Joshua 1 1 9 Meaning Novels & Stories

It's not always about us, it's about everyone and their own struggles. Bumuntong hininga na lang ako uli at nag-focus sa mga sinasabi ni Joshua. He's currently teaching about our lesson in General Math na talaga namang nahihirapan ako, kaya bawat salitang lumalabas sa bibig nya ay iniitindi ko, bawat letra at numerong isinusulat nya sa notebook ay tinitingnan ko habang nakikinig kung bakit ganoon ang lumabas o isinulat nya.

“Hindi ko namalayan na natulog ako nang mahaba.” Naramdaman ni Joshua na parang siya ay may hawak na kayamanan. Ang mga sandaling ito ay tila isang kayamanan na hindi siya dapat ipagkait. “Tama lang yan. I deserve mo ang pahinga,” sagot niya, habang kumukuha ng tubig mula sa refrigerator.

For the curses and lies they utter, 13 consume them in your wrath, consume them till they are no more. Then it will be known to the ends of the earth that God rules over Jacob. 14 They return at evening, snarling like dogs, and prowl about the city. 15 They wander about for food and howl if not satisfied. 16 But I will sing of your strength, in the morning I will sing of your love; for you are my fortress, my refuge in times of trouble. 17 You are my Strength, I sing praise to you; you, God, are my fortress, my God on whom I can rely. (Psalms 59:1-17 NIV)

Marahan niyang iniangat sa harapan ang mga kamay upang ipaalam dito na hindi sila lalaban. “C-calm down, Joshua,” mahinahon bagama’t may halong kaba na wika pa niya rito. Pumalatak si Joshua sa nakikitang kaba sa kaniyang mukha. Pinagkrus pa nito ang dalawang braso bago mapanganib na muli siyang tiningnan. “What is mine is only mine. Don’t you ever touch it,” seryosong babala pa nito na bahagya pang sumingkit ang mga mata.

Mananatili si Lyca sa mababaw na ‘pagkakaibigang parang magkapatid’ isang bagay na nagbigay kay Joshua ng halong pagkatuwa at pagkalito. "Mas mabuti na rin kung hindi mo na iniisip ang gano'ng mga bagay," sabi ni Josh habang umiiling. "Mas magiging maayos ang buhay kung sarili mo lang ang iintindihin mo,” dagdag pa nya.

Ang pag-uugnay sa apelyido na iyon sa kung gaano sila katahimikan, nakakuha ng bahagyang kabuluhan ng sitwasyon si Joshua. “… Manalo ka! Hulaan ko kakailanganin kong magtungo doon mismo! Sino nga ba ang sapat na nakakaloko upang magalit ang Westley? " tanong ni Joshua habang pinupunasan ang mukha.

Lakas maka-marathon! Punit punit na yung damit ni James dahil ilang beses hinila ni Joshua yun sa twing haharang siya sa daanan ni Joshua. Si Jinn naman, nahahawakan ni Joshua sa mukha eh puro alikabok yung kamay ni Joshua at the same time, napahawak si Jinn sa grasa sa daan at hindi namalayang napahawak sa sarili niyang mukha ang dungis tuloy niya. Sobrang dungis na din ni Joshua dahil ilang beses na siyang gumulong sa daan.

Para akong isang bata na nawalan ng direksyon, naghahanap ng makakapitan para gumaan ang bigat na nararamdaman. Umupo si Josh sa tabi ko, hindi nag-atubili, hindi nagtanong kung ayos lang ba ako. Tahimik lang siyang nandoon at iniabot ang kanyang panyo. Naramdaman ko ang bigat ng kamay niya sa balikat ko, hindi pilit, hindi nangingialam, kundi parang sinasalo ang lahat ng hindi ko na kayang pasanin. "Love," he added gently, his words slow and clear, "if he can't fight for you, then what's the point? You deserve better. Not perfect, but at least someone who won't hurt you like this."

Ilang beses na s'ya nitong pinagsabihan na tigilan na ang pagsunod-sunod kay Joshua dahil nakakababa na ito ng pagkababae n'ya, ngunit hindi s'ya nakinig. Kaya imbes na pigilan s'ya nito, sinuportahan na lamang s'ya ng ninong n'ya at inintindi, ngunit mahigpit ang banta nito na kapag sinaktan s'ya ni Joshua, he will step in at makikialam na. Mahal na mahal n'ya ang ninong Red n'ya at simula pagkabata palagi n'ya itong ipinaglalaban sa kan'yang ama.

'' Nakita ni Josh ang pagkapatda sa mukha ni Cristo na tila iba ang pakahulugan nito sa diniinan niyang salita. That word 'loyalty' has to do something with the manager and the golf.