa pagsasama ang mga magulang niya. Pahiwatig ng mga salita ni Joshua na tila pareho si Harvey sa babaeng kinamumuhian niya sa lahat. Ito ay isang bagay na hindi matanggap ni Harvey.

Mananatili si Lyca sa mababaw na ‘pagkakaibigang parang magkapatid’ isang bagay na nagbigay kay Joshua ng halong pagkatuwa at pagkalito. "Mas mabuti na rin kung hindi mo na iniisip ang gano'ng mga bagay," sabi ni Josh habang umiiling. "Mas magiging maayos ang buhay kung sarili mo lang ang iintindihin mo,” dagdag pa nya.

Ang iba pa sakanilang lahat, piniling tumayo at lumayo para hindi madawit. "Tangina," unggol na lamang na Joshua na hindi na maipinta ang kanyang mukha, sa lakas nang impact na pag kakasipa sakanya ni Taurus. Hindi pa nakuntento na patakbo pang lumapit si Taurus kay Joshua na sunod-sunod niya itong pinaambangan ng suntok na pag atake, na hindi na neto nagawa pang maka laban dahil lamang sa bilis ng pangyayari.

Joshua is someone whom he cannot show his weak side. Naluluhang tumingin si Junhui kay Joshua at nagpakawala ng ngisi. Binigyan siya ni Joshua ng ngiti bilang tugon. Then he responded, “Of course. Kaya kong lumakad ng mag-isa at wala sila. I am not a child anymore.” "Then are you saying that I am a child? " Junhui scoffed with grimace.