Novel & Cerita José Rizal

tapos ay lumabas na ako ulit ng silid niya. Si Maximus Lardizabal ay kilalang negosyante sa bansa hindi lang dahil sa kayamanan niya kung hindi dahil na rin sa kanyang angking kakisigan at gandang lalaki. Idagdag pa yung malaking pagkalalaki na kahit na anong gawin kong pag-iwas ng tingin ay talagang hindi ko maiwasang hindi tingnan at pagnasaan.

Subalit ngayon ay nasa harapan na niya mismo ito. This... This was the place the Philippines' National Hero shot and killed. Ngayon, nakatayo siya sa lugar kung saan bumagsak ang walang buhay na katawan ni Jose Rizal. She has this sudden goosebumps all over her body. OA man, pero wala siyang magagawa. Ngayon niya lang na-appreciate ang kasaysayan. "Alam ko isang swiss sculptor ang nag-designed niyan eh. Nakalimutan ko kung sino." tukoy niya sa rebulto.

maikling sagot nito. Nag-isip ako kung sino ang tinutukoy nito. Narinig ko na ang pangalang iyon, pero hindi ko matandaan kung saan nang biglang may maalala ako. Menandro din ang pangalan ng mayor ng San Bartolome. Is he going to… No… Franco said we will plan for it after our graduation. Nagtatalong sabi ng isip ko.

malumanay na ang pag sasalita ni Miss Portia, pero naroroon pa rin ang lamig at authoritative sa aura nito. "Course and block." Isinulat ko ang mga iyon ng hindi nag tataas ng tingin. "And explain Philippine Literature. List down three Philippine writers, I don't wanna see Jose Rizal's name on your paper. There's a lot of underrated writer out there, if you love reading Philippine literature then this activity will be easy for you. This will serve as your first activity." Half an hour lang ang binigay niyang oras sa amin, at dahil tambay ako sa library at minsan na naming pinag aralan ang literature ay mabilis lang din akong natapos.

"Medyo naiinis lang ako sa buhay ko ngayon." "Alam ko na 'yang pinoproblema mo. Si Matthias naman, tama? Kung hinahanap mo s'ya. Nasa Rizal siya ngayon, binibisita ang lupain niya para patatayuan ng bagong mental facilities."

Ito na ang huling pagkakataon kaya kailangan ko ng mapagtagumpayan. Ako si Datu Palan-taw, pero mas kilala sa pangalang Pedro Lazaro, isang datu, isang mandirigma, isang sundalo, isang ilustrado, isang Katipunero at isang imortal, at andito ako para sa isang misyon. 1743 Noon ay kilala ako sa pangalang Palan-taw. Iyon ang pangalang binigay sa akin ng aking mga magulang. Pero kinailangan kong magpalit dahil sa mga nagkalat na balita noon tungkol sa akin.

Pero tungkol sa anong history. “Gusto n'yan mag-basa ng mga history. Lalo na ang mga national heroes na about sa talambuhay nila Dr. Jose Rizal, Andres Bonifacio at lahat na tungkol sa history ng Philippine.” Si Karlos na ang nag-kuwento sa akin. Na-shook ako. Hindi ko in-expect.

Ngunit bago pa makapagpaliwanag si Isabel ay nabuksan ko na ito ng tuluyan at unti unting binasa ang nalalaman. At ang nagpaawang sa aking labi ay ang mabasa ang kauna unahang pangalan na nakasulat. Ang nangungunang negosyante sa buong Pilipinas maging sa ibang panig ng Asya. "Maximus Villaroman!" "

“Grabe siya, ano tingin mo sa`kin mukhang pera? Bakit, kailan pa ko nagkaroon ng tatlong mukha na nakalagay sa isang libo?” “Kilala mo ba ang tatlong tao na nasa isang libo?” “Jose Abad Santos, Josefa Llanes Escoda at Vicente Lim.” awtomatikong sagot nito, na ikinangisi niya nang makita niyang pinamulahan ito ng mukha. “Mauna na ko,” iiling-iling niya sabi, habang nakanguso naman ito dahil nahulog ito sa pang-aasar niya.

. Nakita kong humigop ng kape galing sa kaniyang tasa si Mister Rizardo, isa sa mga kasosyo ko. He owned a 2 large companies here in Philippines and in Japan and is considered as business tycoon. Hindi naman ako nagsising pinili siya bilang isa sa mga kasosyo ko dahil talagang maaasahan at mapagkakatiwalaan siyang tao. We have some similarities and one of those is being passionate to our business.