Luke 1:9 Mga Nobela at Kwento

Ngunit sa halip na umatras, tumingala siya at sinalubong ang mga mata nito. “Hindi kita susundin sa lahat ng bagay, Luke.” Napangisi ito, ngunit hindi iyon masaya. “Good. Dahil hindi rin kita kayang sundin sa lahat ng bagay.” Natahimik ang paligid habang nagtitigan sila, parang dalawang apoy na naglalaban kung sino ang unang titiklop.

"Congratulations, Luke. You finally got the heir you wanted. I just hope he inherits none of your character. Because a Stavros is known for power and loyalty—two things you clearly lack." Inabot ni Barbara ang mic kay Luke, na ngayo’y tila estatwa sa hiya. "Blessings to the baby. Because between the two of you, the child is the only one who is truly innocent here…”

Diritso lang ang kanyang tingin at parang ang lalim ng kanyang iniisip. Luke is the nicest man I've ever met. Simula nung unang beses na tinulungan niya ako sa parking area. Nung mga panahong wasak na wasak ang pagkatao koat hanggang ngayon ay palagi pa rin kapakanan namin ng kambal ang iniisip niya. He's the kind of man na willing gawin ang lahat para sa amin. Kahit hindi niya man sabihin kung gaano kami kahalaga sa kanya alam ko at dama ko 'yon.

Subalit, ang mata ng dalawang tao ay malungkot sa sandaling ito. Napabuntong hininga si John sa sandaling ito at sinabi, “Kinatatakot ko na ang mga bagay naging medyo komplikado. Kung tama ang hula ko, ang tao na inasar ni Luke sa oras na ito ay representative ng taong iyon, ngunit ang taong iyon mismo!”

“Ang lakas ng loob ng isang babaeng tulad mo, na pinagsamantalahan ang katapatan ni Joshua para saktan mo siya sa nakalipas na taon, para sabihan ako ng tungkol sa pag ibig!” “Ano naman ngayon kung nasaktan siya at natuto siya ng mahalagang leksyon, kung mananatili naman siya sa tabi ko?” Humithit ulit si Luke sa sigarilyo niya, pagkatapos ay hinagis niya ito sa sahig at pinatay niya ito. “Kung ayaw mo akong tulungan, mukhang ako na mismo ang kikilos.”

Pahina man ng pahina ay nagpatuloy ito sa pag-usal ng dinarasal na Psalm 91. “Clamabit ad me, et ego exaudiam eum; cum ipso sum in tribulatione, eripiam eum et glorificabo eum. Longitudine dierum replebo eum, et ostendam illi salutare meum. (He shall call upon me, and I will answer him: I will be with him in trouble; I will deliver him, and honour him. With long life will I satisfy him, and shew him my salvation.)

sabi ni Luke sa akin. Mayroon itong tinuro sa parte ng bahay isang nakabukas na bintana na kwarto. "Pwede kang umakyat doon," pagpapatuloy n'ya. "Basic," sabi ko pa. Tumayo ako at dahan-dahan na naglakad. "Mag-ingat ka young master," sabi sa akin ni Luke. Tang-ina bakla ba ang lalaking ito. "Sumunod ka lang sa plano maayos ang kakalabasan nito, trust me," sabi ko sa kan'ya at kinindatan ito.

Nabuhayan ako ng dugo. "Gantihan mo yung may gawa nito, tapos bawiin mo yung asawa mo dahil may anak kayo na umaasa sa maayos na pamilya. Get your butt out of this room and start roaming to find your main enemy. Don't die yet, mother father." Ngiwing sabi ni Luke, it should be fucker and he changed it to father. "I will," ngiwing sabi ko,

Mahahalata ang ilang katanungan sa mata ni Kina samantalang mga kasagutan naman ang hatid ng titig ni Luke. Si Luke ang unang nakabawi ng postura sa kanilang dalawa. "Tara, may pupuntahan tayo." nakangiting sambit niya sabay abot ng kamay ni Kina at hinila ito papalayo sa maingay na stadium. Hindi naman tumanggi si Kina at hinayaan lang si Luke na tangayin siya nito.

Kumindat ito bago sinabi, "Buti naman." Inabot ni Luke ang inumin sa kaniyang kanan at iyon ay tinungga. Pumikit siya, umaasang siya na ang kauna-unahang taong malulunod sa isang basong tubig ngayon mismo. 'Nakakahiya!'​