Isaiah 55 8-9 Meaning Novels & Stories

Wag mong ipagpilitan 'yang sinasabi mo dahil 'yung lalaking inaangkin mo na boyfriend mo ay boyfriend ko! Kung ako sayo, tigil-tigilan mo na si Israel kasi baka maipapulis kita nang di oras dyan. Tandaan mo, nasa sampong utos ng Diyos ang WAG KANG MAKIKIAPID. Hindi ka lang sa batas ng tao magkakasala kundi pati din sa Diyos kaya sinasabi ko sayo, BACK-OFF. Hindi ako nakakatuwang kalaban, Tricia. Sana maging sapat itong sinasabi ko sayo para tantanan mo na si Israel kasi kung hindi, papasabugin ko bahay niyo."

Huminga ng malalim si Isaiah ng banggitin niya ‘yon. “Hm..” “Wala naman akong plano na hadlangan kayong dalawa, lalong wala rin akong balak tutulan ang meron kayo ni Kuya o ang plano niyo sa kaso pero sana huwag umabot sa puntong may paglalamayan..” yumuko ako at tahimik lang. “Huwag kang mag-alala.” Sagot ko. “Masaya na ako na ayos ang kalagayan niya,” tumango si Isaiah.

Tahimik siyang nakikinig sa bagong Pari na galing sa ibang bansa at nagbibigay pangaral at gabay sa mga taong nando'n sa loob ng simbahan. “In the 5th chapter of the gospel as recorded by Saint Matthew, we read these very arresting words flowing from the lips of our Lord and Master: 'Ye have heard that it has been said, ‘Thou shall love thy neighbor, and hate thine enemy.’ But I say unto you, Love your enemies, bless them that curse you, do good to them that hate you, and pray for them that despitefully use you; that ye may be the children of your Father which is in Heaven.”

Mapagkunwari. Lalapitan ko na sana si Isaiah nang higitin ako ni Nathan pabalik sa tabi niya. “Stay still.” Hindi na ako nagpaawat pa at bumuntong-hininga na lamang. “Ano naman pong masasabi ninyo sa sinabi ni Ms. Aurora? Sila rin po ba ang nararamdaman ninyong greatest competitor niyo sa darating na eleksyon?” Napaisip pa ng ilang segundo si Isaiah. “I don’t think so. I don’t see elections as a competition. Gusto lang namin na maglingkod sa bayan,” wika niya. Napangiti naman ang mga mamamahayag.

At dahil sa gamot na nainom, tila walang kapaguran at hindi nauubusan ng bala ang dalawa. Nilingon niya si Isaiah, pinagsasalitan itong i-bl*w job ng dalawang babae, ang anim ay tila masasarap na ulam na inihain ang katawan sa kama, pansamantalng pinapaligaya ang mga sarili. Gusto niyang pumikit sa nakita, papano niya papasukin ang lahat ng butas na iyon, baka matuyuan na siya ng semilya ay hindi pa napasok lahat ang mga ito.

For the curses and lies they utter, 13 consume them in your wrath, consume them till they are no more. Then it will be known to the ends of the earth that God rules over Jacob. 14 They return at evening, snarling like dogs, and prowl about the city. 15 They wander about for food and howl if not satisfied. 16 But I will sing of your strength, in the morning I will sing of your love; for you are my fortress, my refuge in times of trouble. 17 You are my Strength, I sing praise to you; you, God, are my fortress, my God on whom I can rely. (Psalms 59:1-17 NIV)

"Please, tell me na babalik ka rito sa Maynila. At sana sa pagbalik mo, maibigay mo na ang sagot mo sa akin." Nakaramdam ako ng kurot sa puso. Masyadong mabuti si Isaiah. Kabaligtaran niya. Ngumiti ako at pinisil ang kamay niya. "Don't worry, Isaiah. Uuwi ako para kay Daddy, hindi dahil sa kanya. Babalik ako rito kung paano ako umalis. Aayusin ko lang ang lahat doon." Nagliwanag ang mukha niya at hinalikan ang aking kamay. "Salamat, Trisha. Hihintayin kita."

Pagtingin ko kay Dad ay kita ko ang sakit sa kanyang mga mata matapos sabihin ni Isaiah ‘yon. “Hindi niyo kasalanan,” mariin kong sabi. “Hindi niyo kasalanan ang ginawa niya.” “Pero dugo namin siya,” bulong ni Ezra. “At dugo mo rin ang muntik niyang patayin.” Tumulo ang luha ko bago ko pa man mapigilan. “Alam ko,” sagot ko, nanginginig ang boses. “At araw-araw kong pinipilit intindihin ‘yon.”

Again, thank you and I love you three! Yours truly, Israel Hindi ko mapigilang huwag mapahikbi at umiyak nang mabasa ko ang sulat ni Israel. Naalala ko ang huli niyang sinabi sa mga bata patungkol s kwintas. Na kahit anong mangyari at kapag nami-miss nila si Israel ay ang kwintas na 'yon nag magiging simbolo ng kanynag pagmamahal.

Isina-sayaw-sayaw din ito ni Isaiah, para tumahan ito dahil baka magising si Isaac at iiyak din. “Dagdagan mo pa.” Natatawa kong wika sa kanya. “Mamaya, ‘wag kang mag-alala gagawan kita.” Namilog ang mga mata ko dahil sa sagot niya sa akin. “Sira!” Malakas naman siyang humalakhak, kaya malakas na umiyak si Isaac.